Astrids Scribbles

To my own sweet Valentine

2012-02-14T09:00:00.000+01:00

omdat dit eigenlijk best een heel lief en hoopvol 'geheim' is.

Heb je een momentje?

2012-02-06T08:08:00.000+01:00

Vermeer

2012-02-03T14:55:00.000+01:00

Zolang die vrouw uit het Rijksmuseum
in geschilderde stilte en concentratie
uit een kan in een schaal
dag in, dag uit melk giet,
verdient de Wereld
geen einde van de Wereld.

Wislawa Szymborska
(vertaling Karol Lesman)

Gewoon mooi

2012-01-26T08:10:00.000+01:00

Grappig.
Je weet het even niet,
je hebt alleen maar behoefte aan iets moois,
dus je zoekt simpelweg op mooi filmpje
en floep, daar is het.

Heerlijk toch, dat dingen soms zo eenvoudig zijn.

Help mee onze vredesvlam te verspreiden

2012-01-21T20:09:00.000+01:00

Het is alweer een jaar of twee geleden dat ik hier voor het eerst berichtte over het initiatief van de Stichting Wereldvredesvlam Twente om een Word Peace Flame in Enschede te realiseren. Inmiddels verzorg ik voor deze stichting de website, de boekhouding en allerlei noodzakelijke klussen om te helpen deze ambitie te realiseren. En wie een beetje heeft opgelet weet dat we inmiddels een kleine mijlpaal binnen handbereik hebben. Op 21 maart zullen we een eerste vredesvlam onthullen in woon- en leefgemeenschap De Wonne in Enschede.

Publiciteit en draagvlak
Hoe dat zo is gekomen stond deze week in de Twentsche Courant en sinds vandaag op onze website. Zo'n artikeltje kan natuurlijk nooit kwaad om wat meer naamsbekendheid te krijgen. Onlangs waren we ook al even te horen in een nieuwsuitzending op Radio Enschede, hebben we een afspraak om daar nog eens terug te komen en inmiddels heeft zich al een derde basisschool gemeld om met het lespakket Lopend vuurtje te gaan werken. Kortom, we gaan als een speer!

Help mee aan vrede!
Maar we zijn er nog niet, financieel gezien dan. We hebben namelijk nog zo'n 4000 euro nodig om deze mooie vlam, als symbool van licht en vrede in de wereld, in je omgeving en in jezelf, te realiseren. Dus we hebben een paar leuke acties bedacht en ik dacht 'kom, die volgers van mij, die dragen deze vlam ook vast wel een warm hart toe'.

Om ons te steunen kunt u verschillende dingen doen:

Volg ons op Twitter en/of facebook en verspreid onze berichten.
Nodig vrienden uit uw eigen netwerk uit ons ook te volgen. Gezellig!
Doneer een klein bedrag voor een virtuele vredesvlam en vul daarmee onze virtuele donateursgalerie.
Doneer een klein bedrag om deel te nemen aan het acht weken durende programma Wereldvrede in zicht. Vanaf 26 maart krijgt u dan elke dag een korte overweging en opdracht om met mooie thema's rondom vrede te werken.
Word donateur voor een bedrag naar keuze aan onze stichting of de landelijke World Peace Flame Foundation.
Of steun ons door mee te denken over andere leuke acties of promotiecampagnes. Alle suggesties, tips of mooie ideeën zijn welkom!

Volgens mij gaan we hier uiteindelijk een hele mooie vlam van maken en is dat het begin van een bijzondere energie die zich over de stad en de regio zal verspreiden. Want zo werkt dat nu eenmaal, hoe meer mensen aan hetzelfde denken of werken, hoe meer dat de werkelijkheid wordt. We gaan het meemaken.

En alvast bedankt voor uw persoonlijke bijdrage, in welke vorm dan ook!

Wereld Vredesvlam Twente

Stoet

2012-01-19T15:45:00.000+01:00

Voorop kom ik. Mijn laarzen aan. De kleren van
een generaal. De glimlach uit een stripverhaal.
Met veren op mijn brede hoed stap ik de wereld
tegemoet. Ik kijk voortdurend om. Dat er iets
schort, merkt niemand op. Dat is juist wat er
scheelt. Op mij wordt niet gelet. Wel op wat
volgt. De wagens en de wimpels. Wat komt
lijkt altijd leuker. Het vuurwerk, de fanfare.
De kop verliest het van de staart. Terwijl ik
net zou denken: na het gekwispel is het straks
alweer voorbij. Verlang naar alles. Begin met mij.

Door: Bart Moeyaert
Uit: Maanbundel 2011/2012
Bij: De gelaarsde kat
Foto

Over strijkers, blazers, plukkers en andere players

2012-01-14T15:43:00.000+01:00

Gespot op facebook en zo'n kans kan ik niet laten liggen. Want oh my, dit is niet alleen grappig, dit lijkt nog wel aardig te kloppen ook... Al die honderden uitzonderingen die ik ken daargelaten natuurlijk. Welk instrument speelt/speelde u eigenlijk?

Klein orkest

2012-01-09T08:05:00.000+01:00

In het kader van waar-zal-ik-u-nu-eens-mee-vermaken hierbij een fris nummer om wakker te worden in een bijzondere uitvoering. Mooi gevalletje van samen-spelen.

Het verhaal van een soldaat (en van een fan)

2012-01-02T09:30:00.000+01:00

De boodschap was duidelijk: dit concert zou maar één keer plaatsvinden. En het zou bijzonder zijn. Nog voordat de ernst van deze zaak bij me binnendrong had ik al een kaartje in huis. Dus ik was veilig, ik zou erbij zijn. En dat bleek geen vergissing.

De Russische componist Igor Stravinsky schreef in 1918 L' Histoire du Soldat. Een soort melodrama, om te lezen, te spelen en te zingen, voor een spreker, twee acteurs, een danseres en een klein kamerensemble van zeven instrumentalisten. Het libretto kwam van Charles-Ferdinand Ramuz. Over een soldaat die twee weken van het front mag, op weg naar huis de duivel tegen het lijf loopt, zijn viool ruilt voor een onnoemelijk groot fortuin en met wie het slecht afloopt. Sindsdien is het in vele talen vertaald en in vele bezettingen en uitvoeringen gespeeld. Met en zonder tekst, met en zonder ballet.

Violiste Janine Jansen vroeg de Antwerpse schrijver Bart Moeyaert (u weet, ik ben nogal een fan) om voor haar kamermuziekfestival een bewerking van dit libretto te maken. Hij zei ja, gelukkig. In zijn jaaroverzicht van 2011 schrijft Bart dat hij dacht dat dat geen grote problemen kon opleveren, maar dat hij zich daarin schromelijk had vergist, want hij had 'buiten Stravinsky gerekend'. Maar ik kan je verzekeren, hij slaagde met vlag en wimpel, want hij had buiten Moeyaert gerekend.

Ik zat 85 minuten op het spreekwoordelijke puntje van m'n stoel. Men klaagde na afloop over de hitte, ik heb het niet gevoeld. Het zal de lichtheid van z'n woorden zijn geweest, het dansende van de poëzie, het sprankelende van de muziek, het zachte van z'n vertelkunst, het plezier van de muzikanten. Het was als een warm bad dat je draagt, dat was wat het was. Mensen moeten niet zeuren. Ik hoorde nog meer na afloop. Dat de tekst in boekvorm uitgegeven gaat worden. Omdat ik dat van meneer Moeyaert zelf hoorde heb ik dat heel goed in m'n oren geknoopt. En die knoop gaat er niet uit voordat ik dat boek in handen heb.

Maar grote kans dat ik tegen die tijd de tekst al uit m'n hoofd ken, zoals de noten nog in het geheugen van m'n vioolvingers rusten. Want Radio4 heeft rekening gehouden met alle liefhebbers die er niet waren en nieuwelingen die graag kennismaken. Klik op de foto (of hier) en dompel je onder in de live-opname die via stream op internet te volgen was.

Kadootje.
Graag gedaan.

Een jaar vol kwaliteiten

2012-01-01T15:25:00.000+01:00

Oplettende lezers hebben vast gezien dat we de laatste 1,5 jaar samen veel ontdekkingen heb gedaan. Ik begon namelijk halverwege 2010 met het wekelijks posten van een inspirerende ontdekkaart. En als het goed is hebben alle ontdekvragen bij u en mij tot meer inzichten geleid. Ik vond ze in ieder geval soms heel mooi en moeilijk, maar ook zeker leerzaam. Waarbij ik maar gelijk toegeef dat ik niet elk antwoord evenveel aandacht heb gegeven als soms wel had gemoeten.

In 2012 pak ik het anders aan. Geen lastige vragen, maar elke week de kans om onze innerlijke metgezel aan te spreken. Die metgezel zal ons een kwaliteit voorhouden die we eens wat extra aandacht zouden moeten geven. Ik heb namelijk een doosje vol lieve engeltjes, of liever gezegd een doosje vol mooie kwaliteiten en intenties die u en ik allemaal bezitten.

Door voor even weer bewust aandacht aan zo'n kwaliteit te besteden ontstaat meer verbinding met de intenties van de goden, van de hemel, en sterkt je vermogen in je eigen kracht te staan en aanwezig te zijn in het hier en nu. Deze metgezellen ondersteunen als je voortgaat op een pad te midden van veranderingen, zodat je het nieuwe in je leven tegemoet kunt treden met openheid, sensitiviteit en liefde. En ze bevorderen onze gezamenlijke bijdrage aan wereldvrede, harmonie en wijsheid. Echte Scribble-kaartjes dus!

Hoe pakken we dit aan? Heel eenvoudig.
Ik trek elk weekend - geheel volgens de kracht van de synchroniciteit - een mooie kwaliteit en plaats deze samen met een inspirerende boodschap op dit blog. Voor u is dit enkel een uitnodiging om met die boodschap naar binnen te gaan en deze het zaad te laten zijn voor uw gedachten. Word even stil, verwelkom alle gedachten, herinneringen of beelden die zich het eerst aandienen, denk er even over na en laat datgene wat het ook voor u betekent helderder worden. Voel dan hoe u deze kwaliteit de komende week waarmaakt. Ervaar hem als een kameraad op weg, die u helpt en ondersteunt om uw hoogste potentieel aan de oppervlakte te laten komen.

Denk er gedurende de week aan om contact te maken met uw kwaliteit of intentie. Zie uit naar diens aanwezigheid en het zal zich niet alleen uitdrukken in uw eigen handelen, maar ook in dat van anderen. Want hoe meer u zich bewust open stelt voor de aanwezigheid van deze kwaliteit, hoe meer u die ook zult ontvangen.

Doen? Mooi!
De eerste kwaliteit die ik trok vond ik gelijk wel toepasselijk voor deze start van een fris nieuw jaar. Want we zijn weer even wakker geschut over ons gemis aan schoonheid en mededogen door Youp, de gelukkige nieuwjaarswensen schieten weer over twitter en facebook voorbij, we hebben het echt wel weer heel goed voor met elkaar. Op deze eerste dag van het nieuwe jaar. Zoals altijd. En morgen? Weer het masker op en gewoon in de file naar kantoor, handjes schudden en weer terug naar alle stapels die we voor de feestdagen hadden achtergelaten? Dacht het niet. Het mag soms best wat langer duren met al die vriendelijkheid en broederschap, we zijn tenslotte één grote familie met elkaar.

Ik wens u dit jaar veel mooie kwaliteiten, intenties en bewuste aandacht toe. Volgens mij gaan we daar echt allemaal een beetje beter van worden!

De magische knop... voor uw perfecte 2012!

2012-01-01T10:00:00.000+01:00

Gelukkig Nieuwjaar!

Rood

2011-12-28T18:51:00.000+01:00

rood is de basischakra
die je verbindt met
de aarde en je
identiteit maakt
omdat hij weet
waar je voor staat

rood is de bal
die de kamer voor
even doet schitteren
om dan weer
voorzichtig
in een doos
te verdwijnen

rood is de bloem
die zich dapper
opricht en met volle
teugen lijkt te roepen
'kijk mij, ik ben
hier, nog steeds,
voor jou'

rood is het hart
dat zich zacht en
groot daar nestelt
waar het weet dat
het mag zijn

simpelweg
omdat het klopt

astrid

Droom, durf, doe en deel

2011-12-25T15:29:00.000+01:00

En we naderen het einde van weer een jaar. Een moment waarop veel bloggers nog eens terugblikken op wat er allemaal voorbij kwam, al dan niet aangevuld met fraaie blogstatistieken. Een traditie waar ik altijd aan meedeed. Maar dit jaar was en voelt alles anders, dus mijn terugblik wordt dat ook.

Een nieuw begin
Het jaar begon natuurlijk met de leuke onthulling van m’n nieuwe eigen domein. Gevalletje van dat-werd-ook-wel-een-keer-tijd. En een blijk van mijn keuze om dit blog de status van meer-dan-een-hobby te geven. Het was ook een stap naar een soort nieuw begin, wat zich uiteindelijk op meer vlakken zou laten gelden dan alleen in het bloggen. Gek genoeg begon met het openen van dit eigen domein juist een jaar waarin ik minder en onregelmatiger ging bloggen. Door tijdgebrek, door inspiratiegebrek, door andere prioriteiten, door vanalles. Dat was wel even wennen, maar heel goed voor het leren loslaten, voor het leren toegeven aan wat er niet is en voor het laten zijn van wat er wel is.

Een nieuw leven
En dat brengt me vanzelf naar waar het dit jaar bij mij vooral om ging. Want 2011 stond in het teken van persoonlijke groei en persoonlijke keuzes. In gang gezet door een verdieping in de denk- en gevoelswereld van de yoga en een verandering van m’n lifestyle door het aanwenden van ayurvedische voedings- en leefgewoonten. Het heeft me veel gebracht en het heeft veel in beweging gezet. En iets zegt me dat dit in 2012 nog niet tot stilstand komt. Sterker nog, zolang ik met dezelfde aandacht voor mezelf blijf zorgen, zal ik m’n hele leven in beweging blijven. Dat is juist mooi, want groeien, leren en beweging is oneindig. Gelukkig maar!

Een nieuwe uitdaging
Gebeurde er in m’n werk ook nog wat dit jaar? Nou reken maar. Ik had m’n eerste officiële jubileum. Biebsearch junior hebben we officieel afgerond en wordt nu geborgd in het nieuwe samenwerkingsprogramma de Bibliotheek op school. Ik werd gevraagd voor een inhoudelijk rol in het landelijke kernteam dat moet zorgen voor de doorontwikkeling van die nieuwe aanpak. En we hebben de eerste resultaten gepresenteerd op de Bibliotheek2daagse in Groningen. Tussendoor mocht ik nog even m’n kennis (en kledingkast) verrijken met een bezoek aan de Online Educa in Berlijn. Dus ook in werk was er volop groei en beweging.

Een nieuw jaar

Foto: Enschedeaanzee.nl

Wat mij betreft zet ik deze stijgende lijn in 2012 gewoon nog even door. Een persoonlijk mijlpaal die er in ieder geval aan staat te komen is de realisatie van een Wereldvredesvlam monument in Twente. Waar we best voor hebben geknokt en waar we dus heel blij mee zijn. Op 21 maart gaan we de vlam officieel onthullen en aansteken in de windertuin van de Wonne in Enschede.

Wilt u het nieuwe jaar ook beginnen met een goed voornemen en een bijdrage aan een goed doel om deze woelige wereld wat mooier en menselijker te maken? Uw financiële bijdrage voor deze vlam is meer dan welkom en ik zorg er persoonlijk voor dat elke cent wordt besteed aan het brandend houden van deze vredesvlam.

Een nieuw geluk
En mijn eigen goede voornemens? Die zijn klein en simpel, want Guus Kuijer gaf me daarvoor kort geleden de enige ingrediënten die genoeg zijn voor dat gevoel van geluk: geestdriftig leven en betekenis hebben voor een ander. Dat lijkt me een mooie aanvulling op die aandacht voor m’n eigen innerlijke vrede en balans.

Daarom voor iedereen die mij nog steeds of pas sinds kort leest: ik wens u veel wijsheid, waarachtigheid en schoonheid in dit bijzondere nieuwe jaar dat voor ons ligt. En ziet u het even niet zitten? Draai dan dit opbeurende nummer van Borsato, zing de inspirerende woorden mee en maak een vrolijk dansje. Echt, het helpt!

Maak het warm allemaal.
Om shanti.

Tijd

2011-12-19T18:58:00.000+01:00

Dat je je voorneemt om zes
uur wakker te worden, en
om twee uur wakker wordt,
om drie uur, ziet dat het nog
lang niet zes uur is, opeens
acht uur nee negen.

Je nieuwe mensen nieuw ziet
doen, niet weten en wel willen
weten, als weten dat nog niet
vergeten in weten zit dat zit,
de dis verteert van is en
zal toch zeker.

Dat rimpels in het vel van wie
je liefhebt mooier vouwen ook
dan die van jou, hoezeer ze
lachen naar elkaar. Een kind
een duur horloge mag, voor
het de tijd kan lezen.

Zullen we een eind gaan wandelen?
Waar naartoe?
Nergens naartoe. En dan terug
naar waar we begonnen.

Door: Joke van Leeuwen
Uit: Wuif de mussen uit (2006)

Foto

Hoe maak je Scribbles blij?

2011-12-14T15:26:00.000+01:00

Door haar favoriete muziek van @CALEFAX te combineren met haar favoriete bewegingsvorm. En daar een mooi filmpje van te maken.

