woensdag 29 augustus 2018

Wachten op Godot

0 reacties

Het warenhuis is tegen sluitingstijd nog slechts gevuld met de laatste restjes vakantietieners die tussen de laatste restjes summersale hun slag proberen te slaan. Maar uiteindelijk zijn we allemaal - ieder om onze eigen redenen - gewoon een beetje moe. Ik heb me genesteld in een stoel bij de pashokjes. De winkelende wereld aanschouwend.

De jonge dame verschijnt uit het niets en sluit gedachteloos en moe aan in de rij bij de kassa. We geven ons allebei over aan dit sneller-zal-het-wel-niet-gaan moment. Totdat zij ontdekt dat ze achter een modieuze rij paspoppen staat. Die blik en dat achteloze herstel waren het wachten meer dan waard.

maandag 9 juli 2018

Over voetbal en een spoedcursus duiken

0 reacties

Ken je die film? Over dat jeugdelftal dat - met uitzondering van hun 13e man - na de wedstrijd nog even een grot in duikt en ineens ingesloten wordt door regenwater. Hoe de jongens pas na tien donkere dagen worden gevonden en misschien wel maanden moeten wachten op daglicht. Hoe er een internationale reddingsoperatie op touw wordt gezet, met meer dan twintig duikers, waarvan er zelfs één noodlottig om het leven komt. Hoe ze uiteindelijk - in een race tegen de weergoden - één voor één naar buiten worden gebracht. Begeleid door twee duikers, meerdere zuurstoftanks en kalmerende middelen om niet te paniekeren in de beklemmende mix van water, rots en duisternis.

Met als slotscène natuurlijk het beeld van die laatste man die, verzwakt maar dankbaar, de grot verlaat: de coach van het elftal. Een voormalige monnik, die de jongens leerde mediteren om rustig te blijven tijdens het hoopvolle wachten. Die het schaarse eten onder de jongens verdeelde, niet wetend hoe lang ze moesten overleven, maar zeker wetend dat hij z'n leven zou geven voor elk van hen. Die film over vriendschap, hoop, angst, moed, levenslessen en heldendaden.

Oh ja, met in de aftiteling natuurlijk een vooruitblik naar hoe het de jongens zes maanden later vergaat. Nadat alle reddingswerkers zijn geëerd en de coach is onderscheiden. Wanneer ze weer hun eerste wedstrijd samen spelen. Sterker en meer verbonden dan ooit.

Die film waarvan de synopsis gewoon op straat ligt. We zoeken alleen nog een schrijver, een regisseur en een cast zonder claustrofobie.


Afbeeldingen NRC

woensdag 14 maart 2018

Mens zijn

0 reacties

het is hetzelfde liedje
hoe vaak ga ik het nog zingen
alle boeken open, zoeken
hoe uit de knoop te komen
ik verdwaal, ik zoek
de juiste houding
ik weet niet goed
hoe ik blijven,
hoe ik laten moet
en voor alles bang geweest
op het stupide en futiele af
met oogkleppen en hondentrouw
voor alles altijd bang geweest
die val, dat vuile donker in
daar waar de geesten dwalen
waar het beest verhaal komt halen

alles gaat zoals het gaat
hoe moet ik leven
waar gaat het heen
wat is het plan vandaag
ik zit gebeiteld in dit paradijs
toch ben ik gierig in m’n dankbaarheid
vrij me vrij van zorgen
vrij me vrij van mij
naar het altaar van de liefde
en beloven zonder twijfel

gingen je dromen anders dan je hoopte?
anders dan verwacht?
zit je opgesloten?
open
leef moedig, ploeter, faal
breek door en overwin
luister naar het ritme
vurig dansend binnenin
dans mijn bed in
zoek mijn bedding
voor als we samen
slechts één keer amen
synchroon zinken
in elkaar

ik dans met elke kans
die ik zo glansrijk heb verpatst
ik doe maar voort en vaak verkeerd
maar da’s gewoon omdat ik leef
ik proost op troost
en herbegin

poëtische collage uit alle songteksten