zondag 29 maart 2015

Betrapt

2 reacties

Ik doe een boodschap bij de plaatselijke kantoorboekhandel. Na het afrekenen vindt de gebruikelijke dialoog plaats:
"Wilt u de kassabon?"
"Ja graag."

Met een heel ongebruikelijk vervolg...
"Ja, dat dacht ik al wel te zien."

Ik schiet in de lach.
"Nou, dat hebt u dan heel goed ingeschat. Ik wist niet dat je dát zelfs aan me kon zien!"

Wat me achterlaat met een wat onbehagelijk gevoel.
Was dat nou een soort compliment?

zondag 8 maart 2015

Vrouwendag

0 reacties

Op de dag dat de wereld stilstaat bij de gelijke rechten van de vrouw, ben ik getuige van een ander recht dat ons vrouwen sterk maakt: het recht om over je eigen geld te beschikken. De achtjarige jonge vrouw weet dat ze vandaag dat lang verwachte kadootje voor mama gaat kopen. Onderweg praten we over grote geldzaken. Ze heeft niet alleen haar portemonnee met wat losse munten mee, maar ook de bankpas van haar zakgeldrekening. Alles brandt in haar jas.

Voordat er überhaupt een kado is gevonden, heeft ze al besloten dat ze deze keer zal gaan pinnen. Want anders is haar portemonnee gelijk zo leeg. Natuurlijk. Of we wel even willen helpen, want pinnen heeft ze nog nooit gedaan. Natuurlijk. Bij de kassa leiden we haar door dit mooie moment heen. De pincode komt er vanwege een zelfbedacht ezelsbruggetje moeiteloos uit. Ook de verkoper deelt in dit bijzondere moment, hij glundert misschien nog wel het meest.

Onderweg naar de auto feliciteer ik haar met deze gedenkwaardige eerste keer. "En je went er snel genoeg aan", grap ik nog. Na een bedachtzame stilte verantwoordt ze zich nog even voor haar keuze: "Ach ja, het moest er toch een keer van komen."