Wanneer herhalen jullie dit concert jongens?!

Kiezen én Delen op de Bibliotheek2daagse

2011-12-11T15:07:00.000+01:00

Van de Online Educa in Berlijn toog deze bibliothecaris vorige week dus linea recta door naar de niet minder flitsende Bibliotheek2daagse in Groningen. Alwaar we op het innovatieplein Onderwijs & Jeugd voor het eerst echt samen de gezamenlijke aanpak van de Bibliotheek op school presenteerden. Een aanpak die het motto van deze 2daagse van harte ondersteunt: Kiezen én Delen. Kiezen voor onderwijs - in je beleid en begroting - en Delen met elkaar - in de branche en in je lokale netwerk.

Omdat alles nog 'in aanbouw' is en het echte bouwen nu pas gaat beginnen, hebben we ons beperkt tot het tonen van een visualisatie van de te verwachten inhoud, hoe deze aansluit bij het proces van opbrengstgericht werken in het onderwijs, wat we aan randvoorwaarden zullen realiseren om dit alles waar te maken en wat u in onze toolkit zult aantreffen. En ja, dat past allemaal in één plaatje.

Voor iedereen die wil weten wat hij moet doen om aan te sluiten hadden we een mooie actielijst klaarliggen. Want u kunt inderdaad morgen al beginnen, met het bepalen van uw visie op uw educatieve bibliotheek, met het zoeken naar samenwerking binnen uw provincie, met het analyseren van uw interne organisatie en vooral met het blijven volgen van alle ontwikkelingen via de website. En die plaatjes zien en dan zo uit.

de Bibliotheek op school - inhoud en actielijst / december 2011

Hebben we veel mensen gesproken? Ja, best wel.
Vonden ze het een goed verhaal? Over het algemeen wel gelukkig.
Waren de plaatjes duidelijk? Ja, dat was genoeg voor een goed gesprek op elk niveau.
Waren er veel kritische vragen? Dat viel me reuze mee.
Hebben we veel visitekaartjes uitgedeeld? Genoeg, maar we hebben er nog heel veel over voor alle andere gelegenheden die in 2012 voorbij gaan komen.
Was het gezellig zo met elkaar? Nou, dat kun je wel zeggen!

Of ik verder nog iets van deze 2daagse heb meegekregen?
Jawel hoor. De openingssessie bijvoorbeeld, die me vooral is bijgebleven door de leuke theateract, waarin taal, muziek, jongleren en humor bijeen kwamen. En die me leerde dat het verrekte lastig is om met je rechtervoet rondjes naar rechts te draaien en met je wijsvinger een 6 in de lucht te schrijven.

Ik was bij onze eigen masterclass, waarbij alle aanwezigen in een Rondom 10-achtige setting discussieerde over strategisch netwerken. Hoe pak je dat aan, waar loop je tegenaan, bij wie moet je zijn, hoe stel je je op en wat doe je als een (goede) relatie er gewoon even niet in zit. Met als verrassende afsluiting een flitsbezoek van een groep 7/8, die alle aanwezige directeuren de kans gaf ter plekke te netwerken. Want dit zijn immers de kinderen waar we dit allemaal voor doen, dus vraag maar raak. We weten nu in ieder geval de oplossing voor bijna elk probleem: meer iPads!

En ik was bij de mini-sessie van Kees Broekhof, waarin de eerste resultaten van de 0-meting met ons nieuwe monitoringsinstrument werden gepresenteerd. Mooie statistieken, mooie grafieken, soms verrassende uitkomsten en heel veel suggesties vanuit de zaal om het nog beter te maken. Mijn conclusie is in ieder geval dat we hiermee een prima tool in handen hebben om inzichtelijk te maken hoe het op enig moment in de school met lezen is gesteld en daarmee het gesprek te beginnen over waar het anders of beter zou kunnen. Doelen bepalen dus en dan de beste werkwijze en inhoud daarbij kiezen. Ook dat is de Bibliotheek op school.

Tot slot legde kernteamgenoot Jan Klerk in zijn mini-sessie uit wat we op het digitale vlak van Bibliotheek.nl kunnen verwachten rondom Onderwijs en Jeugd. Met natuurlijk aandacht voor de komende portal voor de Bibliotheek op school en de integratie daarin van Leesplein en van dat wat overblijft van Schoolbieb.

Conclusies
Tja, er is natuurlijk veel meer gebeurd en veel meer gezegd. Over alle bezuinigingen, over de toekomst van de bibliotheek, over de landelijk uit te lenen e-books, over de nieuwe visie van OCW op de fysieke en de digitale bibliotheek, over het moeilijk kunnen kiezen én delen in deze branche, maar ook over hoop, kansen en uitdagingen. Ik weet in ieder geval wat mij voor de Bibliotheek op school te doen staat de komende tijd en daar ga ik me samen met m'n teamgenoten Jellie Tiemersma, Marleen Wijnen en Jan Klerk en samen met de afzonderlijke projectleiders van de inschuivende projecten bijzonder hard voor maken.

Rest me niets anders dan u nog even mee te geven welke kennis en kunde deze twee beursdagen mij persoonlijke hebben opgeleverd:

Bestaande relaties zijn verdiept.
Nieuwe relaties hebben m'n netwerk breder gemaakt.
Vele twitterfollowers kregen ineens een stem en gezicht.
Jan Mulder heeft eindelijk uitsluitsel gegeven over het mysterieuze incident van de verdwijnende Matthijs van Nieuwkerk. De bibliotheek gaat hem echt na aan het hart.
Zet een goede dj achter de draaitafel en ook bibliothecarissen komen echt wel in de benen om de heupen los te schudden.
Met 700 man tegelijk eten én luisteren naar een lezing of praatprogramma is gewoon niet zo'n handige combinatie. Dan moet je echt kiezen en dan wint het volle bord en je netwerkende buurman.
Zo'n branchebeurs geeft toch ook veel rust, de mail en telefoon bleven echt heerlijk stil!

Bedankt allemaal voor deze geslaagde 2daagse. Volgend jaar staan we er weer met de Bibliotheek op school en wat mij betreft dan echt met alle fysieke elementen uit de toolkit die u nodig hebt om aan de slag te gaan. En ik vind de Antillen als locatie voor 2012 niet eens zo'n slecht plan. Tot dan!

Foto via DOKLAB on Flickr.
Meer berichten over onderdelen van de b2d leest u onder andere bij teamgenoot Jan Klerk.

Online Educa: veel educatie, weinig online

2011-12-04T17:19:00.001+01:00

We mochten weer naar Berlijn dit jaar, joepie. Samen met 10 onderwijscollega's naar de Largest Global E-learning Conference for the corporate, education and public service sectors. Dat u dat even weet. Na 4 dagen was de conclusie dat ik te weinig van de stad heb gezien, teveel in m'n nieuwe koffer mee naar huis heb genomen, maar dat we wel een mooie en gezellige tijd hebben gehad. En hebben we ook nog wat geleerd uit dat overvolle programma? Ja, toch wel. Ik trakteer u op mijn persoonlijke highlights en leermomenten.

We zijn goed bezig
Ik heb veel voorbeelden gezien van het leren omgaan met en gebruiken van web2.0 en sociale media in onderwijs en bedrijfsleven. Alle ervaringen zijn hetzelfde: eerst is er weerstand, dan enthousiasme, gevolgd door een informatie overload en dus afnemend gebruik. Opvallend vond ik dat de werkwijze en inhoud van al die voorbeelden erg deed denken aan onze 23dingen-varianten en onze gebruiksvoorbeelden uit de praktijk. Een workshop daarover had zeker niet misstaan.

Eén professor vertelde dat hij al z'n studenten verplicht liet bloggen over alle leerstof, waarbij ze natuurlijk ook bij elkaar moesten reageren. Het blog als arena voor reflectie en als sociale leeromgeving. Ja, herkenbaar. Zijn ervaring was dat de studenten gemotiveerder werden, dat er zich andere studieprocessen ontwikkelden, dat hun houding ten aanzien van sociale media én ten aanzien van samenwerken veranderden en dat ze ook daadwerkelijk meer kennis opdeden.

Hij sloot af met een citaat van een student, dat wellicht verklaart waarom bloggen zoveel meerwaarde kan hebben: ik weet niet wat ik denk totdat ik het heb opgeschreven.
Ja, herkenbaar.

Stel de juiste vragen
Twee plenaire sprekers vulden elkaar erg mooi aan waar het gaat om de ontwikkeling van onze leercultuur. De eerste liet ons vooral voelen dat verandering alleen van binnenuit kan komen. Het zit in je, of niet. De techniek of tools die je daarbij kunt gebruiken zijn slechts een excuus, daarin ligt niet het antwoord op je 'probleem'. Als je iets moet veranderen of leren, stel dan vooral niet die vraag waar iedereen altijd eerst mee komt: Hoe... Maar begin je vraag altijd met Waarom... Als je weet waaróm je iets moet weten of doen, dan komt het Hoe vanzelf.

De volgende spreker ging nog verder door te zeggen dat het stellen van vragen veel belangrijker is dan het vinden van de antwoorden. En hopelijk leidt een antwoord enkel tot het stellen van nog betere vragen. Een vraag zorgt namelijk voor beweging, zoals een antwoord eigenlijk een eindpunt is. Dat nodigt uit tot stoppen. De leukste anekdote was die waarin hij vertelde dat de meest interessante en levendige discussie met zijn klas ontstond nadat hij vroeg: welke vraag leidt tot de beste samenvatting van dit boek. Mooie tip voor onze lijst 'hoe werk ik met boeken in de klas'.

Managing information overload
Deze laatste workshop volgde ik uit eigenbelang, in de hoop met wat handvatten naar huis te gaan om die informatiestroom beter te lijf te gaan. Dat viel tegen. Het belangrijkste filter tegen afleiding is gewoon discipline. Auw.

Wat wel goede moed gaf was de ontdekking die de workshopleidster had gedaan tijdens haar proces om de informatiestroom in een bedrijf te managen. Iedereen zegt namelijk altijd dit het komt door filter failure. Nou, mooi niet. In dit bedrijf hadden ze allemaal mooie tools ingezet om te zorgen dat werknemers alleen nog maar die informatie kregen die ook werkelijk waarde voor hen had. En daar begon dus het probleem. Nu werd je ineens overspoeld met nóg meer informatie, die ook nog eens allemaal relevant was en die je nog meer schuldgevoel en stress gaf als je er niets mee deed. Het komt dus door filter succes dat we zo overweldigd worden.

De oplossing vonden ze in het aanstellen van zogenaamde content curators. Mensen die alle informatie volgen, verzamelen en ontsluiten. In een speciaal programma (dat ze helaas niet mocht laten zien) wordt elk stukje informatie gelabeld met vier kenmerken:

een categorie/thema
de afdeling waarvoor het relevant is
de tijd die nodig is om de informatie tot je te nemen
de datum waarna de informatie verlopen is (de houdbaarheidsdatum dus)

Vervolgens zie je in één oogopslag wat je wel en niet nodig hebt en bepaal je helemaal zelf wanneer je het tot je neemt. Briljant!

Dus... de bibliotheek als content curator

Maar eh... kennen we dat niet ergens van? Wie had het toch laatst over die nieuwe (of juist ouderwetse) rol van de bibliotheken om weer de curator van informatie te zijn, om mensen te helpen hun boom te vinden in het informatiebos. En daar, in het hart van Berlijn, leren we dat dat inderdaad het antwoord is op al die mooie 2.0-informatiefilters: mensen die informatie categoriseren en op een georganiseerde manier voor je klaarzetten. Laat ik dat dan nog toevoegen aan m'n bijdrage voor de #blogkermis over de toekomst van de bibliotheek, want we kunnen dus ook gewoon nóg beter gaan doen wat we al sinds jaar en dag doen. Fijn!

Overige opmerkelijke zaken in een notendop

Nederland stond alweer in de top 3 met het meest aantal deelnemers. Zijn we zo leergierig, hebben we zo weinig anders te doen of willen we gewoon overal bij zijn?
Twee jaar geleden waren we nog verrast over al die laptops op de knieën, nu viel je op als je geen iPad had.
Dat je CV indrukwekkend genoeg is om op deze conferentie iets te mogen vertellen wil kennelijk nog niet zeggen dat je ook weet hoe je een powerpoint moet maken en bedienen. #pijnlijk
Ondanks alle e-learning beloften blijft dit toch echt een conferentie vol hele fysieke sprekers, vele fysieke infostands en grotendeels fysieke workshops en presentaties.
Het zijn vooral vrouwen die iets te vertellen hebben over sociale media. Zijn wij zoveel socialer of gewoon grotere teutebellen?
De kerstmarkten in Berlijn zijn gewoon heel erg knus!

Bedankt Overijsselse bibliotheken namens alle Educa-collega's voor weer een mooie leerervaring. Volgend jaar gaan we ze gewoon zelf vertellen hoe je dat nu doet, dat informatie klaarzetten in scholen en dat gebruiken van 2.0 in het onderwijs.

Picture Gallery

Toosten op een sterk team

2011-11-29T21:16:00.001+01:00

Vandaag hebben we voor het eerst het glas geheven op #debibliotheekopschool. Een beetje voorbarig misschien, we deden het nog in stilte, u was er dus helaas niet bij. Hoe zit dat dan precies? Nou kijk.

Afscheid van een sterk team
Al meer dan 1,5 jaar zitten de projectleiders van Kunst van Lezen, Biebsearch junior, Boek1boek en Schoolbieb.nl bij elkaar om hun programma's aan elkaar te knopen tot één gezamenlijke aanpak voor de educatieve bibliotheek. We hebben samen de aanzet gegeven door bij het SIOB een duidelijke visie en een plan van aanpak af te leveren. Die stukken zijn nu in handen van het nieuwe kernteam met de opdracht dit tot uitvoer te brengen. Daarmee neemt dat kernteam de rol van die grote groep projectleiders en programmamakers over. Vandaag zaten we dus voor het laatst in deze complete setting bij elkaar. Een afscheid, maar ook een nieuw begin. Dat was de eerste reden om te toosten.

Dit overleg stond in het teken van het informeren over hoe we de voortgang borgen en bewaken, maar ik heb ook de eerste resultaten van de inhoudelijke doorontwikkeling laten zien. Wat zit er straks precies in de Bibliotheek op school, hoe ziet dat werkproces eruit, waarom doen we dit eigenlijk en wat kunt u ter ondersteuning van ons verwachten. En dat allemaal in één plaatje. Zoals verwacht kwamen er nog wat aandachtspunten uit dat sterke team naar voren, maar daarna heeft iedereen z'n akkoord erop gegeven. Dit is dus het verhaal waar we straks de boer mee op gaan. Nog een reden om te toosten, lijkt me.

Op weg naar Groningen
Op dat plaatje moet u nog heel even wachten, want er staat weer zo'n onthullende Bibliotheek2daagse aan te komen. In Groningen dit jaar. En daar zijn we nog even heel druk mee. Die grote lijn is namelijk wel snel gelegd, maar dan volgen alle kleine dingen die je moet regelen en vooral niet moet vergeten. Maar we staan er, met twee mooie plaatjes. Want behalve een vooruitblik op de inhoud tonen we u dan ook een globale planning en geven we u een concrete actielijst mee naar huis. Waar kunt u morgen al mee beginnen om straks klaar te zijn voor deelname.

De parallelsessie rondom strategisch netwerken gaat leerzaam en bijzonder worden, dat weet ik zeker. Een sterke vorm, een goede gespreksleider, inspirerende gasten en een verrassende afsluiting. Meer kan ik niet verklappen, jammer dan. Ook zijn er twee mini-sessies waarin we de eerste resultaten van de nieuwe monitor presenteren. Kunt u vast zien met wat voor soort gegevens u straks dat gesprek met uw scholen in gaat. Maar het belangrijkste is dat we er met z'n allen staan en met één verhaal. Als opwarmertje voor de NOT 2013, waarvan de stand al is gereserveerd. Dan weet u dat vast.

Het kernteam gaat dus vanaf nu alleen verder, in strakke afstemming met de afzonderlijke projecten om samen richting die eindstip van de NOT te gaan. Dat zal zeker voor mij wel even wennen zijn, want ik vond het wel lekker gedijen zo tussen al die projectcollega's. Gelukkig mag ik nog vaak apart met ze in gesprek. Ik vond het vandaag vooral mooi om te zien hoe we ook als team zijn gegroeid in deze 1,5 jaar. Vloog het vroeger nog alle kanten op, nu weten we de focus goed vast te houden. We hebben zeker nog wel wat hobbels te nemen, maar we weten ook dat we echt niet meer zonder elkaar verder kunnen. Dus sloten we af met een derde toost, op 2012, wat zeker een spannend maar volgens mij ook een mooi jaar gaat worden!

Maar eerst nog even naar de oosterburen
Want zij zijn erg goed in het organiseren van internationale congressen over online leren en alles wat met onderwijs in de toekomst te maken heeft. Dus om me te laten informeren en inspireren vertrek ik morgen naar de Online Educa in Berlijn, wat twee jaar geleden ook al zo'n avontuur was. Dit jaar zelfs met negen collega's uit de provincie, die club wordt ook steeds groter én sterker. Op het programma staan een grote onderwijsbeurs, veel interessante sprekers en workshops, heel veel kerstmarkten en een volgepakte KaDeWe om de hoek.

Ja, dat wordt echt afzien, u mag medelijden met me hebben. Proost!

