vrijdag 30 april 2010

Mijn vakantieprobleem

11 reacties

is 21 centimeter hoog
en 2464 pagina's dik

het verbergt 9 werelden
en ontelbaar veel ideeën

136 pagina's per dag
1 uitdaging

dan is er ook nog zoveel om over te schrijven
en zoveel leuks om te doen
of te laten

en ik maar denken
dat ik in de vakantie
niet meer zoveel
hoef na te denken
over wat er allemaal
moet en kan

laat ik beginnen met stoppen
te leven in werkwoorden

namasté

donderdag 29 april 2010

zondag 25 april 2010

The Uniform Project (bijna) volbracht!

4 reacties

Bijna een jaar geleden schreef ik over de Brits-Indiase Sheena Matheiken. Zij was begonnen aan een 365dagen-project: elke dag hetzelfde jurkje, maar elke dag anders gedragen en 'versierd'. De opbrengsten van donaties en de verkoop van alle accessoires zouden ten goede komen aan kinderen in India die geen geld hebben om naar school te gaan. Sindsdien heeft een link naar haar site - waar haar dagelijkse outfit te volgen was - als RSS op mijn blog gestaan. Heeft u ze gevolg? Nou, ik wel!

Ik heb echt alles voorbij zien komen: de seizoenen natuurlijk, een enkele vakantie, een trip naar India om te kijken hoe het met de kinderen en de scholen gaat, actualiteiten rondom artiesten en vrienden, fashionweeks en zelfs de aswolk van de IJslandse vulkaan. Verschillende ontwerpers hebben speciaal dingen voor haar gemaakt, daarover schreef ze bij elke dag een korte toelichting. Vandaag staat één van mijn favoriete schilders centraal: René Magritte. Leuk gedaan en bedankt, Sheena.

Inmiddels is ze aan het aftellen. Nog 6 dagen. Er komt vast een knallende finale. Ze heeft op dit moment genoeg geld binnengehaald om 207 kinderen naar school te kunnen laten gaan. En ik weet zeker dat die teller nog wel even doorloopt. Bijzonder.

Ook nieuwsgierig naar hoe haar jurkjesjaar eruit zag? Onderstaand filmpje toont alle dagen en alle creaties. Inderdaad, geen dag hetzelfde. Ik zal haar missen. En er zoemt al de hele week één prangende vraag door m'n hoofd: wat zal ze aantrekken op dag 366?


Uniform Project Picture Book from The Uniform Project on Vimeo.

donderdag 22 april 2010

dinsdag 20 april 2010

Benali ontmoet Moeyaert in Boeken

5 reacties
De NPS zendt vanaf 28 april op Nederland 2 Benali in Boeken uit, een nieuw boekenprogramma gepresenteerd door schrijver Abdelkader Benali. In zes delen gaat Benali op zoek naar de literaire hartslag van zes steden. Hij ontmoet de meest uiteenlopende schrijvers, waardoor een uniek beeld ontstaat van Antwerpen, Groningen, Den Haag, Nijmegen, Amsterdam en Utrecht.

In Antwerpen sprak Abdelkader Benali onder anderen met Bart Moeyaert. Het hele fragment is hier als preview te zien.




Het derde stadsgedicht, 'Vrouw en kind', schreef Bart naar aanleiding van de tragische gebeurtenissen die zich op de middag van 11 mei 2006 in het centrum van Antwerpen voordeden. De achttienjarige Hans Van Themsche trok met een geweer de straat op, schoot een Turkse vrouw neer, en doodde Oulemata N'Doyie, een Afrikaanse au-pair, en Luna, het tweejarige Vlaamse meisje waar de vrouw voor zorgde. Het gedicht werd op 13 mei 2006 door Gazet van Antwerpen en De Standaard gepubliceerd.

VROUW EN KIND
voor D.

Was je niet liever thuisgebleven?
Had je de oceaan niet moeten laten,
breed als hij is, en heb je onze kou
dan nooit gehaat? Dichtbij de evenaar
is de maan een boot, een hand, een kom.
Daar kan wat in. Veel zorg. Hier niet.
Hier wast de maan als een doof oor.
Ze leunt en luistert niet. Je hebt de man
die jong maar moe was niet gekend.
Hij leed waarschijnlijk aan het draaien
van de aarde. Dat moet haast wel, als je
de waarde van de warmte vergeet en
op een middag vindt dat de zon nu
lang genoeg geschenen heeft. "Hoezo
heb je het koud. Last van mijn blik?
Koud om je hart? Koud als je valt?
Jij was hier nog niet eerder, wel.
Went het een beetje onderhand.
Heb je het naar je zin of niet. Vind je
dit land geen land voor jou misschien,
geen land van melk en honing.
Hoor ik je taal, hoor ik je heimwee,
hoor ik je, hoor ik je, het is je geraden,
van wie is dit kind?" Het duurt geen tel
en de stad is veranderd. Dat dacht ik
vannacht toen de maan hier een oog was,
en boven het land van je moeder een hand.
Een boot. Een kom. Ik vroeg me af
of jij ook na je dood blijft zorgen
voor het kind. En zal ik eens in jouw plaats
vragen wat een ander daarvan vindt?

