donderdag 30 oktober 2008

Met trots: onze toolbar!

48 reacties

Stel je voor...
Je werkt bij een ambitieuze bibliotheek, je hebt die cursus gevolgd, op je jaarwerkplan staat dat je een aantal web 2.0 toepassingen moet ontwikkelen en je wordt naar de Online Conferentie gestuurd voor inspiratie. Daar volg je een Happe.ning van Guus van de Brekel, die je laat ervaren hoe eenvoudig het is om zelf toolbars en widgets te maken.

Wat doe je dan...
Dan kruip je op een regenachtige woensdagmiddag met een collega achter Conduit en laat je je creatieve brein de rest doen. Je grasduint wat in de archieven van de huisstijl, je claimt alvast een bieblogdomein (want dat plan wordt straks echt wel goedgekeurd), je maakt wat keuzes, voegt nog wat links toe.

En voila...
Namens mijn twee geïnspireerde, creatieve, innovatieve collega's presenteer ik u met trots de


Ze gaan hem nog perfectioneren (5 minuten werk), erop toezien dat hij op alle pc's in de organisatie wordt gedownload, aanmelden bij de na-23-dingen-wiki en vervolgens natuurlijk met een mooie banner een prominente plek op onze website geven. Opdat alle online bezoekers hem gaan gebruiken, hem via instellingen naar eigen wens aanpassen én hem verspreiden. Zou dat niet cool zijn?!

En weet je wat...
Die twee collega's, die fluisteren 'dat dit helemaal niks voorstelt'. Nou, dat zei ik ook altijd, toen ik nog schijnbaar moeiteloos concerten uit het hoofd speelde. Dus ik weet wel zo'n beetje hoe dat werkt, met dat niks voorstellen. En als dat zo is, waarom heeft dan niet allang iedere bibliotheek zo'n toolbar gemaakt?

Gogo Hengelo,
op naar de volgende 2.0!

woensdag 29 oktober 2008

Update ding Wiki

2 reacties

Ach ja, die eeuwige discussie over de betrouwbaarheid. We zullen ons er toch maar bij neer moeten leggen, denk ik. Iedereen gebruikt wikipedia. Volgens mij heeft het een hoog zelfregulerend gehalte en wordt de echte onzin snel genoeg 'verbeterd'.

Sinds 23 dingen heb ik niks meer met wiki's gedaan. Mijn eigen proeftuinwiki over Berlijn bestaat nog steeds, maar wat ontdek ik nu ineens? Er staan allemaal reacties bij! Sorry... en bedankt. De inhoud lijkt nog ongewijzigd. Nogmaals dank!

Wel weet ik zeker dat er genoeg leuke dingen mee te doen zijn. Al was het maar om alle biblioblogs of de na-23-dingen-producten te verzamelen (hé, waar blijft die content!). En ook in het onderwijs liggen kansen genoeg. Al die zelfontwikkelde lesmaterialen, die kun je toch delen?

Twee opmerkelijke zaken rondom wiki's heb ik onlangs wel voorbij zien komen. Eerst verschijnt er een gedrukte versie van 20.000 artikelen. En dan wordt hij op cd-rom gezet voor scholen zonder internet in ontwikkelingslanden. Kennelijk is er een markt.

Toch kreeg mijn wiki-ding nog een staartje. Mijn post over de oncyclopedia - een encyclopedie vol onzin - bleef niet onopgemerkt door de redactie. Ik werd subtiel op de vingers getikt, omdat ik kennelijk zondigde tegen m'n eigen regels, en ik werd uitgedaagd: of ik zelf niet een artikel wilde bijdragen over het bibliotheekvak.

Dat zag ik wel voor me, lekker onzin krabbelen over wat we allemaal doen in de bibliotheek. Even de vooroordelen er sappig dik bovenop leggen enzo. Maar tot nu toe is het er niet van gekomen. Geef het maar toe Scribbles, je bent gewoon te serieus.
Alhoewel...

Iemand een leuk idee voor deze oncyclopedia?
Samen krabbelen?

dinsdag 28 oktober 2008

Wat nooit verloren mag

6 reacties
Er zijn twee redenen waarom ik iedere herfst naar het Zuid-Limburgse Epen afzak: de natuur en Maastricht. Het wandelen blijft inspireren en die stad aan de Maas blijft verrassen. Met natuurlijk als vaste hoogtepunten: smullen bij Selexyz en Chocolate Company.