Foto

Het bewijs: liever een boek dat reageert op je vinger

2011-11-25T20:12:00.001+01:00

#blogkermis: De toekomst van de bibliotheek

2011-11-23T11:00:00.000+01:00

Hij was lang uit zicht en ik heb er een paar voorbij laten gaan, maar deze blogkermis van BiblioFuture mocht ik niet missen. Hoe was het ook alweer? Reageer online op het aangeboden kermisthema en de kermisbaas maakt er een mooie samenvatting van. Oké, het thema deze keer: hoe ziet de bibliotheek van de toekomst eruit. Bestaat die bieb om de hoek straks nog, is het the place to be of vind je hem alleen nog in de virtuele wereld? En wat valt er dan eigenlijk nog te halen?

Bibliotheek Hengelo organiseerde in het kader van dit thema zelfs een speciale avond, met als gastspreker en debatleider trendwatcher en futurist Marcel Bullinga. Zijn boek (op papier inderdaad) beschrijft zelfs hoe de wereld er volgens hem in 2025 uitziet. En dat is goed voor een paar (nu nog) hilarische opmerkingen tijdens zijn lezing.

Dat 'de jeugd' al helemaal gedigitaliseerd is, dat weten we nu wel. Maar Marcel gaat nog verder, want volgens hem is een boek in de ogen van een kind gewoon een kapotte iPad. En waarom zou je een gebouw volstoppen met kapotte dingen! Kinderen zitten vanaf hun baby-zijn al met hun neus midden in die wolk, die virtuele cloud van informatie en spelletjes. Dat alle dingen die niets doen als je erop tikt verdwijnen, is voor Marcel een zekerheid. Voor de hardcore booklovers is er echter wel goed nieuws: de iPad met geursensor die naar drukinkt ruikt is onderweg!

Bibliothecarissen hebben het natuurlijk ook wel heel zwaar, vooral omdat ze hun naam tegen hebben. Want bibliothecaris zijn, dat is gewoon niet hip meer, laten we wel wezen. Tijd dus voor een nieuwe naam. Volgens Marcel zouden we Gamespecialist moeten zijn, of Mediacoach. Hmm, is dat wél hip? Ik herinner me nog de lezing van Helene Blowers tijdens de Ugame Ulearn in 2009. Zij sprak toen al over die hippe functie die we eigenlijk vervullen, van Change-agent of zelfs lifebrarian. Omdat we mensen helpen met alle veranderingen en de kans bieden om te blijven connecten met het maatschappelijke leven.

En binnen alles wat ik in mijn functie meemaak zie ik toch echt dat de bibliotheek juist weer teruggaat naar die rol die we soms zo graag willen afschudden: het bevorderen van leesplezier, het bieden van kansen om een leesbeest te worden. Scholen zijn verantwoordelijk voor het leesonderwijs aan alle kinderen en zij hebben de bibliotheken daarbij hard nodig. Volgens Marcel kun je dat leren lezen ook wel oplossen met een game, maar ik heb daar zo m'n twijfels over. Hij denkt dan misschien aan dat saaie technisch lezen en woordenschat. Maar we weten dat je daarmee alleen nog niet goed leert lezen.

Niks ten nadele van games, maar ik geloof meer in die contextrijke omgeving van een verhaal en de kracht van lezen, voorlezen en praten over verhalen (als in mondelinge communicatie, met andere reallife personen, zeg maar). En zolang scholen nog niet 100% iPad-proof zijn, blijven wij daar gewoon schoolbibliotheken met van die papieren boeken neerzetten. Dat de taalmethodes er een andere invulling aan moeten geven om die kinderen het alfabet te leren, prima...

Dus? Wat is de toekomst van de bibliotheek?

Volgens mij ligt die voor een groot deel in die educatieve functie. Samen met scholen zorgen dat we een maatschappij creëren waarin iedereen goed kan lezen en zich met die vaardigheid alle informatie en kennis kan toe-eigenen waar hij behoefte aan heeft. Zodat hij zich een eigen mening kan vormen en zelfstandig kan participeren aan onze samenleving. Dus, bibliotheek en onderwijs voor het verhogen van de kwaliteit van het leven, zoiets.

Maar ik zie nog wel een functie. Want Marcel roerde een onderwerp aan dat me na aan het hart ligt en waar velen in deze tijd gekscherend om kunnen lachen. Wat raken we namelijk kwijt in die overprikkelde wereld? Juist: de stilte. Het kan niet anders of mensen gaan daar weer naar verlangen. En ik zie het al om me heen gebeuren. Nu misschien nog vooral bij mijn eigen pre-online-generatie, maar ook die hippe iPad-jongeren lopen nog wel een keer tegen die muur op. Het is gewoon een keer op, dat absorptievermogen van onze ogen, oren, hersenen en hart. Syntax error.

Volgens mij moeten we die functie er dus ook weer in gaan gooien. Ja, naast natuurlijk die sociale winkelfunctie, die ontmoetingsfunctie en naast het aanbieden van alle nieuwe trends op het gebied van gamen en leren. Ik blogde er hier al over naar aanleiding van een typische pre-online-generatie brief over de verdwijnende bibliotheek-etiquette. Maar ik ben serieus. De bibliotheek als nieuwe stilteplek, al is het maar één mooie ruimte. U ziet die ruimte allemaal onmiddellijk voor u, en u glimlacht, zeker weten.

De bibliotheek als bidkapelletje. U gaat me nog dankbaar zijn!

Bibliotheek van het Stiftklooster in Melk (D)

Als de slinger eenmaal draait

2011-11-21T11:00:00.000+01:00

Omdat je met balletjes nog veel meer kunstzinnige dingen kunt doen dan ze van een lange toonladder te laten rollen.

U bevindt zich hier

2011-11-18T09:26:00.000+01:00

Wat helpt bij het vinden van de weg, is weten waar je bent. Denkt u maar aan die mooie plattegrond waar u in het pre-tomtom tijdperk nog wel eens voor stond als u een onbekende stad binnenreed. Het eerste dat u zocht was die grote rode pijl: U bevindt zich hier. Fijn.

Weten wáár je bent is minstens zo belangrijk als weten wíe je bent. Al was het maar omdat het antwoord op het laatste niet met zekerheid te geven valt. De zoektocht naar de menselijke TomTom, de navigator voor ons leven, is al eeuwen gaande. Maar ondertussen vinden we het één na het ander uit. Toch blijft dat mysterie bestaan en geeft zich maar lastig gewonnen.

"Waar ben je?" is door met de komst van de mobiele telefoon inmiddels de meest gestelde openingsvraag. Een mooie vraag, 'waar ben je?' De volgende vraag wordt minder gesteld: "En waar ben je naar op weg?" Zegt de route die je hebt afgelegd iets over de weg die je nog te gaan hebt? Of is het zoals K. Schippers in een gedicht schreef: 'De deuk in het kussen zegt niets over de vorm van het hoofd'.

Waar ben ik en waar ben ik naar op weg? Een zekere pastor liet daar geen misverstand over bestaan: naar de dood. Het is niet de bestemming waarover u zich zorgen moet maken, het is de weg. Die vergt al uw aandacht. U was er niet en u zult er niet zijn. Daartussen, daar bent u. De vraag is dus: waar bent u?

Ik trakteerde mezelf kortgeleden op een lang weekend in Antwerpen met veel mooie lessen in de studio van Antwerpyoga. Eén van de workshops werd gegeven door Bhakti yogi Rusty Wells. Hij begon z'n inspirerende workout met: "Alles dat je tot nu toe in het leven hebt gedaan bracht je vandaag hier. Dit is jouw moment."

Volgens mij doe ik het dan lang zo slecht nog niet. Ik heb me nog nooit echt een helder doel of een gerichte bestemming voor ogen kunnen houden. Ik ben veel meer iemand die constant achterom kijkend door het leven zwabbert. Logisch, heeft u wel eens geprobeerd op die manier te lopen of fietsen. Misschien krijg ik daarom wel zo snel blauwe plekken. Maar ik begin te leren: blik naar voren, schouders naar achteren, hart omhoog, met aandacht voor de weg en alles dat links en rechts voorbij komt, richting een mooie horizon. En dat aangevuld met de les van Guus Kuijer over het ervaren van geluk door geestdriftig te leven en betekenis te hebben voor anderen.

Ja, volgens mij is het daar waar ik me op dit moment bevind.
En waar is u?

Het eerste deel van deze blogpost is een eigen samenvatting van een column van Harry Starren uit het tijdschrift Ode; voor intelligente optimisten / november 2011, nr.141, p.59 (Illustratie: Marc Kolle)

Wie maken de Bibliotheek op school?

2011-11-15T12:42:00.000+01:00

Dat we grootse plannen hebben voor de Bibliotheek op school hebt u hier al vaak kunnen lezen. Dat we deze maand via zes regionale conferenties de eerste stappen in die richting zetten is hopelijk ook al bekend. Maar wat die Bibliotheek op school precies gaat inhouden, hoe we dat met elkaar gaan organiseren en financieren en wie dat allemaal gaan uitvogelen, die vragen zijn nog niet beantwoord.

En dat wordt wel een keer tijd. Laat ik dus beginnen met de Wie vraag, want die is niet meer zo moeilijk. De grote groep deskundigen van de vier belangrijkste programma's Kunst van Lezen, Biebsearch junior, Boek1boek en Schoolbieb, is namelijk gekrompen tot een meer werkbaar kernteam van vier personen. Dit team beschrijft in opdracht van het SIOB onder andere:

wat de Bibliotheek op school inhoudt en oplevert,
wat je als bibliotheek (en school) moet kennen, kunnen en doen om deze gezamenlijke aanpak aan te bieden (en te gebruiken),
hoe je hiervoor op strategisch, beleidsmatig en uitvoerend niveau een netwerk voor opbouwt en onderhoudt,
wat het gaat kosten,
hoe we dit als bibliotheken, onderwijs en overheid samen kunnen realiseren,
hoe we dit als bibliotheekbranche moeten organiseren
en - niet onbelangrijk - hoe we dit zo snel mogelijk over het land gaan uitrollen.

Een flinke maar mooie klus dus. En daarvoor heb je een krachtig en prachtig team nodig. Nou, volgens mij is dat gelukt. Daarom stel ik dit kernteam graag aan u voor:

Jellie Tiemersma, als algeheel projectleider de verbindende schakel tussen opdrachtgever, branche en resultaat
Marleen Wijnen, die zich als projectsecretaris nu al onmisbaar heeft gemaakt door alles perfect te verslaan, verzamelen en archieveren
Jan Klerk, als projecleider digitale componenten verantwoordelijk voor de pijler mediawijsheid en het verbinden van alle (digitale) content via de landelijke infrastructuur
en Ik, als projectleider (door)ontwikkeling aanpak, waarin ik me vooral mag buigen over wat de aanpak inhoudt, wie dit moeten gaan doen en hoe we het gaan realiseren

Een stoere uitdaging dus! Maar gelukkig hoef ik dat allemaal niet alleen te bedenken, want de projectleiders en ervaringsdeskundigen van die vier belangrijkste bibliotheekprogramma's blijven natuurlijk nauw betrokken.

En dan? Tja, we hebben een strakke planning, met als eerste communicatiemoment na de conferenties de nieuwe Bibliotheek2daagse in december. We kunnen dan zeker nog geen antwoord geven op álle vragen, maar ik zal me er in ieder geval hard voor maken dat er dan meer duidelijkheid is over wat u in 2012 allemaal van ons mag verwachten. En wat u zelf al kunt doen om uw bibliotheek (en school) voor te bereiden op de Bibliotheek op school.

In de tussentijd kunt u mij en dit project blijven volgen op dit blog en op de nieuwe website www.debibliotheekopschool.nl. Want daar komt straks echt alles samen, beloofd. En omdat alle kennis en kunde niet alleen bij mij of in die vier programma's zit, nodig ik u ook uit om hier al uw vragen, opmerkingen, wensen, suggesties, tips of andere ideeën achter te laten. Ik weet namelijk niet alles maar kan wel heel goed luisteren.

Alvast bedankt en tot in Groningen!

Kantlijnkrabbels 2.0-App

2011-11-12T22:19:00.000+01:00

Ik kondigde begin februari hier de komst van een mooie app aan. Eentje die u de kans geeft om uw eigen krabbels te plaatsen inde kantlijn van uw e-book en al uw gedachten te delen met anderen. Een gedeelde kantlijn dus, wat de naam *openmargin leuk verklaart.

Ruth, Joep en Marc hebben er hard aan gewerkt en onlangs is de app beschikbaar gekomen. Gewoon hier even downloaden en u kunt aan de slag. Top! Voor mij blijft het toekomstmuziek, want ik ben nog niet aan de iPad, nog niet aan de eBooks en ik ben ook niet zo'n kantlijn krabbelaar. Wat me het gevoel geeft dat ik er echt helemaal niet meer bij hoor, dat ik - zeg maar - een paar afslagen heb gemist. En omdat de pers er ook heel tevreden over is begin ik serieus te overwegen even terug te gaan om alsnog die andere weg te nemen...

Aan de andere kant, ik draag m'n steentje bij door het ontwikkelwerk van m'n vrienden hier weer onder de aandacht te brengen. En ik weet dat er pionierende iPad-ers en eBook-ers zijn die het niet na zullen laten deze app te gaan gebruiken.Want als Scribbles het zegt...

Zo zie je maar, ieder z'n kwaliteiten. En ik wacht met spanning op de ervaringsverhalen en de complimenten voor dit mooie staaltje 2.0-werk. Bedankt *openmargin en succes met alle vervolgstappen!

Als de bal eenmaal rolt

2011-11-10T09:30:00.000+01:00

Soms zegt beeld meer dan duizend woorden.
Soms heb je muziek nodig om uit te leggen hoe je je voelt.
Dus hoe laat je zien en horen dat je wilt zeggen:
Touch Wood!

Bij mij is de boodschap binnengekomen...

De Bibliotheek op school: 1-0

2011-11-05T22:03:00.001+01:00

Het is op dit blog al vaker aangekondigd, deze week was het eindelijk zover. We zijn gestart met de zes regioconferenties door het land over de nieuwe aanpak van de Bibliotheek op school. Een logisch vervolg op de al lopende bibliotheekprogramma's voor basisscholen die zich richten op het leveren van collecties, het bevorderen van leesplezier bij kinderen, leerkrachten en ouders en het vergroten van de mediawijsheid. Overijssel en Flevoland gaven de aftrap van deze serie en dat deden ze heel toepasselijk in het voetbalstadion van FC Zwolle. Grappig, zeker als je vooraf mag vergaderen in de skybox. Je maakt wat mee.

We bleven nog even in de voetbalsfeer, want dagvoorzitter Thomas van Dalen begon met te zeggen dat deze nieuwe aanpak eigenlijk een schot voor open doel is. Je kunt tenslotte alleen maar scoren op dit verhaal! En daar heeft hij een punt. Want we hebben een goed verhaal, dat weet ik zeker. Elke groep met schooldirecteuren die ik vertel wat we doen en gaan doen zien er de meerwaarde van in. De laatste keer zei iemand zelfs: "Tja, wie vindt dit nu géén goed verhaal, dit is toch wat elke school nodig heeft." Dus ja, we zijn goed bezig.

Voor een inhoudelijk verslag van de middag verwijs ik graag naar de live-blogger die al luisterend en tikkend alle afwezigen continu op de hoogte hield. Dus klik zeker op onderstaande linkjes voor:

De opening door Thomas van Dalen, die uitlegt hoe de fasering moet lopen en waarom het zo belangrijk is om deze aanpak op alle niveaus te borgen.
De lezing van Kees Broekhof, die ons nogmaals wakker schudt met cijfers over nauwelijks meer in te lopen taalachterstanden en die laat zien hoe het nieuwe monitorings instrument ons gaat helpen om binnen een school de sterke en zwakke plekken in het leesbeleid boven water te krijgen.
De praktijkverhalen van de provinciale projectleiders Astrid Kuipers en Karin de Jong en twee scholen uit Raalte en Almere, die met Biebsearch junior al een niet meer weg te denken basis hebben neergelegd.
En de toelichting van projectleider Jellie Tiemersma op de te verwachten aanpak van de Bibliotheek op school.

Voor concrete informatie over de inhoud, de kosten en de startmogelijkheden van deze aanpak is het nog te vroeg. Maar geloof me, het nieuwe landelijke kernteam onder leiding van Jellie werkt er hard aan. Deze conferenties zijn in de eerste plaats dan ook bedoeld om directies en bestuurders met de neuzen dezelfde kant op te zetten en duidelijk te maken dat je echt keuzes moet maken in je beleid en begroting om dit alles te realiseren. Maar dat dat zeker de moeite waard is, dat dit ook onze (nieuwe) maatschappelijke rol is.

Volgens mij hebben we met deze middag een goed eerste schot gegeven. Hopelijk vergaat het m'n collega's in de andere vijf regio's net zo en kunnen we in december een mooi eindverslag maken. Inclusief een inventarisatie van alle beweging die hier uit voortkomt binnen de branche.

Ter afsluiting haal ik graag onze vaste Biebsearch junior adviseur Kees Broekhof nog een keer aan. Op een onverwacht moment kreeg hij van ergens achteruit de zaal de vraag voorgelegd of dit alles een verkapte manier was om meer mensen aan het werk te krijgen in de bibliotheken. Hoorde ik dat goed? Maar Kees zei zonder blikken of blozen: "Als dat zo is dan ondersteun ik dat initiatief van harte".