vrijdag 16 april 2010

Laat me

5 reacties
Oké, het loopt hier dus een beetje over. Geeft niet, komt wel weer goed, maar m'n blogtempo moet echt even omlaag. Om te beginnen door een weekendje uit in de bossen, omringd door familie en kleine nichtjes, met onder andere een bezoekje aan het Dolfinarium. Dat doet me denken aan wat ik pas schreef, over spelen, meer verwonderen en kijken naar kinderen. Ik zie het dus maar als een eerste oefening!

Wat me het idee gaf u de komende dagen te vermaken met een opname van Shaffie's Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder. Leuke titel, maar nee, die song past me toch niet zo goed. Voor nu voel ik me beter bij deze, mooi eenvoudig uitgevoerd door Wende, die me wel vaker kippenvel bezorgt.

Op het Grote Laten...

woensdag 14 april 2010

Scribbles moet even orde op zaken stellen

8 reacties

Voordat alles echt uit de hand loopt!
Tot later.

zaterdag 10 april 2010

Kijk, loop, voel, speel, stop en verwonder

7 reacties

Vandaag een kijktip op basis van een aanstekelijk artikeltje in m’n trouwe VPRO-gids. Donderdag 15 april toont Holland Doc de film Met nieuwe ogen van Tamara Miranda. Een spoedcursus verwondering, die ons leert te kijken alsof het voor het eerst is. Ontstaan doordat de filmmaakster geïnspireerd raakte door de verwondering van haar peuterzoon. Angela van der Elst noemt in haar artikel de tips die in de film voorbij komen. Wat mij natuurlijk inspireert tot een kleine analyse van mijn eigen ‘verwonder-factor’.

Tip 1: Neem een kind
Kinderen leren je weer te kijken zonder oordeel en de wereld tegemoet te treden als een ontdekkingsreiziger. Zij ervaren via alle zintuigen hoe wonderbaarlijk alles in elkaar zit.
Oei, hier scoor ik een dikke nul. Dat kinderhoofdstuk heb ik overgeslagen en volgens mij was dat beter voor zowel moeder als ongeboren kind. Maar Tamara biedt hoop: een kind lenen kan ook. Moet ik toch maar eens een logeerkamer inrichten voor nichtjes en aanverwant grut.

Tip 2: Maak kunst
De wereld is een verzameling van kleine dingen. Als je dat te licht opneemt, valt de wereld uit elkaar. De wereld toont de schoonheid van haar werkelijkheid alleen als je de tijd neemt ernaar te kijken. Dus, pak potlood en papier en ga tegenover een boom zitten. Hoezo bruine stam en groene blaadjes?
Volgens mij zit ik hier wel goed. Ik kijk, luister, ken m’n klassiekers, heb ooit muziekkunst gemaakt, maar beperk me nu tot het (erover) schrijven. Eén voordeel van geen kinderen hebben is dat je meer tijd en ruimte hebt voor dit soort observaties.

Tip 3: Blijf spelen
De film toont een Amsterdamse basisschool waar kinderen leren dat het hier en nu belangrijker is dan enkel die carrière. Onder begeleiding van kunstenaars worden zij aangemoedigd het leven te blijven spelen. Dus, ga nooit van huis zonder bal en krijt.
Ai, weer een onvoldoende. Ik ben geen spelletjesmens, hou niet van team- of competitiesport en ben in de eerste plaats bezig met werken en de toekomst. Hier moet ik nu dus echt iets aan gaan doen!

Tip 4: Doe niets
Mijn favoriet. Zit stil, word je bewust van het hele universum, met al z’n geluiden, beweging, energie en gedoe. En weet (weer): niets is gewoon. Anders gezegd: ontsluier sleur.
Ja, dit kan ik wel. Dat wil zeggen, zitten zonder te moeten. Maar dat is ook best makkelijk zonder kinderen of tv. En toch, als ik heel eerlijk ben, dan zoek ik wel vrij snel afleiding in prikkels als lezen, bloggen, twitter of dom huishoudelijk werk. Echt niets doen, bewustzijn van het universum en gewoon Zijn, dat is eigenlijk best moeilijk.

Hm, er valt dus nog wel wat te verbeteren aan dat verwonderen van mij. Maar dat verwondert me dan ook weer niet zo. En wat doen we met die contradictie tussen de voordelen van het wel of niet hebben van kinderen? Ik zal toch die film maar eens met nieuwe ogen gaan bekijken.