Dit jaar is er een nieuwe beleving aan toegevoegd.

Epen is een dorp met krap 1100 inwoners en ruim 500 woningen. Dat is klein. Maar als u dacht dat zo'n klein dorp het voor haar leesplezier moet doen met een wekelijks bibliobusbezoekje, dan hebt u het mis. Epen heeft een Bibliotheek. De openingstijden zijn was krapjes, zodat het 9 jaar heeft geduurd voordat ik toevallig een open hek aantrof!

Maar het was het wachten waard. Want waar wij als stadsbibliotheek bezig zijn met selfservice en winkelconcepten, daar wordt in Epen het bibliotheekvak nog uitgeoefend zoals het ooit begon: boeken uitlenen. Wat een heerlijke nostalgie.

Vlak voor sluitingstijd renden 3 kinderen met een stapeltje boeken naar buiten, legden ze direct op straat, om het eerste en kennelijk meest spannende exemplaar met de vriendjes te delen. Terwijl ik binnen rondkeek kwam één van hen alweer iets terugbrengen. Hij had zich toch bedacht. Het hulpje van de dienstdoende vrijwilligster (zal haar kleindochter wel zijn geweest) streepte nauwkeurig de uitlening van de lijst. Er stond één vooroorlogs automatiserings-iets doelloos in een hoek, één stevige gietijzeren kaartenbak prominent op het bureau.

Geweldig; leesbeleving pur sang. En denk niet dat ze nog nooit van retail hebben gehoord, want ook in Epen kennen ze themapresentaties. De jeugdafdeling was klip en klaar; elke groep een eigen kast. Dat kan, met één basisschool en iedereen katholiek. De kast voor 'Elsken, die wat moeite heeft met lezen' ontbrak nog net.

Daarom, een oproep uit de grond van mijn hart. Laat de vernieuwingsdrift en die zoektocht naar onze nieuwe functie in de samenleving nooit en te nimmer ten koste gaan van dit soort bibliotheken. We kunnen niet zonder, zeker en vast.

Klik hier voor de volledige vakantie-diashow.

zondag 26 oktober 2008

Kies: een gedicht

2 reacties
Bart Moeyaert was van januari 2006 t/m januari 2008 stadsdichter van Antwerpen. Alles wat hij in deze functie schreef - en meer - is gebundeld in Gedichten voor gelukkige mensen. Achterin staat vermeld voor welke gelegenheid elk gedicht is geschreven en hoe het onder de inwoners werd verspreid, variërend van duizenden emails en boekenleggers via de achterkant van theaterkaartjes tot één lange zin in de nieuwe stationshal.

Naast deze bundel zijn de gedichten ook te beluisteren op de stadsdichterpodcast. Geweldig, want als er iemand is die het luisteren waard is, dan is dat Moeyaert wel! En zo'n podcast, dat lijkt me ook wel wat voor de stadsdichter van Hengelo, nietwaar?

Daarom hierbij m'n favoriet uit deze bundel in beeld & geluid. Omdat deze zo mooi mijn persoonlijke vakantieoverpeinzing verwoordt.







Stadsdichterpodcast: Kies

Kies

Bestaan kan iedereen.
Er zijn vraagt moed.
En wat de dichter doet
is pleiten voor het een.
Hij wil zijn leven niet
door wekkers laten leiden
of als een hond onthouden
dat hij kan slapen tot
het rinkelt naast zijn oor.
Hij bauwt niet na
wat hij soms uit
een mond hoort vallen
op tram acht, of met
een zwarte kwast over
een smoel geschreven ziet.
Zelf houdt hij niet
van vlekken maken,
maar als het bot moet
stelt hij dingen scherp
zodat het snijdt.
Hij woelt en spit graag,
graaft de scherven
uit de klei, haalt het beste
wat er is naar boven,
ook al weet hij dat er
daardoor naast zijn hart
een stem blijft jeuken,
maar ach zo gaat dat
als de dingen moeilijk
worden en je bereid bent
met een pen van krijt
of kool te schrijven.
Hij is het best geplaatst
om iets over de gum
te zeggen, omdat hij
als geen ander weet
hoe leeg het is als hij
het blad omslaat, hoe snel
de fout, maar ook hoe klein
en hoe verlamd
een hand van angst.
En daarom juist blijft hij
in potlood denken,
want dat is volgens hem
het wezen van er zijn.