Inkoppertje!

De taal van de schrijver

2011-10-30T14:56:00.001+01:00

Ze zeggen wel eens dat het boek een Jamie Oliver nodig heeft om weer hip te worden.
Nou, Jamie kan met vakantie. Wij hebben Koefnoen!

En dan ben je ineens... Beste Bibliotheek!

2011-10-28T21:41:00.000+02:00

Het was op veel plekken in Nederland feest gistermiddag. Er werden namelijk allerlei prijzen uitgedeeld in bibliotheekland. Oké, we hebben PenW en DWDD er nog niet mee gehaald, maar dat is slechts een kwestie van tijd. Sinds gisteren is Nederland in ieder geval een paar 'Besten' rijker. En dat het Overijsselse netwerk het dit jaar heel goed deed is een extra feestje waard. Want de beste jeugdbibliotheek van Rotterdam is mooi, het beste bibliotheekproject de ColumBus is leuk, maar dat onze innovator Mark Deckers de beste bibliothecaris is wisten wij natuurlijk allang, en de beste bibliotheek...? Tja, die staat gewoon in Hengelo!

Dat we genomineerd waren wisten we al. Dat we in de top 3 zaten stiekem ook. Dus werd er een scherm opgesteld voor alle fans en personeel en hebben we via een live verbinding en twitterstream het hele feest in Utrecht gewoon bijgewoond vanuit ons vertrouwde leescafé. En dat was heel gezellig! Vooral toen de confettikanonnen ontploften en de champagne open ging. Ja, we waren blij en trots.

Waarom we die prijs verdiend hebben? Hierom!

Nou zal ik eerlijk zijn. We hebben natuurlijk ook wel eens wat te mopperen of op te merken. Niets menselijks is ons vreemd. Maar er gebeuren ook hele mooie dingen. En toen ik niet zo lang geleden m'n eerste jubileum vierde realiseerde ik me dat ik al die jaren nog geen spijt had gehad dat ik de overstap van de muziek naar de bibliotheek had gemaakt. En eerlijk is eerlijk, ik kwam dan wel met een diploma binnen, maar zonder enige ervaring. Alles wat ik nu ken, kan en doe heb ik in deze bibliotheek geleerd. Of ze hebben me de kans gegeven het ergens anders en met andere mensen te leren.

Wat mij betreft is Hengelo daarom de Beste Bibliotheek.
Bedankt en gefeliciteerd collega's!

Foto TCTubantia

Hallo engel Anna... met Astrid

2011-10-22T17:50:00.000+02:00

Volgens mij ben ik best een spiritueel mens, maar die spiritualiteit laat zich niet echt vangen in een Boek, een Kerk of een Religie. Simpelweg omdat ik er niet mee ben opgegroeid. Dan moeten er andere wegen je pad kruisen om die deuren te openen. Zo had ik ooit een vriendje uit een 'Christelijk nest'. Uit nieuwsgierigheid ben ik eens begonnen in de Bijbel, hoofdstuk 1. Dat was niet echt de weg om vriendschap te sluiten met God, zo leerde ik al snel. Later heb ik als muzikant in vele kerken gespeeld, ook tijdens de nachtmissen met Kerstmis. Maar dan was ik in de eerste plaats aan het werk, wat weinig ruimte bood voor het openen van een lijntje naar boven.

Dat ik mijn spirituele lijntje op een ander vlak heb ontwikkeld heeft ook te maken met het feit dat ik altijd iets benauwends voel als het om het leven volgens 'Gods woord' gaat. Alles lijkt daarin zo duidelijk Goed of Fout, terwijl er tegelijkertijd wordt gestrooid met ontelbare interpretaties. En dat is voor iemand als ik, die bij alles zich vooral afvraagt 'maar wat voel ik, wat denk ik, wat wil ik', best wel lastig om te rijmen. Want was God niet in de eerste plaats Liefde? Hoe zit het dan met de liefde voor jezelf en de keuzes die je maakt in je leven?

Dus wat doe je als je die andere Grote Religie toch een beetje wilt begrijpen? Nou, dan volg je gewoon de raad op van een lieve vriendin die je een oud beduimeld boekje in de handen duwt en zegt: "Dit is wat God is voor mij. Lees zelf maar." En dan huppelt daar ineens Anna je leven binnen, een 5-jarig verwaarloosd meisje uit een Londense achterbuurt. Ze wordt gevonden door een 19-jarige havenarbeider en ze laten elkaar daarna niet meer los. Logisch, want Anna is een hartendief. Met haar stralende ogen, haar lach, haar dansende haar, maar vooral haar onaflatende nieuwsgierigheid naar de grote dingen in het leven. En Anna heeft een heel bijzondere band met Meneer God.

Het wonderlijke is dat Anna niet alleen als een nieuwsgierig kind veel vragen stelt, dat deed en doe ik ook. Nee, Anna komt ook met oplossingen en verklaringen. En zeker niet de minste. Anna is een filosoof, een dichter, een wiskundige, een theoloog, een natuurkundige. Maar Anna is voor mij vooral een engel. Anna legt uit waarom je niet naar de kerk hoeft te gaan om God in jezelf te vinden, waarom God het licht is, waarom God geen achterkant heeft en waarom het voor die meneer God zo belangrijk is dat je jezelf bent. Dat je bent. En dat alles in je binnenste zit. Kijk, daarmee geeft Anna mij wel even een mooie klik met m'n eigen religie. Zoals zij het ziet valt die God van haar nog reuze mee.

Dat je al vanaf het begin weet dat deze Anna werkelijk heeft bestaan en nog geen acht jaar mocht worden, maakt het boek des te aangrijpender. Dit was werkelijk een heel bijzonder meisje, die die meneer God even voor ons op aarde zette om daarna weer snel gezellig tot zich te nemen in zijn hemel. Gelukkig wist Anna dat ook.

Eén van de mooiste passages beschrijft hoe Anna aan de hand van de muziek die ze van haar maatje Fynn leerde ontdekt dat er eigenlijk helemaal geen verschillende kerken en religies bestaan. En dat er zelfs voor zo'n goddeloze als ik een plekje en bedoeling is in dat geheel van die schepping. En dat die meneer God kennelijk veel van muziek weet stemt me dan wel weer gerust. Heb ik al dat werk in die kerken toch niet helemaal voor niks gedaan...

'Fynn', haar stemmetje kirde van verwondering, 'Fynn, we spelen allemaal hetzelfde akkoord.'
'Dat verbaast me niks', zei ik. 'Waar hebben we 't eigenlijk over?'
'Al die verschillende namen voor de kerken, Fynn.'
'Maar wat heeft dat met akkoorden te maken?', vroeg ik.
'We spelen allemaal hetzelfde akkoord voor meneer God, maar we geven het allemaal verschillende namen'.

Dit was juist zo boeiend als je met Anna praatte. Zij had deze gave om een feit te constateren in één onderwerp, dit feit te lijf te gaan tot ze het grondpatroon erin ontdekte, en dan om zich heen te kijken of ze eenzelfde patroon kon ontdekken in een ander onderwerp. Anna had een diep ontzag voor feiten, maar een feit was niet belangrijk omdat het uniek was maar omdat het van dienst kon zijn bij verschillende onderwerpen. Als Anna ooit een overtuigend bewijs voor atheïsme had gekregen, dan zou ze er net zolang mee rondgesold hebben tot ze een stevige greep op het grondmodel had gekregen, ze zou het van alle kanten hebben bekeken en je dan hebben aangetoond dat die hele redenering een noodzakelijk bestanddeel was van het bestaan van God. Het akkoord van het atheïsme was misschien een vals akkoord en volgens Anna liepen bij deze valse akkoorden dan ook de koude 'rillingen' over je rug, maar uiteindelijk waren het 't-rillingen'.

'Fynn, die namen van die akkoorden', begon ze.
'Wat is daarmee?' vroeg ik.
'De grondtoon kan niet meneer God zijn, omdat wij ze dan niet verschillende namen zouden kunnen geven. Ze zouden dan allemaal hetzelfde heten.'
'Ik geloof dat je daarin gelijk hebt. Maar wat is dan de grondtoon?'
'Ik of jij of Ali. Iedereen, Fynn. Daarom zijn er allemaal verschillende namen. Daarom bestaan er allemaal verschillende Kerken. Dáárom.'

Dat klinkt heel zinnig nietwaar? Wij spelen allemaal hetzelfde akkoord maar we schijnen het niet te weten. Jij zegt dat jouw akkoord in C-groot staat, terwijl ik hetzelfde groepje noten een a-klein akkoord noem. Ik noem mezelf Christen, hoe noem jij jezelf? Ik denk dat meneer God aardig veel van muziek moet afweten, hij kent alle namen van alle akkoorden. Misschien kan het hem niet veel schelen hoe je het noemt, áls je het maar blijft spelen.

Illustratie: Papas
Uit: Hallo meneer God... met Anna / Fynn (Bosch & Keuning)

Poëzie in beeld

2011-10-15T22:28:00.000+02:00

Een Hand from Kris Genijn on Vimeo.

Een hand

Laat ons met een hand beginnen,
we voegen er een dag aan toe,
een volzin met een naam erin
die we op slag vergeten, tenzij
het anders gaat en we snel weten
dat we niet voorbijgaand zijn,
de kans is klein, want bij het tellen
van mijn vrienden heb ik altijd
vingers over, en daarom: laat ons
met een hand beginnen,
we voegen er een dag aan toe,
en als het is zoals het meestal is,
gaan we iets galants verzinnen,
tot ziens, ik moet eens verder,
het was me een genoegen.

Bart Moeyaert

Genoeg mediawijsheidswerk te doen dus

2011-10-06T17:16:00.001+02:00

Zes tips voor een snel herstel

2011-10-02T20:40:00.000+02:00

Boek een yogaweekend bij Laura van Casa di Yoga.
Verblijf in een verbouwde Hoeve bij Epen in m'n vertrouwde Zuid-Limburgse Geuldal.
Onderga de fantastische flowlessen van black angel Kyrin Hall.
Laat je inwendige mens verwennen door Moeder Natuur.
Leg je verkrampte schouders en overbelaste rug onder de handen van een masseur.
En laat je onverwacht verwarmen door een heet nazomers zonnetje.

Succes verzekerd!

Waarom lees jij?

2011-09-28T14:46:00.000+02:00

Voor mij is de hamvraag meer 'wanneer heb ik nog tijd om te lezen'.
Maar er zijn natuurlijk allerlei leuke, mooie en verrassende redenen om te lezen.
En in het Vlaams klinken ze nóg plezanter!

Met trots: Bibliotheek Hengelo genomineerd

2011-09-24T10:44:00.000+02:00

In mijn meest actieve blogperiode zette ik alle mooie ontwikkelingen in onze bibliotheek nog wel eens in het zonnetje. Het is op beide vlakken een beetje stil geworden. Bloggen heeft even geen hoogste prioriteit en Bibliotheek Hengelo is met alle provinciale en landelijke onderwijsontwikkelingen niet meer m'n belangrijkste werkplek. Maar dat betekent niet dat die bibliotheek niet meer in m'n hart zit. Er gebeuren nog steeds goeie en spannende dingen, er werken nog steeds fantastische collega's en er schijnt nog steeds een zonnetje.

Onze bibliotheekbranche houdt van prijzen uitdelen. Ook dit jaar hebben ze weer een paar leuke feestjes in petto: beste bibliotheek van Nederland, beste bibliotheekproject, beste jeugdbibliotheek en de persoonlijkheidsprijs. Dat we het in Overijssel getroffen hebben met ons personeel blijkt wel uit de nominatie van Mark Deckers voor die persoonlijkheidsprijs. Top! En omdat wij als publiek uiteindelijk bepalen wie die prijs wint, verwijs ik u graag naar zijn persoonlijke promotiecampagne om op hem te stemmen.

Maar Bibliotheek Hengelo doet het dus ook niet slecht. Namens Overijssel zijn wij dit jaar genomineerd voor de Beste Bibliotheek van Nederland. En schijnbaar vooral vanwege ons levendige gebouw en ons klantvriendelijke en servicegerichte personeel. Nou, ik werk dan misschien al jaren niet meer aan die publieke kant van de lijn, maar ik kan die argumenten van harte beamen. Gefeliciteerd jongens!

Voor de definitieve keuze komt er bij deze prijs wel een echte jury aan te pas. En die jury gaat ook nog even alle genomineerde bibliotheken langs. Om te kijken of dat gebouw inderdaad zo levendig is en dat personeel inderdaad zo vriendelijk. En wat doet die jury? Die kiest die ene dag in de week waarop onze bruisende bibliotheek gesloten is. Vreemd. Maar goed, wij laten ons niet uit het veld slaan. Donderdag zag ik allemaal mails voorbij komen over extra openingstijden en vooraf met elkaar flink langs de kasten. En reken maar dat al dat servicegerichte personeel komt opdraven. Die bibliotheek van ons ziet er maandag tiptop uit en het loopt vast vol trouwe en bruisende klanten. Ook van hen stromen de felicitaties via de mail binnen.

Deze bruisende dame moet helaas voor al die spannende onderwijsontwikkelingen maandag het land weer in, maar ik wens iedereen en vooral de jury een hele gezellige middag toe. En mocht op 27 oktober die prijs naar een andere bibliotheek gaan, dan zetten wij de volgende dag weer net zo vriendelijk en servicegericht de deuren open.

Gogo Hengelo!

Er gaat niets boven zekerheid

2011-09-16T08:17:00.003+02:00

Als jij...

2011-09-10T20:14:00.000+02:00

Als jij een boek was,
zou je vol prenten staan.

Je zou een verhaal zijn
dat je nooit helemaal kent.
Het zou telkens nieuw lijken.

Ik zou het boek lezen en lezen.
En ik zou het weer lezen.
Het zou het heerlijkste boek zijn dat ik had,
als jij dat boek was.

Door: Ben Kuipers

En we zijn weer van start...

2011-09-07T18:37:00.000+02:00

Het heeft lang geduurd, maar ook in deze regio zijn deze week de scholen weer begonnen. Ik zag veel tweets voorbij komen van ontroerde moeders die hun kleine meid of knul, al dan niet bepakt met rugzakje, weer moesten loslaten. Kindlief stond meestal gewoon te trappelen van ongeduld, eindelijk weer structuur in de dagen!

Nou, reken maar dat er weer veel structuur gaat komen. Want, lieve kijkbuiskinderen, de bibliotheek op school komt eraan. Vandaag begon ook weer het eerste landelijke overleg over deze bibliotheek op school. Er zijn in november namelijk zes regionale conferenties waarin we met bibliotheekdirecteuren en hun wethouders stilstaan bij al het goede dat er al in de regio gebeurt binnen de basisscholen, hoe ze dat voor elkaar hebben gekregen en vooral hoe we hier gezamenlijk - met een goed programma rondom lezen, taal en mediawijsheid - nog meer boddy aan kunnen geven. Met als doel enthousiastere lezers en betere leesprestaties.

Voor mij was het vooral mooi om te zien hoe de vergaderingen daarover dit laatste jaar steeds concreter zijn geworden. Hoe we steeds dichter bij elkaar komen in wat we willen vertellen en bereiken en hoe groot het belang is van een goede aansturing daarin. De tijd van rondjes draaien en 'denken over' of 'onderzoeken van' is voorbij. De mouwen gaan omhoog, de juiste mensen krijgen het podium, het verhaal gaat het land in.

Daarmee staat er nog niet binnen een jaar in elke basisschool een schoolbibliotheek, maar daarmee gaan we vast wel bereiken dat er na elke conferentie beweging komt in de regio. Als het goed is op alle niveaus die er toe doen en die de bibliotheek op school tot een succes kunnen maken. Strategisch, beleidsmatig en uitvoerend. Toch leuk dat ik die molen zo nu en dan even een zetje mag geven.

Ja, volgens mij wordt het een mooi schooljaar. Ik ben er wel weer klaar voor. Morgen maar eens horen van alle Biebsearch juniorbibliotheken of zij dat ook zijn, want dan zit ik weer een hele dag met hen om tafel.

Ja, het schooljaar is nu echt begonnen.

Meisje

2011-08-31T12:07:00.000+02:00

Jezelf, het besef en meteen ook het lef
dat je dat gewoon kunt hebben en er af
en toe een mening van kunt laten zien
of een borst: hoe vroeg begint dat,

en eindigt dat eigenlijk ooit? Vrouwen
zijn gemaakt van meisjes, steken op hun
veertigste nog altijd hun tong uit van vijftien,
worden almaar even jong,

kunnen niet niet-verleiden. Zoals poëzie:
een poes die voorzichtig over een toets of tien
van een piano is gelopen en omkijkt:
heb je dat gehoord? Heb je me gezien?

O, de meisjesachtigheid van veertigjarige meisjes,
hoe ze soms willen, soms niet,
maar eigenlijk altijd, als je het maar ziet.
Waar is de tijd? Hier is de tijd.

Herman de Coninck

Het nieuwe werken valt nog lang niet mee

2011-08-24T20:25:00.000+02:00

of erger: een nieuwe HTC sensation...