Donderdag 15 april – 22:50 uur – Nederland 2  Holland Doc: Met nieuwe ogen

Foto

dinsdag 6 april 2010

De Maand van het Vinden

2 reacties

Morgen start de Maand van het Vinden.
Een intiatief van Infovaardig, Instituut voor Media en Informatievaardigheden. Tijdens de Maand van het Vinden worden er op allerlei plekken in Nederland projecten en festiviteiten georganiseerd rondom het vinden van betrouwbare informatie. Er zijn heel veel instellingen in Nederland die betrouwbare informatie hebben, fysiek, maar zeker ook online.

De agenda toont (nog) vooral projecten en festiviteiten in het westen van het land, onder Partners staat (nog) alleen de initiatiefnemer, maar er wordt al wel getwitterd. Grappig, van het Comité van Aanbeveling ken ik drie van de vier mensen. Ja, ik weet het weer. Dit initiatief kwam al eens voorbij tijdens een redactieoverleg van vakblad MediaCoach. Ze doen het volgens mij voor het eerst, deze vindmaand. Het zal even zoeken en wennen zijn, maar wie weet groeit het nog uit tot iets groots en moois. Als je denkt een goed idee te hebben en je hebt de moed om dat idee te verwezenlijken, dan zeg ik: petje af!

Ondertussen kan ik het niet laten zo het mijne van deze maand te vinden.
  • Ik vind stiekem de maand van de filosofie net iets spannender.
  • Ik vind dat ik me dus mag trakteren op het nieuwe boek van Richard David Precht, over liefde.
  • Ik vind dat pasen deze maand heel erg vroeg valt.
  • Ik vind dat de lente deze maand echt wel mag beginnen.
  • Ik vind het top om zaterdag naar een concert van m'n Calefax-vrienden in Deventer te gaan.
  • Ik vind het fijn dat m'n vader deze maand 70 mag worden en ons trakteert op een familieweekendje ergens diep verstopt in de Veluwse bossen.
  • Ik vind het een prettig vooruitzicht dat ik na deze maand mag genieten van twee vakantieweken, waarvan ik nog precies niet weet wat ik ermee zal gaan doen.
  • Wat ik niet zo'n punt vind.
  • Ik vind dat er best wel veel maanden, weken en dagen zijn waarbij we aandacht aan iets bijzonders moeten besteden en waarvan ik niet altijd weet wat ik daarvan moet vinden.

En wat vindt u deze maand?

zondag 4 april 2010

Excursie in de Liefde

2 reacties
Excursion into Phylosophie - Edward Hopper (1959)
Zeggen ‘ik hou van je’
is veel meer dan een gemoedsuiting
in de trant van ‘ik heb kiespijn’.
Het is onderdeel van een systeem
van beloften en verwachtingen.
Wie zijn liefde verklaart,
verklaart dat hij zijn gevoel
als betrouwbaar beschouwt.

Een perfecte liefde met
perfect op elkaar afgestemde
verwachtingen
is dan wel betrouwbaar,
maar niet erg prikkelend.
Ze schakelt precies die
onwaarschijnlijkheid uit
die de bekoring uitmaakt.
Het romantische idee van liefde
als eenheid van gevoel,
seksuele begeerte en deugd
is daarom altijd teveel gevraagd.

En als het moment komt
waarop de begeerte slijt,
is dat dan enkel een zaak van
berekenbare verwachtingsverwachtingen?
Of is het omdat onze hersenen
verveling vrezen?
Juist om die reden,
zo schijnt het,
houden ze van de liefde.

Is liefde dan niet de heel
normale onwaarschijnlijkheid
in het geluk van de ander
je eigen geluk te vinden?
Is liefde uiteindelijk niet meer dan
zelfuitbeelding via de blik van de ander?

Als dat klopt, dan weerspiegelt liefde voor ons,
bij alle vermeende onbaatzuchtigheid,
toch altijd het meest opwindende
beeld dat we kennen:
onszelf.

donderdag 1 april 2010

Scribbles wint Broere!

6 reacties

Mijn dag kan niet meer stuk. Vandaag krijg ik dit mailtje.

Beste Astrid,

Het is geen aprilgrap.
Een tijdje geleden nam u deel aan de Broere-wedstrijd op www.bartmoeyaert.com. Door het groot aantal inschrijvingen is er niet één winnaar, maar zijn er drie. En u bent er een van.

Het gesigneerde exemplaar van "Broere" komt per post naar u toe.
Gefeliciteerd!

Kijk, dat zijn nog eens de betere prijzen!
Mijn briljante antwoord op de vraag waarom ik de nieuwe Broere zou willen winnen kan en wil ik niet meer herhalen. Dat is iets tussen meneer Moeyaert en mij. Maar u kunt ook zelf een gokje wagen. Dit keer is de bundel Gedichten voor gelukkige mensen te winnen.

Scribbles zegt: veel geluk!

Illustratie

UPDATE 9 april: Het Bewijs!