Uit: Gedichten voor gelukkige mensen / Bart Moeyaert (Querido, 2008)

Smaakt dit naar meer? Luister dan ook naar Vrouw en kind, naar aanleiding van de racistische moord op een Afrikaanse au-pair en de 2-jarige Luna, dat hij voordroeg op de herdenkingsdienst.

zaterdag 25 oktober 2008

donderdag 23 oktober 2008

zondag 19 oktober 2008

Herfstvakantie is... Zuid-Limburg

3 reacties

Hotel Creusen
De vriendelijkste familie van het Geuldal

Wilhelminastraat 50
6285 AW Epen
t: 043 - 4551215
i: http://www.hotelcreusen.nl/

Al 9 jaar volgens traditie: kamer 5!

zaterdag 18 oktober 2008

Een verzameling liefde

0 reacties
Ik moet iets bekennen. Ik lees graag, zoek vaak de stilte op, kan goed luisteren en ook praten als het moet. Maar met poëzie heb ik eigenlijk niks. Ik bijt me graag vast in een goede compositie, of dat nu in muziek zit of in een verhaal. Daarbij vergeleken is poëzie me iets te... ongrijpbaar. Maar ja, het is net als met wijn en olijven, je moet er van leren genieten.

En omdat ik toch al van de taal en verhalen van Bart Moeyaert hou, leek het me een goed plan om met zijn bundels te beginnen. Verzamel de liefde bevat gedichten over liefde, verliefdheid, verlaten en verlaten worden. Bestaat er een poëtischer onderwerp? En ja, ze zijn lief.

Daarom hierbij, als zoethoudertje gedurende mijn korte vakantie, de favoriet uit deze bundel.


Lepeltje

Sinds ik wakker word
als in een la die leeg is
op ons tweeën na,
is wat er morgen komt
ondergeschikt aan
wat vandaag al is begonnen.
We gaan met een bepaalde
logica eerst af hoe wij
vandaag weer samenhangen.
Dit is jouw been, dit is
mijn rug, mag ik hem nu
van jou terug, en wat ik
verder zou verlangen
is dat we opstaan, en
ons leven vanaf hier
hervatten, met jou dan
naast mijn hart onder
mijn arm - ik hou
je tot vanavond warm,
totdat je slaapt en daarna
wakker wordt als in een la,
leeg op ons tweeën na.

Uit: Verzamel de liefde / Bart Moeyaert (Ouerido, 2003)

Om mijn ontwikkeling niet gelijk te onderbreken, gaat z'n bundel Gedichten voor gelukkige mensen mee in de reiskoffer.

Tot later

vrijdag 17 oktober 2008

De bieb geeft twee vrouwen cadeau

10 reacties
Hebt u hem al opgehaald?

Die speciale editie,
die heel Nederland Leest?

De actie is weer van start, stapels boeken vliegen over de balie, overal zijn lezingen, discussies, filmavonden, leeskringen en weet ik wat nog meer voor activiteiten. Alles staat in het teken van die oude bestseller van Harry Mulisch.

Ik vind het toch wel aardig. De actie heeft iets verbindends, of je er als bibliotheek nu veel of weinig aandacht aan besteed. De publiciteit lijkt ieder jaar toe te nemen en met een nog levende auteur kun je er natuurlijk weer van alles bij uit de kast halen. Documentaires, oude en nieuwe interviews, tournees… Zelfs bijzondere websites! Opdat we de oude meester niet vertegen.

Naast het boek krijgt u als lid van de bibliotheek ook een leesgids. Om te gebruiken als leidraad bij het boek, ter voorbereiding op discussies en met tips om verder te lezen. Want dat gaat u toch wel doen?! Het hoeft echt niet perse een Mulisch te zijn. Alhoewel ik zelf De ontdekking van de hemel en Siegfried wel erg bijzonder vond. Meer heb ik niet van hem gelezen, moet ik bekennen. Twee vrouwen misschien, op de middelbare school, maar ik weet het niet meer zeker. Dat zegt genoeg. Ik zal het boek een herkansing geven.