Het grote spoorzoeken

2011-08-22T12:10:00.001+02:00

Ik ben deze zomer dus verhuisd. Niet echt een ideale vakantiereis om eens lekker alles los te laten en op te laden, maar ik zit en het is mooi geworden. Het Grote Wennen is begonnen. Een verhuizing brengt altijd veel dingen met zich mee die je confronteren. Alle spullen die je hebt of toch al had weggegooid. Keuzes die je moet maken over de nieuwe inrichting, die natuurlijk mooier en beter moet zijn. Maar vooral alles dat je vervolgens moet regelen. Het overzetten van de vaste aansluitingen is nog het eenvoudigst. Maar dan komt de rest, wie moeten er allemaal een verhuisbericht? Welke instanties heb ik ooit m'n gegevens gegeven?

Gelukkig kun je nu bijna overal online dat soort informatie wijzigen, maar dan moet je vaak wel eerst een account openen (u kent dat wel: gebruikersnaam, wachtwoord, verificatievraag...). Wil ik dat eigenlijk wel? Maar ja, 't is wel handig. Dat het je zo een hele dag kost is tussen alle poets- en sleepperikelen door wel weer een fijne afleiding. Maar toch...

Telkens weer popt die vraag op: waar heb ik m'n sporen achtergelaten? Al die winkels die vragen of je in hun klantsysteem wilt staan. Voor speciale aanbiedingen, voor het sparen van punten of voor wat voor binding dan ook. Ik ben er altijd zuinig mee geweest, ik doe dat alleen bij winkels of organisaties waar ik veel kom en die me met weinig moeite echt iets wezenlijks bieden. Ik hou wel van weinig sporen. En die belangrijksten heb ik volgens mij nu allemaal wel bereikt. Maar ik weet ook zeker dat er nog post op m'n oude adres binnen gaat komen, zóveel mensen weten je te vinden...

Toen ik ooit mijn eerste eigen flatje betrok lag daar een vel met adresstickers van de vorige bewoner. Om op eventuele na-post te plakken en door te sturen. Dat vond ik echt briljant. Ze maakte het mij gemakkelijk en ze zorgde ervoor dat ze zelf haar sporen met zich mee kon trekken. Ik zorg nu bij elke verhuizing ook altijd voor zoiets dergelijks. Want ik hou van opruimen, ik laat m'n spullen niet graag rondslingeren. De vorige bewoner van m'n nieuwste flat denkt daar kennelijk heel anders over. Bijna elke dag komt er iets voor haar binnen; van winkels, de Intermediair... tot een aangetekende brief van de bank aan toe. Dit lijkt iemand te zijn geweest die eerst overal leefde en daarna met de noorderzon vertrok.

We maken ons wel eens druk over de ecologische voetafdruk die we met ons dagelijks leven op deze aarde achterlaten. Maar tijdens een verhuizing heb ik het idee dat we ons misschien meer zorgen zouden moeten maken over alle plekken die we 'vervuilen' met onze persoonlijke gegevens en wat iedereen eigenlijk allemaal wel niet van ons weet. Brave Ik gooit al deze na-post maar gewoon Retour afzender in de brievenbus. Sporen wissen.

Een nieuw seizoen, een nieuw begin

2011-08-17T09:28:00.000+02:00

En dan was er ook nog iets met werk.
Met scholen en bibliotheken,
met bibliotheken in scholen.
Met kinderen en boeken,
met lezende kinderen.

Het was iets
dat echt ergens goed voor was.
En dat we dit seizoen
met elkaar
en met elkaars gedeelde passie
echt vorm en inhoud gaan geven.

Als het aan mij ligt tenminste.
En weet je wat?
Dat doet het!
Een beetje tenminste...

Op de toekomst,
Om Shanti

In plaats van drie weken zon, zee en strand...

2011-07-22T18:16:00.002+02:00

is uw Scribbles de komende periode even offline om d'r hebben en houwen op een ander spoor te zetten. We zien elkaar wel weer in het nieuwe seizoen vol nieuwe leermomenten, opmerkelijkheden en natuurlijk heel veel bibliotheek op school!

Fijne vakantie

Bezichtiging

Komt u maar binnen. Hier
is dus de hal. Hier hangen
alle jassen. Voor het
winter is, voor als ze passen.

Hier is de kamer met de bank,
waarop ik laat en moe
Afghanistan nog zie op de tv
of iemand die een eind weg

praat met aandachtsgeil op camera
gericht gezicht. De deuren. Mooi
bedacht toch deuren, zo eenvoudig
gaan die open en weer dicht en open en weer dicht en o en weer en hoeps en b

Nou goed. Hier slaap ik als ik slaap,
het bed zo net of niemand hier, of niets
en hier een bad, een geiser, een wc.
De buren hoor je af en toe een beetje.

Mijn roerend goed gaat mee, verweesde
woorden veeg ik weg. Sleept u maar aan
wat u al heeft en meet het mogelijke op
tussen de muren.

Door: Joke van Leeuwen
Uit: Wuif de mussen uit (2000)

De Bibliotheek op School beweegt

2011-07-17T17:08:00.003+02:00

Het is alweer een tijdje geleden dat ik hier een update gaf over de ontwikkelingen van Biebsearch junior. Ik kan het voor nu laten bij "het gaat goed", maar zo makkelijk wilde ik me er niet van afmaken. Ik hou het echter wel kort! Op onze projectsite is immers al te lezen dat we een goede evaluatie mediawijsheid hebben gehad. De plannen om een format voor een mediaplan te maken pakken we na de vakantie en in een landelijke samenwerking op. Ook heb ik geschreven over de successen van de basisschool Al Ihsaan, die mede door de samenwerking met de bibliotheek van een 'zeer zwakke' naar een 'zeer goede' school is gegroeid. Mooie resultaten dus.

Hoe we bewegen
Ook onze partners hebben niet stilgezeten. Boek1boek heeft een nieuwe leesportal gelanceerd, die na de vakantie ook voor de Biebsearchscholen beschikbaar zal zijn. En Kunst van Lezen boekte successen met hun conferentie in Den Bosch en met de lancering van vijf nieuwe brochures, die bibliotheken en scholen helpen om hun samenwerking goed vorm te geven. Dat we met elkaar aan een landelijke Bibliotheek op School werken had ik natuurlijk al eens gemeld, maar dat de eerste praktijkstappen inmiddels zijn gezet is u misschien ontgaan als u het nieuwsbericht over deze proeftuinen hebt gemist. Goed, dan bent u nu weer bij!

Waar we naartoe willen
Deze landelijke visie is inmiddels geen geheim meer. Mark Deckers liet vorige week al zien dat zijn driepuntenplan door de branche serieus is genomen en dat hier een mooie kans ligt om op de NOT van 2013 met elkaar met één goed verhaal naar buiten te treden. Dat verhaal laat zich in een paar plaatjes ongeveer zo vertellen:

Hoe we dit gaan uitleggen
Ik krijg veel vragen over het hoe-wat-wanneer van Biebsearch junior en van deze landelijke ontwikkelingen. Veel van die vragen moeten we nog met elkaar gaan uitwerken, maar over het eerste 'wanneer' kan ik in ieder geval duidelijk zijn: in november gaan we precies uitleggen wat de plannen zijn en zullen we zoveel mogelijk vragen beantwoorden en verzamelen.

Onder de titel Heeft u al een goed educatief verhaal? organiseren we zes regionale conferenties, bedoeld voor bibliotheekdirecties, wethouders en gemeenteambtenaren, om hen een beeld te laten vormen over de uit te zetten landelijke educatieve lijn en over de beleidskeuzes die gemaakt moeten worden. En dat pakken we groots aan. Alle conferenties worden geleid door Thomas van Dalen, Kees Broekhof legt het verband uit tussen veel lezen en goed zijn in taal, er is een film, er is tijd voor regionale ontwikkelingen en er vinden interviews plaats met vertegenwoordigers uit de politiek, de bibliotheek en het onderwijs. Oh ja, en we leggen natuurlijk het verhaal achter bovenstaande dia's uit.

Waar u moet zijn
Kunst van Lezen heeft de conferenties al aangekondigd. De officiële uitnodigingen volgen na de zomer. Maar voor wie echt niet wachten kan zet ik graag alle data en locaties even op een rij.

2 november: Overijssel en Flevoland (Zwolle)
7 november: Gelderland (Arnhem)
8 november: Noord-Brabant en Zeeland (Tilburg)
10 november: Noord-Holland, Zuid-Holland en Utrecht (Utrecht)
21 november: Limburg (Roermond)
23 november: Groningen, Friesland en Drenthe (Groningen)

Gewoon blokkeren in uw agenda, dan kan er niks meer mis gaan. Sleutelen wij ondertussen driftig verder aan de inhoud en aan het organiseren van zes knallende dagen. En ik zal eens een koffertje van zolder plukken, volgens mij gaan er wel wat kilometers en uren gemaakt worden in november. Tot dan!

Ode aan het innerlijke leven

2011-07-14T22:22:00.008+02:00

Er gebeurt best veel in m'n leven op dit moment. Biebsearch junior doet het goed, de landelijke educatieve samenwerking krijgt stevige vormen, er is veel 'beweging' door alle bezuinigingsonrust in de culturele sector, maar toch lijken er zich wegen met mooie kansen en mogelijkheden voor me uit te strekken. Dat die groei zich ook voortzet in m'n eigen lichaam en geest is niet tegen te gaan. Dat die persoonlijk groei niet pas op gang kwam met het succes van m'n laatste bibliotheekklus moet ik er dan eerlijkheidshalve ook maar even bij vertellen. De zoektocht naar een mate van lichtheid en vooral naar meer contact met mezelf en m'n omgeving heb ik schijnbaar tot een soort van levenswerk verheven. Maar er zit schot in, ook die wegen lijken zich voor me uit te strekken. Tot zover een kijkje in m'n persoonlijk leven op dit publieke domein, ik vertel u veel liever wat die groei nog een veel grotere impuls heeft gegeven dan een beetje succes op de werkvloer.

Yoga
Trouwe lezers weten dat ik al een tijd verknocht ben aan yoga. Nou, dat heeft me zeker veel opgeleverd als het gaat om voelen en openen. Niet in de laatste plaats door de verstilde Dru-lessen van Elna Hulsebosch, de fysieke Anusara-lessen van Léah Kline en de Flow-lessen van Stella Deiana. Drie bijzondere vriendinnen, die me op vele vlakken hebben verrijkt en laten opbloeien.

Massage
Dan is er Margriet Veeneman, die de bibliotheek verruilde voor een eigen praktijk voor holistische massage. Ik heb haar warme handen hier al geïntroduceerd, maar inmiddels is haar Parelpraktijk ook online. Als m'n tweets weer een retourtje Gouda aankondigen weet u dat ik in goede handen ben. Want haar masseren gaat, zoals ze zelf al schrijft, over voelen. En haar aanpak gaat over reflectie op dat wat je eigen lichaam je vertelt. Wat niet altijd meevalt voor zo'n kweenie-wat-ik-voel-typje als ik. Maar ik leer en ik groei. En haar handen doen wonderen.

Ayurveda
De laatste aanwinst in m'n zoektocht kwam via de yoga binnenwaaien. Tijdens de yogaretreats met Léah werd onze innerlijke mens verwend door de holistische chefkok Daniëlle van den Stoom. Zij heeft zich gespecialiseerd in de ayurvedische keuken: een Indiase kook- en leefwijze die aansluit bij je lichamelijke en geestelijke constitutie. Dat gaat over de types Vata, Pitta en Kapha en over de juiste balans tussen zoet, zout, zuur, bitter, wrang en heet in elke maaltijd die je eet. Het gaat over nog heel veel maar, maar daarvoor klikt u hier maar eens rond.

Of beter nog, doe net als ik en maak een afspraak bij Soul Sister Daniëlle. Haar voedingsconsulten geven mooie inzichten in hoe je je lichaam en geest beter kunt voeden. Ik weet nu dat ik vooral een Kapha-constitutie heb, met daarnaast een wat 'verwarrende' mix van Pitta en Vata. Tja, dan is het sowieso lastig je balans te vinden, lichtheid te ervaren en contact te maken. Geen wonder dus, die eeuwige zoektocht van mij. Maar er is hoop. M'n keukenkastjes staan nu vol met ghee, quinoa, gierst, polenta, couscous, pandanrijst, mungbonen, humus en heel veel kruiden en specerijen. Het is nog best even zoeken naar het inpassen van deze kookwijze in mijn Westerse leven, maar ook daarin groei ik. Ik maak al een opperbeste chai en ik zie die jaloerse collegiale blikken op mijn couscoussalade best wel hoor!

Dat Daniëlle wonderen verricht met voeding kunt u zelf zien door een blik te werpen in haar fotogalerij. U kunt haar namelijk ook inhuren voor speciale chakradiners, passend bij de kleuren en 'smaken' van de zeven chakra's en bedoeld om je lichamelijke en spirituele zintuigen te prikkelen. Nou, gezien de foto's en mijn eigen ervaring met haar kookkunsen weet ik zeker dat haar dat lukt!

Er gebeurt dus best veel. Maar dat alles leert me ook dat werk echt heel veel voldoening en 'karakter' kan geven, maar dat er niets gaat boven een licht en voelbaar innerlijk leven. En daarvoor moet je toch echt naar binnen. Gelukkig lukt me dat door deze mooie mensen elke dag weer wat beter.

Om Shanti

Leren voor je plezier met Libelle in de Bieb

2011-07-09T13:40:00.004+02:00

Bent u een ondernemende vrouw tussen de 35 en 58 jaar, die met beide benen in de wereld staat, die bij de tijd, kritisch en op zoek naar gezelligheid is, maar die ook echt wat wil opsteken? Bingo! Dan bent u helemaal geknipt voor een cursus of workshop van de Libelle Academy. Ja, die van dat tijdschrift, dat u misschien alleen nog in de wachtkamer doorbladert. Die Libelle houdt zich namelijk ook bezig met "leren voor je plezier". En dan doen ze volgens een hele aardige formule.

Op de website bieden ze tal van korte (online) cursussen en eenmalige workshops aan. De thema's zijn onderverdeeld in zeven herkenbare Libelle-categorieën:

Cultuur & reizen
Werken & communiceren
Online & digitaal
Mode & beauty
Wonen & stylen
Persoonlijke ontwikkeling
en m'n favoriet: Je leven op orde!

En dat levert dan weer een keur aan leerplezier op, zoals een moodboard maken, een mini make-over, slim met geld omgaan, zeggen wat je wilt, blogs & webteksten schrijven, een herinneringenboek maken, zo werkt het puberbrein of een kennismaking mediteren. Vervolgens zoekt Libelle een geschikte locatie, bouwt die om in de wit-roze Academy-stijl, verzorgt het lesmateriaal en contracteert de docenten. En die ondernemende vrouw, die regelt alles via de website. Als locatie moet je alleen even goede docenten regelen, de planning maken en de deur op tijd open en dicht doen.

Toen dacht Bibliotheek Hengelo: 'Hé, die doelgroep, die kennen we ergens van. Is dat niet onze koningin klant? En we hebben ook nog een hele mooie ruimte beschikbaar. En goh, die thema's, die passen eigenlijk heel mooi in ons aanbod. Zou het niet super zijn als we al die mensen hier over de vloer krijgen.' Nou, dat sprak Libelle ook wel aan!

Dus inmiddels zijn alle docenten gecontracteerd en staan de workshops en cursussen voor het najaar op de website. Ook op onze eigen site is de publiciteit gestart en de foldertjes liggen voor het grijpen in de bieb. U kunt zich dus gaan inschrijven! Gaat de styliste van Libelle deze zomer met onze mooie ruimte aan de slag. En die kunt u straks van tussen de boeken gewoon komen bewonderen. Tot dan!

Geluk

2011-07-01T12:57:00.000+02:00

Geluk is geen kathedraal
misschien een klein kapelletje.
Geen kermis luid en kolossaal
misschien een carrouselletje.

Geluk is geen zomer van smetteloos blauw,
maar nu en dan een zonnetje.
Geluk dat is geen zeppelin,
't is hooguit 'n ballonnetje.

Toon Hermans

Foto

De draaglijke lichtheid van de kunsten

2011-06-27T08:48:00.000+02:00

Geniet er nog maar even van, want als het vandaag met dat debat rondom de cultuurbezuinigingen helemaal mis gaat, ziet u dit waarschijnlijk nooit meer terug...

Biebsearch is trending hot

2011-06-23T21:41:00.005+02:00

De laatste week stond het hier en daar bol van de trotse berichten over Biebsearch, de grote broer en eerstgeborene van 'mijn' Junior. Deze mooie samenwerking met het voortgezet en middelbaar beroeps onderwijs was namelijk genomineerd voor de ICT~office Innovatie award. De wat?

Nou kijk, Annemarie legt het hier even uit en bedankt hier iedereen die deze award verdiend heeft. En Mark vertelt hier uitgebreid uit wat deze nominatie met hem doet. Deze twee kanjers zaten vanavond dus in het sjiek tussen de hotemetoten ergens in Noordwijk. En zordgen daar voor een zinderende live prijsuitreiking op twitter. M'n chai kookte er zelfs van over en twitter liep regelmatig vast. Tja, dat ben je hot!

Het was het wachten waard, maar de prijs ging naar Lociga voor iets met elektronisch rijden. Het zal wel. Er gaan in ieder geval straks twee mensen moe maar voldaan van een leuk avontuur naar huis. En morgen weer gewoon aan de bak volgens mij.

Waarom Biebsearch eigenlijk stiekem toch had moeten winnen ziet u in onderstaand filmpje. Werk ik ondertussen hard verder aan De bibliotheek op de basisschool, hebben we volgend jaar gewoon een herkansing.

Gefeliciteerd Biebsearch-team!

Baby's aan de boeken in Bibliotheek Hengelo

2011-06-21T21:53:00.001+02:00

Stiekem heb ik natuurlijk het leukste werk voor de leukste doelgroep van de bibliotheek. Het basisonderwijs is echt een warm bad, daar valt veel goeds te doen en daar kun je veel blije kinderen maken. En heel stiekem heb ik helemaal niks met baby's, maar dat neemt niet weg dat we als bibliotheek ook deze doelgroep een warm onthaal bieden. Kunst van Lezen heeft daar zelfs een mooi programma voor opgezet, dat in de afgelopen vier jaar al in meer dan 500 bibliotheken z'n weg heeft gevonden. En morgen gaan we in Hengelo officieel van start!

Met BoekStart bieden we een mooie collectie babyboekjes voor 0-2 jaar, bieden we een gratis BoekStartkoffertje met knisper- en voelboekjes voor elke baby die lid wordt van de bibliotheek en bieden we jonge ouders 50% korting op hun eigen abonnement. We doen dit samen met gemeente Hengelo, die de welkomsbrieven aan alle pasgeboren baby's stuurt, samen met Loes Hengelo, die zorgt dat de consultatiebureaus aandacht besteden aan BoekStart en het belang van voorlezen en samen met de kinderdagverblijven, die het programma bij alle ouders promoten.

Dat we van start gaan is natuurlijk een feestje waard. Woensdag 22 juni zullen onze directeur en wethouder Oude Alink het startsein geven en het eerste koffertje overhandigen. Om te laten zien hoe je al met jonge kinderen en boeken aan taal en motoriek kunt werken laat iemand van Wapperkids ons kennismaken met voorlezen in combinatie met gebarentaal. Dat wordt een feestje, ik heb ze al in actie gezien. Kom dus gerust langs!

En ik? Ik heb dit dan wel samen met m'n collega's opgezet, maar ik kan helaas niet bij de opening zijn. Ik moet op datzelfde moment namelijk aantreden bij weer een landelijk overleg met de partners van Biebsearch, Boek1boek, Kunst van Lezen en Schoolbieb. De contouren voor een landelijk programma voor De Bibliotheek op School zijn gelegd, de visie staat op papier, ik mag nog even het plaatje toelichten zoals we het ons hadden voorgesteld en dan gaan we spijkers met koppen slaan. Het driepuntenplan van heer Deckers lijkt daarmee werkelijkheid te komen. En dat is voor alle baby's die we nu al inschrijven echt heel goed nieuws!

UPDATE: en de opening was een groot succes met veel kleine biebbezoekers!

Spanning op BieblogHengelo

2011-06-19T15:38:00.000+02:00

Het zijn spannende tijden in boeken- en bibliotheekland. Niet vanwege de bezuinigingen, ben je mal, maar omdat juni de Maand van het Spannende Boek is. Niet opgevallen? Dan bent u deze maand nog niet in boekhandel of bibliotheek geweest. Doen, want u krijgt een gratis spannend boek bij uw aankoop of uitlening. En op=op.

De redactie van Bieblog Hengelo wilde deze spanning niet ongemerkt voorbij laten gaan en schakelde haar schrijversnetwerk in. Want eerlijk gezegd, wij van de redactie hebben ook wel eens zin om de pen even aan iemand anders te geven (maar dat hebt u niet van mij). Dus hebben we een aantal schrijvers van spannende boeken gevraagd om vrijwillig een gastrecensie te schrijven over hun favoriete spannende boek. En het mooie is dat we daar hele leuke reacties op hebben gekregen.

Dus we hebben deze maand een topteam van echte schrijvers te gast op ons Bieblog. Had u dat nog niet gezien? Geeft niks, hier een herkansing. Met op rij een bijdrage van:

Peter de Zwaan
Roel Janssen
Nicole Stemers
Almar Otten
Judith Visser
En dan zijn we nog niet helemaal klaar...

Eerlijk is eerlijk, alle credits gaan naar m'n collega's die dit hebben geregeld en gepost. Ik heb me enkel braaf op mijn vaste bijdrage hoeven storten. Geen punt, dat was ook best wel weer spannend (met morgen een nieuwe spannende film).

En zo blijven we proberen om met ons Bieblog aan te sluiten bij de actualiteit. Volgens mij worden we daar steeds handiger en inventiever in. What's next jongens? Ik weet het: zomerlezen!

De schommel

2011-06-18T09:43:00.000+02:00

een ritmische kadans
tussen twee gedachten
die je wel lekker
bezig houdt maar ook
veilig op je plek
toen als zwaar licht bang vrij
het vraagt enkel
de juiste duw
om je de touwen uit en het leven in te slingeren

astrid

Krachten

2011-06-13T11:59:00.000+02:00

als de zon groet
brandt warme energie

als de feniks herrijst
bloeit nieuw leven

als de krijger richt
wordt iemand geraakt

astrid

Wie niet dansen kan moet hopen

2011-06-10T07:51:00.000+02:00

Na regen komt

2011-06-06T18:53:00.001+02:00

Het regent
maar iedereen weet:
na regen komt…

het ligt op het puntje van ieders tong -
na regen komt moedeloosheid
nee
na regen komt zwaarmoedigheid
nee
na regen komt zwartgalligheid
komt zorgbarendheid zorgwekkendheid zorgonverzekerbaarheid
zompigheid zondigheid…

het regent
en iedereen wordt nat
iedereen weet het bijna
iedereen hoest rilt denkt koortsachtig na
waadt door het water dat tot de ramen staat
dat stijgt en stijgt
iedereen grijpt iemand vast
laat iemand niet meer los -
na regen komt… komt…

Toon Tellegen

De eerste ronde

2011-06-01T08:18:00.001+02:00

Ik heb eigenlijk niet zoveel met jubilea enzo. De derde verjaardag van Scribbles ben ik 'glad vergeten', dat was ergens eind maart. De 500ste blogpost ook, ruim 120 stukkies geleden. Ik heb geen trouwdatum en verjaardagen vind ik ook wel oké zo.

Maar vandaag maak ik een uitzondering. Want er zijn allemaal schriftelijke bewijzen dat ik precies vandaag de dag 12,5 jaar in dienst ben bij Bibliotheek Hengelo! En officieel heb ik zelfs dubbel feest: een bronzen dienstverband en ambstverband. Nou ja, dat laatste dat geloof ik dan wel weer.

Waar ik rustig en overzichtelijk begon met 32 uur verdeeld over inlichtingenwerk en 'contactfunctionaris' voor 0 tot 12 jaar, werk ik nu 36 uur full speed en kriskras door de branche. Eigenlijk was de enige constante het onderwijs als doelgroep. En de Hengelose collega's natuurlijk!

Waren het leuke jaren? Nou zeker. Was het leerzaam? Dat kun je wel stellen. Maak ik de tweede ronde vol? Tja, wie kan dat nog zeggen in deze tijd. Laat ik maar gewoon beginnen met 12,5 plus 1 dag, en nog één, en nog één. En voor je het weet...

Bedankt allemaal voor de samenwerking en de mooie kansen die me geboden zijn.

Beeldje

Volgen 1.0

2011-05-27T07:50:00.001+02:00

Omdat moed ook gewoon mooie filmpjes op kan leveren

2011-05-23T20:10:00.001+02:00

De boom, het zand en de ochtendzon

2011-05-19T09:00:00.001+02:00

Voor al mijn vrienden en volgers die iets hebben met fotografie hier het bewijs dat je met een gewone camera en slechts één klik nog best een mooi plaatje kunt schieten. Je moet er wel even voor naar Namibië en vroeg op, maar dan heb je ook wat!

Fotograaf Frans Lanting
Via nrcnext

Stilte a.u.b.

2011-05-14T14:31:00.002+02:00

In tijden van drukte (en gebrek aan inspiratie, ik geef het toe) ben ik dankbaar voor blogberichten die zichzelf laten schrijven en me door anderen in de schoot geworpen worden. Vandaag was dat een tweet van LiesKnol waarin ze met haar gebroken klomp in de hand verwijst naar een ingezonden brief over lawaai in de bieb. Onze etiquette deskundige Beatrijs geeft antwoord. Het is kort, dus ik knip-en-plak:

Beste Beatrijs,

Regelmatig ga ik op zaterdagochtend naar de bibliotheek van de kleine gemeente waar ik woon. Mijn man let dan op onze twee kinderen en het idee is dat ik zo een paar uur ongestoord kan werken aan mijn deeltijdstudie. In de praktijk valt dat niet mee. Er rennen gillende kinderen rond, waar de ouders niets van zeggen, en volwassenen praten hard met elkaar of voeren mobiele telefoongesprekken. Ook de bibliotheekmedewerkers zelf kletsen volop zonder hun stem te dempen. Toen ik als kind naar de bibliotheek ging, leerde mijn moeder me dat ik daar stil moest zijn en fluisteren. Is dat volledig uit de tijd?

Rumoer in de leeszaal

Beste Rumoer in de leeszaal,

Een bibliotheek is geen kermis en ook geen café. Bezoekers en personeel zouden zich rustig moeten gedragen en inderdaad hun stemmen moeten dempen. Bespreek uw klacht met de medewerkers aan de balie. Het zal niet eenvoudig zijn om uw punt voor het voetlicht te brengen, als zij zelf even hard meedoen met het lawaai, maar u staat in uw recht, dus ze zullen zich tenminste even over het probleem moeten buigen. U zou kunnen voorstellen dat er bordjes met ‘Stilte a.u.b.’ worden opgehangen. Allicht zal dat iets schelen in de herrie. Wanneer die bordjes er eenmaal hangen, kunt u lawaaischoppers op een duidelijk zichtbare regel attenderen. Dat is makkelijker dan met hen in discussie te gaan.

Was getekend, Moderne Manieren volgens Beatrijs Ritsema

Oké jongens, gooi ze d'r maar in. Hoe gaan we die moderne Beatrijs uitleggen dat de moderne bibliotheek niet meer dezelfde is als die waarin zij als kind haar boeken haalde en toen tot stilte werd gemaand door sissende bibliothecaresses. Wanneer wordt haar eigen bibliotheek trouwens een Verrassende en Verleidende Ideale Bibliotheek (en wanneer was ze daar voor het laatst), waardoor die vertrouwde en benauwende boekenkasten ook nog eens uit haar oogbeeld verdwijnen.

Nee flauw, ik zal Beatrijs niet helemaal de gek aansteken, want ik snap het ook wel natuurlijk. Je gaat naar de bibliotheek voor boeken, voor de rustgevende sfeer en om te studeren. Diep van binnen wil ik soms ook dat het nog steeds zo was. Maar ja, om bij die moderne tijd te blijven zijn de bibliotheken helaas genoodzaakt wel iets aan de presentatie van die boeken - en al die andere moderne materialen - te doen. En dat brengt ook gelijk een andere sfeer met zich mee.

Om bezoekers die toch graag rustig willen studeren ook van dienst te zijn, zouden we naast een mooie presentatie en wat gezelligheid dus ook moeten zorgen voor goede studieruimtes. Die worden namelijk in de schreeuw om presentatieruimte (en misschien ook wel doordat niemand ze meer gebruikt) opgeruimd. Een leermoment dus voor zowel mevrouw Beatrijs als de bibliotheken.

Maar eh... nu ik alle reacties eens doorlees onder deze ingezonden brief neig ik toch naar het ophangen van heel veel bordjes: hier mag geleefd worden!

Foto: Merlin Daleman (bij Het einde van de stilte)

Gelukkig ben ik aarde en vuur

2011-05-10T19:31:00.000+02:00

Ik zeg: Geef een Boek!

2011-05-07T09:26:00.002+02:00

Hoe een stervende zwarte zwaan je hart steelt

2011-05-05T07:50:00.000+02:00

Via

Ach ja, waarom ook niet...

2011-05-02T09:44:00.000+02:00

*OpenMargin geopend!

2011-04-28T19:23:00.003+02:00

Vandaag zag ik de hashtag #TNW2011 vaak voorbij tweeten. Er was kennelijk weer wat leuks te doen! Ik begreep pas dat het écht om iets leuks ging toen ik de tweet van m'n kantlijnkrabbelende vrienden van *OpenMargin voorbij zag komen. Ze hebben hun mooie project met trost gelanceerd tijdens The Next Web in Amsterdam. Top! En dat vond tweetende collega Jan Klerk ook.

Weten wat hun appje precies doet? Bekijk deze mooie demo. En bestel die iPad dus nu toch maar, weer een reden om dat niet langer uit te stellen.

Two Thumbs Up voor Ruth, Joep en Marc!

Van realisatie naar nazorg en borging

2011-04-23T17:11:00.005+02:00

Klik hier voor deze brochure

Voordat u denk 'wat zit die Scribbles toch te niksen' praat ik u even in staccato bij over de activiteiten die de laatste weken mijn biblioleven beheersden.

Afronding projectjaar
Biebsearch junior is nog bezig, maar ik moet al wel alle beloofde en gerealiseerde resultaten van 2010 inhoudelijk en financieel verantwoorden en overdragen aan OCW. Dat rapport is een mooi rapport geworden, maar moet nog wel even langs allerlei ambtelijke apparaten om te zorgen dat OCW er een krulletje onder zet. De eindstreep is in zicht, volgens mij hebben we een goed verhaal. Top!

Werkplannen 2011/2012
Bijna alle pilotscholen hebben in april hun werkplannen voor 2011/2012 in elkaar gezet. De 3-van-Biddinghuizen volgen in mei. Deze tweede keer ging dat al een stuk sneller, dat is mooi om te zien. Veel lof was er voor de effecten van boek1boek. Zelfs de stoerste nietlezers zaten met spanning te wachten op de kist met 'hun' bestelde boek en dan had je geen kind meer aan ze. Het stillezen werd ineens echt Stil Lezen. De scholen die nu nog niet met alle groepen meededen gaan dat volgend jaar wel doen. Top!

Mediawijsheid
We hebben in mei nog een plenaire bijeenkomst rondom mediawijsheid met alle ICT-ers in de agenda staan. Evalueren wat we hebben gedaan en discussiëren over de belangrijkste mediawijsheid thema's voor een school. Om uiteindelijk een gezamenlijk kader voor een beleidsplan op te stellen. Met dat kader gaan we volgend jaar verder, zodat iedere school straks z'n eigen mediawijsheidbeleidsplan heeft. En hopelijk kunnen we in mei ook proosten op een mooie provinciale samenwerking met Bramediawijs. Top!

Babbeldebabbeldebabbel
Ik heb veel kilometers gemaakt dit schooljaar en me soms de blaren op de tong gepresenteerd. De uitnodigingen om het verhaal van Biebsearch junior te komen vertellen vlogen binnen. En dat was leuk. Bibliotheken, onderwijs, gemeente, directies, van 5 tot 50 man, vanalles wat. En overal wordt instemmend geknikt. Ja, dit is een goede ontwikkeling van de bibliotheken, wat zou het mooi zijn als we dit met elkaar gaan realiseren. Nou, we zijn een flink eind op weg. Top!

Gluren bij de buren
Ik mocht soms ook onopvallend aanschuiven in de zaal om naar iemand anders te luisteren. Bij Lezen Centraal bijvoorbeeld, waar Leesplan.nl werd gepresenteerd en waar Suzanne Mol vertelde over haar onderzoek naar de correlatie tussen lezen en intelligentie. En vorige week was ik nog bij de conferentie van Kunst van Lezen in Den Bosch, waar het succes van de Bosche schoolBIEBs werd getoond en waar vijf mooie nieuwe brochures werden gelanceerd. Ook daaruit blijkt: lezen werkt, schoolbibliotheken werken, netwerken werken, we zijn goed bezig. Top!

Landelijk educatief programma
Dat we met elkaar goed bezig zijn lieten ze óók zien in Den Bosch. Het landelijke overleg, waar Biebsearch junior al een jaar deel van uitmaakt, heeft een visiedocument opgeleverd over een toekomst waarin het beste van Kunst van Lezen, Biebsearch, Boek1boek, Leesplein en Schoolbieb.nl is samengebracht. Ondersteund door een monitoringsinstrument, om te meten wat het werkelijke resultaat is van al onze inspanning waar het gaat om betere leesprestaties, hogere leesmotivatie en een betere taalontwikkeling. In 2011 starten Kunst van Lezen en Biebsearch junior/boek1boek met 2 scholen waarin we die samenvlechting gaan onderzoeken en in het najaar van 2011 presenteren we tijdens zes provincile roadshows de visie en toekomst van de Bibliotheek op School. Dan weet u dat vast. Top!

Financiën
En dan ga ik ook nog aan het rekenen. Welke scenario's zijn er mogelijk om dit alles voor bibliotheken rendabel en voor scholen betaalbaar te maken. Dat noemen we 'een uitdaging'. Maar die ga ik graag aan, want overal waar ik dit programma presenteer zie ik blije gezichten: van de scholen omdat we hen degelijk en structureel helpen, van de bibliotheken omdat ze hun plek in de samenleving geborgd zien en van de kinderen omdat ze weer zoveel mooie boeken hebben ontvangen en gelezen. Top!

Dus blijf de nieuwsberichten op onze projectsite volgen en vergeef me dat ik hier wat minder scribble dan u van me gewend bent. Ik ben er wel, maar het moet even een maatje minder. Al die kinderen van Nederland hebben me nodig, en dat is ook niet niks!