In De Pers van vandaag vertelt Annejet van der Zijl enthousiast hoe dit boek haar liefde voor lezen weer deed opbloeien en hoe het nu nog net zo mooi is als toen. Veel leuker om te lezen vind ik haar anekdote uit de tijd van voor haar tienerjaren, toen ze nog een leesbeest was.

Tot mijn beste jeugdherinneringen behoren de eindeloze zondagen en verregende vakanties waarin ik kon verdwijnen in zo dik en spannend mogelijke boeken. Eens heb ik me zelfs laten insluiten in de plaatselijke jeugdbibliotheek – per ongeluk, want zo verdiept in een verhaal dat ik de sluitingsbel niet had gehoord. De politie moest er aan te pas komen om me te bevrijden.

Kom daar nu nog maar eens om!

Ik stel voor dat we volgend jaar ook een Nederland Leest voor kinderen invoeren, met een prachtig boek gratis voor alle jeugdleden tot 13 jaar en heel veel activiteiten. Dan zetten we ze ’s avonds laat in de bieb aan het lezen en discussiëren en gaan we zelf heel stilletjes naar huis. Of beter nog, we organiseren een pyjamaparty, bouwen een leesfeestje tot in de kleinste hoekjes, waarna die beesten tussen de kasten hun mooiste verhalendroom hebben. En dan afsluiten met een voorleesontbijt.

Tja, je moet érgens beginnen, toch?

woensdag 15 oktober 2008

Stadsdichters Hengelo

9 reacties
wist u dat
hengelo stad
bruist
als het gaat om gedichten

net in ambt gezet
dicht stadsdichter fred
om al
haar kleuren te belichten

't is een drukke baan
het dichtersbestaan
alleen
gaat fred dat niet rooien

maar emma-sophie
z'n jonge evenknie
helpt mee
de taak te voltooien

wat nog ontbrak
was digitaal gemak
zodat ieder
hun dichtsels kan lezen

kort getest maar hier toch
hengeloos stadsdichtersblog
zo 2.0
kan een feestje dus wezen!



maandag 13 oktober 2008

zaterdag 11 oktober 2008

donderdag 9 oktober 2008

Update ding Delicious

5 reacties
Tijdens 23dingen heb ik voorzichtig m'n cursusaccount gevuld met m'n privé bladwijzers. Dat waren er niet zoveel namelijk. Het toevoegen van m'n werkbladwijzers leek me zo tijdrovend, dat ik dat maar even uitstelde. Ik heb namelijk een heleboel bladwijzers, maar velen daarvan zijn 'slapend'. Of misschien zelfs al wel dood.



Maar de werkwijze van delicious sprak me aan: altijd en overal je bladwijzers bij de hand. Al snel kwam de oplossing vanzelf. Als ik nu op m'n werk een website gebruik en al weet dat ik hem binnenkort nogeens wil gebruiken, dan tag ik hem gelijk. Na een paar maanden is mijn huidige deliciouslijst al aardig gegroeid!

Ik geef wel toe dat ik een beetje een egoïstische gebruiker ben. De tags zijn in veel gevallen alleen voor mij logisch. Ik kies bij voorkeur voor één tag, zodat er automatisch voor mij logische mapjes ontstaan (sorry, ik ben verslaafd aan mapjes). En ik heb nog nooit, via een door mijzelf toegevoegde site, doorgeklikt naar andere accounts, om te zien wat zij nog meer interessant vinden, en of ik daar ook nog wat aan heb. Dus.

Ik geef mezelf bij dit ding een score 1.5. Wat niet wegneemt dat u rustig in mijn favorieten mag snuffelen én ze mag gebruiken!

woensdag 8 oktober 2008

Ik was erbij...

14 reacties
Daar in de RAI, tussen al die informatiestands, vliegend van zaal E, via zaal F, op zoek naar de spreker was waar ik eigenlijk voor kwam. Het was ver, lang en vermoeiend, maar toch ook wel gezellig, ons-kent-ons en vooral verrassend.