Fijne Paasdagen!

2011-04-22T15:45:00.000+02:00

Komt het toch nog een beetje goed deze vrijdag.

De kracht van taal - 2

2011-04-15T07:34:00.000+02:00

Via nrcnext

Moord in de Schilderswijk

2011-04-12T20:16:00.000+02:00

Het bezuinigingsbijltje hakt er lustig op los in bibliotheekland. En dit is nog maar het begin, wordt mij verteld. Ondertussen schieten de ingezonde brieven over deze culturele kaalslag als paddenstoelen uit de lucht. Ook hoor ik veel noodklokken luiden. In veel gevallen zijn het prominente schrijvers of Neerlandici die aan de bel trekken. Mooi!

Vandaag in de Volkskrant prijkte weer zo'n pareltje, dit keer van kinderboekenschrijvers Thijs Goverde en Mirjam Oldenhave. Woorden die om een prijzenswaardig afsluitend 'Amen' vragen. Vandaag prijken ze dus ook op dit blog. Bedankt, Thijs en Mirjam.

Dat de Nederlandse cultuur bedreigd wordt; dat de vijanden van onze beschaving zich als parasieten in ons midden hebben genesteld; dat de heersende elite het straatschorem al veel te lang vrij spel heeft gegeven - niemand zal het betwisten.

Alleen over de vraag wie hier nou eigenlijk het schorem is, wordt nog enigszins gesteggeld. Het antwoord vonden wij in de Schilderswijk. In die Haagse prachtwijk, of krachtwijk, of welk eufemisme je ook maar gebruiken wil, vind je hele schoolklassen zonder ook maar één autochtoontje. Het laat zich raden dat het Nederlands van de leerlingen te wensen overlaat. Er schijnen zelfs kinderen bij te zijn die ook de taal van hun ouders niet vloeiend spreken. Alsof ze twee tweede talen hebben. En geen enkele eerste.

Dit is niet het drama van de multiculturaliteit, dit is het drama van de nul-culturaliteit. Hun docenten valt niets te verwijten. Die roeien woest tegen de stroom in, met alle riemen die ze hebben en zelfs met riemen die ze niet hebben. Met de riemen van de bibliotheek bijvoorbeeld.

Wij kennen geen enkele bibliotheek die zó verweven is met de omliggende scholen als de Bibliotheek Schilderswijk. Schoolklassen komen naar de bieb voor het ene project na het andere. Ontmoetingen met schrijvers, voorleesuurtjes, instructie over wat dat nou eigenlijk is, een bibliotheek. En hope je dat doet, een boek uitzoeken. De bieb gaat ook naar de scholen toe. Projectje zus, projectje zo. Workshops 'beleefd zijn', onder het ietwat wanhopige motto: 'u zeggen is ook taal'.

Dit is geen wijk van lezers. Dat laatste heeft het gemeentebestuur ook gemerkt. En zijn reactie is voorspelbaar: hier hoeft helemaal geen bieb te staan. En de kinderen, die in de bieb hun boeken lezen? (Want er wórdt wel gelezen, maar dat is geen lenen, dus dat zie je niet terug in de cijfers.) Ach, die kinderen gaan toch gewoon naar een filiaal verderop?

Maar dat is nog best een eind lopen. En er zijn in de Schilderswijk niet zoveel ouders die hun kroost naar de bibliotheek brengen.

Dat is dan jammer, zegt de wethouder. Daar kunnen wij allemaal geen rekening mee houden. En zo dreigt het belangrijkste bolwerk van de Nederlandse taal en cultuur te verdwijnen van de plek waar het het hardst nodig is.

Het lijkt wel alsof de gemeente niets liever ziet dan halfgeletterde, op straat rondhangende allochtonen. Schorem. Het mag duidelijk zijn dat we hier niet op de rondhangers doelen. De barbaren rammelen al lang niet meer aan de poort, ze zitten al in het gemeentehuis.

De petitie tekenen kan natuurlijk ook!

Foto

Het is weer tijd

2011-04-08T10:00:00.000+02:00

voor een weekendje op het platteland met m'n favoriete yogini Léah Kline. Juist omdat ik er eigenlijk helemaal geen tijd voor heb. Wie weet zie ik dit keer ineens wel het licht, het is tenslotte nooit te laat voor een wonder...

Zelfs 140 tekens is voor nu even teveel...

2011-04-05T20:32:00.000+02:00

Via Postsecret

Maar zoals altijd, er zullen weer rustiger tijden komen.
Ooit, als pasen en pinkster...

Passie voor papier

2011-04-02T11:03:00.000+02:00

Bij het zien van de titel en het beeld had ik al zo'n vermoeden, maar bij het horen van de eerste tonen van de muziek wist ik het zeker: dit wordt een leuk verhaaltje!

En daarom...

2011-03-30T07:51:00.001+02:00

ga ik vandaag weer gewoon op pad om Biebsearch junior 2011/2012 verder uit te zetten en samen te knopen met Kunst van Lezen en de leesportal van Boek1boek!

Tegen het verdwalen

2011-03-26T10:22:00.000+01:00

Lente. De stilte is krols.
Een lach komt ten val
aan geluk.

Twee vliegen breken
het raam, weten
dat het je de das omdoet

als je voorgoed je lijfs-
behoud aan gene zijde
ervan zoekt

rommelt de lucht
nabij, stommelt
een vrouw
op de trap
geur van lokroep

verlaten vlinders
bijtijds onderkomens
om vogels, naar vlinders
op zoek.

Gevonden ben je allang.
Hoe ben je anders bij mij.

Door: Hagar Peeters
Uit: Wasdom (2011)

Foto

Aftellen...

2011-03-22T07:11:00.001+01:00

Welkom Lente!

De vrede

2011-03-19T09:55:00.004+01:00

Kijk, daar gaat de vrede.
Iedereen springt op.
Waar? Daar! In die blauwe jas!
Ze drukken hun neus tegen het raam,
leunen op elkaars schouders.
Hij is heel klein.
Ze hebben hem nog nooit gezien.
Ze roepen: vrede! vrede!
Hij hoort hen niet,
verdwijnt uit hun gezicht.

Ze voelen hun hart bonzen
en gaan weer naar binnen, grijpen elkaar beet
en aarzelen.
Moeten ze elkaar doodslaan of moeten ze elkaar kussen?
Wat moeten ze doen?
Jij mag het zeggen, fluisteren ze.
Nee, jij.
Nee, jij!
Jij!!

Door: Toon Tellegen
Uit: Gedichten 1977-1999

Kijk ook eens op Wereld Vredesvlam Twente.
Volg en steun onze vlam via twitter en op facebook!

Vrijheid blijheid

2011-03-15T09:30:00.000+01:00

Leven met slechts 63 dingen

2011-03-11T16:53:00.000+01:00

Vandaag viel m'n oog op een blog in nrcnext van Peter Zantingh. Over leven met minder spullen. Je zou het bijna niet geloven, maar het minimalisme schijnt steeds meer in de belangstelling te staan. Misschien een logisch gevolg van het feit dat we - na al die jaren van toenemende informatie- en spullenoverload - tot de ontdekking komen dat we het echt allemaal niet meer kunnen verwerken. Ons Brein Schreeuwt Om Rust. En ja, rust in je hoofd krijg je alleen door rust om je heen. Het creëren van een rustige (lees: opgeruimde en/of lege) leefomgeving is natuurlijk een perfecte start. Geloof me, in een huis met rondslingerende vuile was, etensresten, boeken, cd's, dooie plantenblaadjes en weet ik wat nog meer, gaat het met die rust echt niet lukken.

De eerste tip om te komen tot meer 'leegte' is een schot in de roos: het kwijtraken van sentiment. Hoeveel verhuisdozen staan er nog steeds ongeopend bij u op zolder? En zijn ongeopend van de vorige verhuizing meegekomen? Mist u wat erin zit? Sterker nog, wéét u eigenlijk nog wel wat erin zit? Ik bedoel maar.

Maar het rijtje acties om echt te komen tot een bezit van alleen die spullen die u werkelijk nodig hebt is even briljant als leuk voor een (regenachtige) zondag:

1. Maak een lijst van alles wat je hebt. (ja, echt alles, da's schrikken hè!)
2. Streep elke week tien of twaalf dingen weg.
3. Stop die in een doos in de hoek van je kamer.
4. Als je ze na een maand nog niet hebt gemist, gooi ze dan weg. (ja echt, wegweg)
En 5. koop niks nieuws. (of anders: vraag u bij elke nieuwe aankoop af 'heb ik dit echt nodig en waarom')

Ik vind hem leuk. Leuk om te zien ook dat veel zogenaamde minimalisten eigenlijk toch smokkelen. Ze leven namelijk nogal digitaal, dus de e-reader bevat gewoon honderden boeken, de iPod bevat tonnen cd's en de harde schijf zit bommetje vol. Maar goed, met de intentie en het bewustzijn zit het in ieder geval wel snor.

U snapt, ik ben zelf ook niet zo bewaarderig. Ik kan echt Heel Goed weggooien. Zelfs kleren (ja dames, ik leg uit hoe dat werkt). Iets nieuws gekocht? Dan moet er dus iets ouds weg, anders wordt de kast te vol. En bij elke seizoenswisseling loop ik de collectie weer even door: dit jaar weer niet gedragen? Dan is er dus kennelijk iets mis mee, en huppekee... Ja dames, wees eerlijk, zo werkt het toch met ongedragen kleren?

Nu weet ik niet of ik op 63 dingen ga komen als ik m'n inventaris in een lijstje vat. Wat doe ik met een 12-delige bestekset? En die 4 eetstoelen? Dat telt toch hopelijk als 1? Of bedoelen ze dat niet met 'spullen'. Maar goed, de strekking is duidelijk: wat hebben we werkelijk nodig om een prettig leven te leiden en wordt het niet eens tijd voor een lekkere saneeractie. Mocht u daar echt moeite mee hebben? Scribbles wil wel helpen!

Relaties 2.0

2011-03-08T19:33:00.000+01:00

Vijf rieten en een droom

2011-03-06T13:15:00.001+01:00

Met regelmaat zie ik een mooi filmpje van TED verschijnen op de verschillende bibliobloggen die ik volg. Over nieuwe technologieën, ontwikkelingen rondom informatie of sociale media, bijzondere wereldbeelden of gewoon omdat iemand iets interessants te vertellen heeft. Scribbles bleef daarin tot nu toe achter.

Tot vandaag, want ik heb nu een mooi TED-filmpje voor u. Mijn vrienden van het Calefax Rietkwintet mochten namelijk ook een keer optreden in de Amsterdamse Stadsschouwburg. En dat werd een klein feestje. Want fagotist Alban Wesly vertelt niet alleen op zijn geheel eigen wijze over het ontstaan van Calefax, de mooie dingen die ze doen over de hele wereld en het belang van 'een droom' hebben, ze laten natuurlijk ook even van zich horen. Dus als u benieuwd bent hoe het klinkt om deze vijf instrumenten al spelend in elkaar te zetten of hoe verschillende componisten waarschijnlijk gecomponeerd zouden hebben voor deze bezetting, klik dan gewoon op play en zak een kwartiertje onderuit.

Klik hier voor de volledige toelichting op TEDxAmsterdam.

Ondertussen timmerde Calefax het afgelopen jaar behoorlijk aan de weg vanwege hun 25-jarig jubileum. Was het flitsoptreden bij De Wereld Draait Door al opmerkelijk, het echte hoogtepunt was natuurlijk hun bijdrage aan het Prinsengrachtconcert afgelopen zomer (Gershwin's I got rhythm met pianist Jean-Yves Thibaudet). En hopelijk gaan er nog veel meer mooie concerten volgen, want die zijn sowieso altijd een feestje. Dus komen ze bij u in de buurt, ik zou zeggen: Gaan!

Gefeliciteerd jongens!

De kleur van klank

2011-03-03T08:30:00.001+01:00

Meer van dit moois vindt u bijvoorbeeld hier en hier.
Met dank aan m'n favoriete Antwerpse schrijver voor deze muzikale tip.

Avond

2011-03-01T08:53:00.000+01:00

Ach, m'n ziel is louter klanken
In dit uur van louter kleuren;
Klanken, die omhoge ranken
In een dolle tuin van geuren.

Door: Paul van Ostaijen
Uit: Diverse verzen (mei 1914)

Kleurbekennen

2011-02-26T14:01:00.001+01:00

Antwerpen heeft zich deze week weer van z'n tofste kant laten zien. Dacht ik de vorige keer al de beste B&B te hebben gevonden, we hebben nu een nóg bijzonderder plekje ontdekt (sorry Coen). In het geboorte- en sterfhuis van dichter Karel van den Oever, middenin een prachtig wijkje vol hemelse winkeltjes, bovenop Bazar Bizar dat het qua kleurenpracht wint van allemaal. Tekenend voor alle kleuren die ik door deze dagen mee naar huis neem.

Hoogtepunt was misschien wel het bezoek aan museum Plantin-Moretus, in de 'voortuin' van ons appartement. Dit is wereldwijd de enige drukkerij-uitgeverij uit de 16de/17de eeuw die bewaard bleef met uitrusting en woning. Inclusief nog werkende drukpersen, eeuwenoude manuscripten, de boekhandel, meerdere bibliotheken, schilderijen en wandkleden, meubels en natuurlijk de lettergieterij en een voorraad originele zetletters van tezamen meer dan een ton aan gewicht. Oh ja, en Rubens van een huisvriend, dus alle portretten zijn gemaakt door... u raadt het al. De virtuele rondleiding is leuk voor een regenachtige zondagmiddag, maar als u in Antwerpen bent is dit een Must See!

Bedankt weer, en tot een volgende keer.

Slim ritsen

2011-02-21T20:37:00.001+01:00

Naar aanleiding van de NOT2011 lanceerde collega Mark zijn driepuntenplan om het onderwijs met een sterk verhaal te helpen met het leesonderwijs en 'iets digitaals'. Ik heb daar mijn eigen visie op gegeven naar aanleiding van mijn ervaringen in het veld. En vandaag zaten we weer met alle partijen om tafel die deze drie punten waar kunnen maken. Aan die partijen is ooit gevraagd hoe we al het moois wat wij te bieden hebben slim konden ritsen tot één duidelijk onderwijsconcept. Nou, volgens mij hebben we het patroon inmiddels getekend, hebben we de jas in elkaar genaaid en de rits erin gestoken. Nu zoeken we alleen nog iemand die het lipje omhoog trekt, zodat hij goed dicht zit.

Nog even geduld collega's, hopelijk kunnen we u onze jas nog laten zien voordat hij helemaal uit de mode is. Het is in ieder geval een vier-seizoenen model, daar hadden we al rekening mee gehouden!

Ondertussen ga ik maar even uitblazen in Boeddhistische sferen in mooi Antwerpen. Op zoek naar muurgedichten, zwaaien naar meneer Moeyaert, koffie drinken in het stamcafé van Paul van Ostaijen en op jacht naar de vijf elementen in Bazar Bizar. Rits dicht, kraag op en vliegen maar.

Levenslied

2011-02-19T17:30:00.001+01:00

Plaat draait, rond en rond.
Arm daalt, naald zoekt groef.
Muziek klinkt, kleuren mengen.

Na de laatste tonen tilt arm zich op,
trekt zich terug en daalt weer neer.
Naald zoekt groef.
Zelfde ronde, nieuwe kansen.

Soms blijft naald hangen,
zit er een gat in de weg,
heeft arm een zetje nodig,
waarna de muziek hervat.

Rond en rond.

Alleen het wisselen van de plaat
doet een ander lied klinken.
Om het draaien te stoppen
shut power off.

Astrid

Foto

Twijfelgeval

2011-02-17T09:00:00.001+01:00

Voor Valentijn

2011-02-14T10:00:00.000+01:00

Bekentenis

Ik mag je.
Nee. Ik mag je niet.
Ik moet je. Dat bedoel ik.

Ik heb je lief.
Nee. Heb ik niet.
Ik word je lief. Dat voel ik.

Ik ga met jou.
Nee. Ga ik niet.
Ik sta je bij. Beloof ik.

Ben stapel op je.
Hou je vast.
Ik. Hou. Van. Jou.

Geloof ik.

Door: Bart Moeyaert
Uit: Verzamel de liefde (2006)

Foto: Omnia

Wat scholen willen van de bibliotheek

2011-02-12T15:39:00.001+01:00

Ik werk nu al bijna 12,5 jaar voor bibliotheken en het onderwijs. Daarbij 'doe' ik aan relatiebeheer en productontwikkeling. En dat alles steeds meer op basis van de vraag van de klant, want dat is immers waar het in het huidige vraaggerichtwerken om gaat. Dat maakt mij niet uniek, want ik heb heel veel collega's in bibliotheekland die op diezelfde manier met hetzelfde werk bezig zijn. Ik verbaas me er dan ook wel eens over dat er bij elke nieuwe ontwikkeling altijd wel iemand is die roept "moeten we niet eerst eens aan die klant vragen wat hij eigenlijk van ons wil". Het kwam deze week ook weer voorbij in de reacties op Marks Driepuntenplan om onze samenwerking met het onderwijs nu eens echt samen en degelijk op te pakken.

Ik kan naar eer en geweten zeggen dat wij heel veel met het onderwijs om tafel zitten en luisteren naar wat zij willen. Nu is 'het onderwijs' natuurlijk net zo groot en divers als 'de bibliotheek'. En mijn school is niet uw school, die gedachte is in bibliotheekland ook niet onbekend. Maar ik heb goed nieuws: ik weet zeker dat de rode draad in de behoeften en wensen van al die scholen net zo gelijk is als in die van al die bibliotheken. Hoe ik dat weet?