Want wat gebeurt er als je online 'nieuwe vrienden' ineens in het echt ontmoet? Mannen blijken vrouwen, ouwe tantes blijken jonge blommen. De één iets grijzer dan verwacht, de ander met een kilootje meer of minder. Leuk!

Maar hoe was het? Gelukkig zijn er veel medebloggers die daarover posten. Essen doet het hier en hier en er volgen er vast nog meer. Natuurlijk is er een verslag op ZBdigitaal. Ook mooi zijn alle posts en de presentatie van Wow!ter, maar daarvoor moet je er NU bij zijn, want over een week is deze link alweer achterhaald. Ze verwoorden allen veel van hoe ik het ook ervaren heb. Dus ik zal enkel een snelle en korte samenvatting geven van 'mijn' dag.

Wat ik heb geleerd:

  • Gebruik je klanten om je product te verbeteren, wees open, wees enthousiast, wees niet bang te delen.

  • Ik ben een boef op het net. Ik had de dubieuze eer om met slechts 1 goed antwoord het boek van Arnoud Engelfriet over internetrecht te winnen . Ik zal boete doen.

  • Standhouders zijn soms drammerig, maar soms ontstaan er onverwacht interessante gesprekken en blijken ze een product te hebben dat je eigenlijk goed kunt gebruiken.

  • De mediawijsheidkaart is een mooi initiatief. En als je Cathy Spierenburg haar succesvolle voorbeelden van cross-multimediale projecten hoort noemen, dan ben je jaloers. Maar ja, met haar achtergrond en netwerk ligt de hele wereld van Zappelin, Klokhuis, Jeugdjournaal, Kidsweek en noem maar op, aan je voeten. Dan doet elke BN'er met een hart voor kinderen belangenloos mee. Daar kun je wel makkelijk over praten, maar dan moet ik iedereen toch eerst even uitleggen waar Hengelo ligt, ben ik bang.

  • Je kunt met netvibes hele leuke openbare tabbladen maken voor je klanten. En het is niet eens zo moeilijk om daar zelfgemaakte widgets en toolbars aan toe te voegen.

  • Bibliobloggen rules! Het was een klein feestje. Waarom bloggen we, wat en wie bereiken we, wie lopen voorop, hoe snel komen de nieuwelingen in beeld. Ik zal die schatmaker van een biblioblogwiki nog eens rustig doorspitten. Er zit vast een leuk bibliotheekvoorbeeld bij dat ik in de baas z'n tijd mag gaan doen. Dank WoW!ter.

  • Organiseren is een Kunst...

Wat ik heb gescoord:

  • 3 tassen, waarvan één weggegooid, één bijna stuk en één onslijtbaar
  • 2 pennen
  • 2 HappyNing buttons
  • 1 Bibliotheek2.0 t-shirt (errug groot en zwart)
  • 1 boek over de internetwetten
  • 1 mok (weggegeven)
  • 1 geweldig TO DO-lijst kladblok
  • stapels folders voor onze roulatiemap (geen dank)
  • veel gezellige babbels
  • veel goede moed om te blijven bloggen
Wat mij betreft tot de volgende keer. En tot blogs.

zondag 5 oktober 2008

Toon je Taal!

1 reacties
"De woordenschat en het taalvermogen van onze kinderen gaan achteruit. Kunt u niet eens iets doen met verhalenvertellen of gewoon mooi voorlezen. Om onze kinderen weer in contact te brengen met 'echte' taal."

Dat kwam in 2002 naar voren tijdens één van mijn gesprekken met een aantal basisschooldirecteuren. Zeker kon ik dat! Ik kende namelijk het muziektheatergezelschap Rood Verlangen: twee muzikanten, één verteller/acteur. Rood Verlangen vertelt mooie verhalen voor jong en oud. Dat doen ze met veel taal, met weinig middelen, met uitdagend spel en met sprekende muziek. Dat doen ze door het hele land, dus waarom niet ook in Hengelo?

Na wat gehussel met de ingrediënten doorgaande leerlijn, taalbevordering, cultuureducatie, laagdrempelig en een snufje landelijke campagnes, ontstond het recept voor Toon je Taal!: een project voor groep 1 t/m 8 met als doel het gevoel voor taal, verbeelding en cultuur bij kinderen te stimuleren, door ze via vertelkunst, muziek, theaterspel en workshops kennis te laten maken met de rijkdom van onze taal. De (inmiddels) vijf deelprojecten sluiten aan bij de Kinderboekenweek (Hoor je Taal!), de Voorleesdagen (Zie je Taal!), de Voorleeswedstrijd (Lees je Taal!), de Wereld Verteldag (Ver-Haal je Taal!) en de Week van de Poëzie (Dicht je Taal!). Subsidie werd aangevraagd, promotie ging van start, lesbrieven werden geschreven, roosters in elkaar gedraaid en in september 2005 speelde Rood Verlangen haar eerste serie voorstellingen voor de middenbouw rondom het thema van de toenmalige Kinderboekenweek.

Vier jaar later is Toon je Taal! nog steeds een belangrijk onderdeel van het aanbod van Bibliotheek Hengelo. En die bibliotheek maakt het haar partners niet altijd makkelijk. Subsidie blijft nodig, met alle administratie die daarbij hoort. Scholen blijven hun deuren niet alleen voor Rood Verlangen, maar ook voor groepen van andere scholen open zetten. Rood Verlangen blijft elk jaar nieuwe voorstellingen maken, die ook nog aansluiten bij een door anderen bepaald thema of een mooi prentenboek. En de kinderen? Die blijven maar komen, luisteren, kijken en genieten.

Vorige week is het nieuwe seizoen gestart met de voorstelling De Meesterzet. Rood Verlangen maakte een vrije bewerking van het verhaal De oorlog van Anaïs Vaugelade. Twee soldaten, één generaal, een verloren zoon, een lange zoektocht naar de onbekende vijand en... poëzie. Het was spannend. Niet alleen de voorstelling, maar ook of alles op tijd klaar zou zijn. En of het zou werken voor jonge kinderen. Dat weet je namelijk nooit, ondanks jaren ervaring. Een speler voelt dat pas als hij het voor kinderen speelt. En dat deed Rood Verlangen vorige week voor het eerst. Nou, de scholen mogen weer blij zijn. Het werkt!

Ik geef toe dat ik me soms wel zorgen maak. Kinderen kunnen het steeds moeilijk opbrengen om zich te concentreren, om bepaalde theater'wetten' te respecteren, om muziek te zien als onderdeel van het spel en niet als intermezzo waarbij alle remmen weer even los mogen. En er gebeurt teveel in het leven van vandaag om dat tij met één voorstelling per jaar te keren. Daarbij nemen sommige leerkrachten het met de voorbereiding niet zo nauw of zien een voorstelling of gastdocent vooral als een pauze voor hun eigen rol als leerkracht. Maar dat zijn incidenten.

Wat opvalt zijn die gezichtjes. Ze kijken en luisteren en ze beleven samen met de generaal en de muzikanten alle emoties die in de voorstelling voorbij komen. Na afloop komen ze vertellen dat ze het heus wel hebben gesnapt, dat ze echt wel wisten wie die brief had geschreven en dat die generaal helemaal niet zo slecht was. Dan gaan ze blij weer naar de klas. En heel misschien, als de juf even niet oplet, schrijven ze er zelfs wel een gedichtje over. Daarom hier, voor al die kinderen, één van de gedichten van de zoon van de generaal.

Horen

Rivieren ruisen
Beekjes murmelen
Sloten kwaken

Stammen kreunen
Bladeren ritselen
Takken kraken

Vogels kwetteren
Krekels tjirpen
Bijen zoemen

Zacht hijgen
Geurig gras
En blije bloemen

Als kanonnen zwijgen


Wilt u De Meesterzet ook beleven? Kom dan op 9 november a.s. om 14.00 uur naar Theater Concordia in Enschede.

Foto: Ellen Brouwer

vrijdag 3 oktober 2008

woensdag 1 oktober 2008

Websites op hol

5 reacties
ZBdigitaal wist me laatst al op te vrolijken met de nieuwste reclame voor Wario Land. Nu blijkt onze eigen HEMA er ook wel wat van te kunnen. Mijn dag is weer goed!

Via Eazy