Marktonderzoek
Voordat we met Biebsearch junior begonnen hebben we in Overijssel op drie plekken marktonderzoek gedaan. Dat bestond uit een kwantitatief gedeelte, waarin alle scholen een vragenlijst kregen opgestuurd, en een kwalitatief gedeelte, waarin met een focusgroep van schooldirecteuren en lees/ict-coördinatoren is gesproken over het bibliotheekwerk en samenwerkingsscenario's. Datzelfde onderzoek is kort daarna herhaald op twee plekken in Flevoland. In alle gevallen was de respons hoog. Opvallend was dat de meeste verschillen in de uitkomsten te verklaren waren door de verschillende wijze waarop de verschillende bibliotheken hun educatieve dienstverlening hadden georganiseerd. Dat wordt dus een Vierpuntenplan voor Mark.

Biebsearch Junior
Naar aanleiding van deze onderzoeken zijn we gestart met Junior en zoals u op onze website kunt lezen hebben we dit concept ontwikkeld samen met de directeuren van de pilotscholen. Wat de scholen willen is terug te vinden in de vier hoofdlijnen:

1. Collecties om leeskilometers te maken
2. Boekpromotie gericht op kinderen, ouders en leerkrachten
3. Voorlichting, instructie en beleidsvorming rondom Mediawijsheid
4. Een digitale Leeromgeving waar bovenstaande onderdelen samenkomen en die het kind helpt te leren en de leerkracht helpt te onderwijzen

We hebben er zelf een lijn aan toegevoegd, die gelijk het cement is van deze vier:
5. Structurele samenwerking op basis van 100% lidmaatschap en een 3-jarig werkplan

Inmiddels draaien we dit programma nu ruim een half jaar en vorige week hebben we de voorlopige resultaten geëvalueerd. In het verslag op onze website leest u over onze leermomenten en over het enthousiasme en de wil om vervolgplannen te maken voor 2011/2012. Dat bevestigt mijn idee dat we een goed concept met het onderwijs hebben neergezet.

Is dit wat scholen willen?
Als projectleider reis ik sinds de start veel door het land en vertel ons verhaal. Vooral aan bibliotheken, maar ook aan het onderwijs. Deze week was ik in Velp op uitnodiging van de bibliotheek Veluwezoom. Zij hadden namelijk op twee plekken in hun gemeente datzelfde marktonderzoek gehouden (alweer!), zouden die middag de resultaten presenteren en zochten twee inspirerende voorbeelden van samenwerking om bij hun scholen én de gemeente tegen het licht te houden. Ik stond samen met Kunst van Lezen op de agenda.

Die onderzoeksresultaten zijn kort en bondig samen te vatten:

De grootste behoefte (80%) ligt bij ondersteuning rondom collecties en leesbevordering
Scholen willen hulp bij het opzetten of onderhouden van een schoolbibliotheek of documentatiecentrum
Ze willen niet teveel gedoe (lees: geen boete, afleveren aan school, gemaksdiensten)
Ze willen graag geïnspireerd worden en staan open voor nauwe samenwerking (mits het niet teveel werk oplevert)
Ze vinden het lastig om hun behoeftevraag aan de bibliotheek te formuleren

Daarna vertelde ik het verhaal van Junior. Het is dan zo mooi om te weten dat je verhaal eigenlijk al een antwoord geeft op wat uit het onderzoek naar boven is gekomen. En de reacties? Die waren kort: inspirerend, goed gestructureerd en goed dat je het al voor 3 jaar vastlegt, dan weet iedereen waar hij aan toe is. Waarna we samen met de gemeente nog concluderen dat we dus geen beroep doen op extra middelen, maar bestaande middelen anders gaan inzetten. Dat Kunst van Lezen daarna een antwoord gaf op de hulpvraag om schoolbibliotheken op te zetten maakte de middag helemaal tot een succes.

Resultaten
Ik neem zelf van deze middag in ieder geval opnieuw de bevestiging mee naar huis dat we dus goed bezig zijn. En dat we echt vaart moeten maken met Marks Driepuntenplan: samenvoegen en samen verder. De resultaten van mijn eigen evaluaties zijn in woord positief, maar die van Kunst van Lezen zijn nog beter. Zij hebben namelijk al cijfers, uitleencijfers wel te verstaan. En daaruit blijkt dat de leerlingen van de scholen die nu een schoolbibliotheek sindsdien gemiddeld 115% meer boeken zijn gaan lenen. Die interventie van de bibliotheek doet er dus toe!

En waarom doen we dit ook alweer?
Voor de hogere uitleencijfers? Nee natuurlijk niet. Ik niet in ieder geval. We doen dit om samen met het onderwijs ervoor te zorgen dat alle kinderen als goede lezers de basisschool verlaten. Want een goede lezer heeft toegang tot de wereld van verhalen en tot informatie om zichzelf kennis te verschaffen. Een goede lezer heeft de kans levenslang te leren en op basis van dat geleerde goede keuzes te maken. Politieke keuzes bijvoorbeeld. En dat kan nog wel eens van pas komen. Ik ben daarvoor best bereid om te stoppen met roepen in basisscholen dat we als bibliotheek zoveel meer zijn dan alleen boeken. Ik ben zelfs bereid onder druk van bezuinigingen het mes te zetten in mediawijsheid, als dat betekent dat we goede collecties en deskundige leesbevordering kunnen blijven bieden. Niet omdat ik dat zelf niet zo belangrijk vind, maar omdat ik luister naar wat de klant vraagt.

Meer argumenten voor het belang van het opleiden van goede lezers staan in het artikel Elk kind een lezer! van dr. Kees Vernooij in VakWerk van december 2010 (pag.21). Al diegenen die zich afvragen van de kerntaak van de bibliotheek is verwijs ik graag naar dit soort artikelen en vertel ik graag over wat wij voor het onderwijs kunnen betekenen. En het liefst vertel ik dat met die andere partners uit Marks Driepuntenplan samen. Junior is er wel klaar voor!

Tijd voor liefde

2011-02-10T19:14:00.002+01:00

Kantlijnkrabbels 2.0

2011-02-07T19:05:00.001+01:00

Tijdens mijn korte studiereis naar Brussel eind januari ontmoette ik twee mooie, jonge mensen: Joep en Ruth. Net afgestudeerd (ik geloof zoiets ingewikkelds als Conceptueel Design, toch? Joep?) en helemaal bezig met digitale media. Ze vertelden enthousiast over een project dat ze al tijdens hun studie waren begonnen en waar ze nu echt werk van maken: OpenMargin.

Ik leg het even uit, het idee is eigenlijk net zo simpel als logisch en handig. U leest vast wel eens een boek. En misschien bent u ook wel zo iemand die het lekker vindt om in die mooie, dikke, witte kantlijn rondom de tekst aantekeningen te maken. (Ja, sommige mensen doen dat...) Die aantekeningen beschrijven uw gedachten, vertellen iets over uw standpunt op bepaalde passages en geven inzicht in uw werkelijk. Die krabbels zijn eigenlijk uw geschenk aan het boek.

Joep en Ruth bedachten samen met hun collega Marc een iPad app voor een collectieve kantlijn die gebruikt kan worden door alle lezers van hetzelfde (e-)boek. Dus als u in het vervolg uw krabbels in deze Open Kantlijn plaatst, geeft u andere voorbijgangers van datzelfde boek de kans om uw gedachten te ontdekken. Uw gedachten vormen zo één van de vele waarheden die bij dat boek horen. Ze zijn daarmee niet alleen meer een gift aan het boek, maar ook een gift aan alle andere lezers.

Mooi plan? Vind ik wel! Ook al ben ik niet zo'n kantlijnkrabbelaar. En ik zie zeker mogelijkheden voor het onderwijs. Lekker strepen en krabbelen in die leerboeken en doorgeven aan de volgende generatie. Als dat geen onderwijs 2.0 is...

Op hun website kunt u zich aanmelden voor 'early access' en op hun blog en via facebook en twitter kunt u deze avonturiers volgen. Daar gaan we vast nog van horen! Succes jongens.

Presentation *openmargin

Mijn trouwste vriend en volger

2011-02-04T08:58:00.001+01:00

Zijn wij

2011-02-02T11:37:00.000+01:00

Zijn wij voor elkaar op aarde
gemaakt om voor elkaar op aarde
gemaakt te zijn en daarin soms naakt
te zijn en soms zonder schaamte

te kunnen zeggen: ik heb je lief
met zachte ironie om die misplaatste
maar daarom niet minder ware woorden
en erin te geloven

dat er lovenswaardigs is
zij het aandoenlijk ondoenlijk
om ons daaronder te scharen

om te bewaren wat bewarenswaardig
uit talloze miljoenen opdoemt
en even onbegrijpelijk verdwijnt

tot de dood ons benijdt,
amen?

Door: Hagar Peeters
Uit: Wasdom (2011)

De bibliotheek mag er helemaal zijn

2011-01-30T17:36:00.003+01:00

De Bibliotheek op School
Gisteren stond ik de hele dag op de NOT, dé 2-jaarlijkse onderwijsbeurs voor iedereen die alles wil weten over of inkopen voor het onderwijs in Nederland. Mijn taak was vooral om samen met m'n collega's van Biebsearch, Kunst van Lezen, Schoolbieb.nl, Boek1boek en Leesplein de stand van de Bibliotheek op school te bemannen. Opdat we gezamenlijke onze belangrijkste onderwijsdiensten onder het voetlicht brengen. Maar voordat de boel echt losbrak heb ik nog even de tijd genomen om een blik op de honderden stands te werpen. En dat gaat dus echt van pennen, via (digitale) leermiddelen, langs salarisadministratie en dagtrips tot aan de uitgeverijen in de kinderboekenstraat. Teveel voor één persoon voor één dag dus.

Die kinderboekenstraat is echt een fijne en favoriete plek om te zijn. Drukdrukdruk. Iedereen lijkt massaal van de beursaanbiedingen gebruik te willen maken. Ook al zijn de (prenten)boeken soms XXLgroot en XXLzwaar, mensen schromen niet om er de hele dag mee te sjouwen. Toch een mooi gezicht, al die belangstelling en liefde voor boeken.

Boeken met een hart
In dat nauwe straatje bleef mijn oog gelijk hangen op de stand van Puur Boeken. Het zal het hartje zijn geweest. De titel op de folder liet niets aan onduidelijkheid over. Boeken met een hart; om die dingen mee te geven die écht belangrijk zijn in het leven.

Het was er druk. Ik scande de planken en zag een complimentenwerkboek, dankwerkboek, talentenwerkboek en een vriendenboek. Plus leesboeken met powerverhalen, over positief denken, zelfvertrouwen en dromen. Ik heb ze niet ingekeken om de kwaliteit te toetsen, dat moet gezegd, maar ik vond alleen het initiatief al heel bijzonder. De website vermeldt waarom deze Puur Boeken er zijn:

omdat er heel veel boeken over zingeving en spiritualiteit zijn voor volwassenen, maar bijna niets voor kinderen
om jongeren te laten zien hoe je positief over jezelf kunt denken
voor meditatie en yoga voor kinderen
voor ontspanning in een overspannen wereld
om kinderen houvast te geven
om kinderen te leren hun talenten te ontplooien
om kinderen te leren met tegenslag en verdriet om te gaan
om ruimte te bieden voor emoties
omdat kinderen niet worden onderwezen in hoe je gelukkig kunt worden
om jongeren te leren hoe je met zelfvertrouwen in het leven kunt staan
om te leren omgaan met de enorme hoeveelheid indrukken en prikkels die we dagelijks te verwerken krijgen
omdat kinderen kind mogen zijn
omdat iedereen mag zijn wie hij is
om die dingen mee te geven die écht belangrijk zijn in het leven

Tja, en dat vind ik dus écht belangrijk. Ik zag nog net op tijd dat er een doosje met kaartjes op de balie stond. Kaartjes trekken, Yes! Dat vindt Scribbles leuk. Zonder nadenken greep ik blind mijn zegen voor deze nog lange dag.

Jij mag er helemaal zijn!

Met een glimlach en vol goede moed stopte ik het kaartje achterin m'n badge, dicht bij m'n hart. Die had ik binnen, mijn dag kon niet meer stuk.

Leermomenten
Was er verder nog iets opmerkelijks aan deze NOT? Ja, dat ik helemaal geen bekenden ben tegengekomen (terwijl ik vanmorgen ontdekte dat m'n schoonzus er ook de hele dag had rondgelopen). En het viel me opnieuw op dat zowel de bibliotheek als het onderwijs nog veel van en met elkaar moeten leren. Iemand vertelde dat ze bezig was om een eigen soort schoolbibliotheek op te richten, omdat de bibliobus niet meer kwam. Ze had er nog niet aan gedacht om contact op te nemen met de bibliotheek om haar daarbij te helpen. Dan denk ik ook: dom, maar veel dommer dat die bibliotheek zelf nog geen stappen heeft gezet om samen met de school een oplossing te zoeken. Iemand vertelde dat ze alles rondom lezen in de school helemaal alleen en helemaal zelf doet. Een computer heeft ze niet op haar werkplek, alles wordt handmatig in een multomap geschreven. Ze dacht erover nu toch maar eens haar eigen laptop mee te nemen. Nee, ze had er nog niet aan gedacht om contact op te nemen met de bibliotheek voor advies of hulp om haar positie te verbeteren. Ze wist niet dat dat kon. Dan denk ik: wie heeft haar dat dan nog niet voldoende duidelijk gemaakt?

Zo waren er meer 'openbaringen'. Maar het pijnlijkst was de leerkracht die de bibliotheek had gevraagd om deskundige begeleiding voor de kinderen als ze kwamen lenen, omdat de moeders in het uitleenpunt geen advies konden geven. De bibliotheek gaf als antwoord dat de leerkrachten dat toch ook wel zelf wisten en konden. Waarna de leerkracht de bibliotheek erop moest wijzen dat het vak van bibliothecaris toch wel een echt vak was... Ik heb namens Bibliotheek Nederland m'n excuses aangeboden.

Gelukkig waren er ook mooie verhalen van stevige samenwerking, maar de verhalen van Biebsearch, Kunst van Lezen en Boek1boek vielen bij iedereen goed in de smaak. Wat zou het mooi zijn als hun school dat ook kon krijgen. Er ligt dus nog een schone taak voor ons en volgens mij liggen er ook veel kansen. Ondanks (of juist dankzij) alle bezuinigingsaankondigingen. Maar dan moeten we wel in beweging komen, collega's, en als de wiedeweerga dat verhaal - en het liefst ons gezamenlijke verhaal - aan al die trappelende scholen gaan vertellen!

En aan het eind van deze beurs, toen alle folders en energie echt op waren, werden we door meneer Boek1boek getrakteerd op een greep uit de stand van onze buren. Tja, dat was pas echt afzien!

Gedichtendag, ja gezellig!

2011-01-27T19:29:00.000+01:00

Gezelligheid

Kom doe als Weemoedt: dans in het rond
de kamer door met kat en hond.
Vraag ook de hamster eens een keer,
spring met de goudvis op en neer.
Strooi eens wat licht in kier en scheuren
en laat de bladluis niet vertreuren.
Maak toch plezier en zing een lied:
het leven is zo eenzaam niet
als je eens denkt aan hen die varen
of bung'len aan een straatlanteren.

Door: Lévi Weemoedt
Uit: Vanaf de dag dat ik mensen zag (2007)

Creatief vertrouwen

2011-01-24T09:00:00.001+01:00

Op Book of Art
Via Linksvoor

Onzichtbare inspiratie

2011-01-22T13:27:00.003+01:00

De vorming van een poëtische ervaring

2011-01-19T09:15:00.000+01:00

Altijd al een ontwikkeld mens willen zijn? Lees dan eens het boek Brief aan een middelmatige man, van Joep Dohmen. Het ligt bij mij al een tijdje op tafel, het lezen gaat langzaam, maar dat ligt niet aan Joep. Ik heb gewoon teveel andere dingen die me bezighouden. En toevallig genoeg hebben die vooral te maken met datgene waar het boek mee begint; een uiteenzetting van het proces van zelfontplooiing.

Dohmen maakt daarvoor gebruik van het artikel Hoe zou het zijn om ontwikkeld te zijn van Peter Bieri, dat in augustus 2008 verscheen in de Groene Amsterdammer. En als je Bieri’s acht belangrijkste aspecten van vorming – of Bildung – op de rij zet, dan krijg je toch een mooi beeld van wat er bij komt kijken om een wijs mens te zijn.

Oriëntatie op de wereld of nieuwsgierigheid:
het verlangen om te ervaren wat er allemaal in de wereld is. Je leert de wereld kennen en je leert het leerproces van het kennen.

Verlichting, inzicht in de totstandkoming en de grenzen van kennis:
inzien wat weten en begrijpen precies inhouden. Je weet onderscheid te maken tussen pure retoriek en echte ideeën, je hebt een kritisch bewustzijn gevormd.

Cultuurhistorisch bewustzijn:
hoe is het gekomen dat wij zo denken, voelen, praten en leven? Je ontwikkelt het vermogen om de eigen cultuur van een zekere afstand en met een zekere ironie te bekijken.

Morele gevoeligheid:
dat gaat over empathie, ook en vooral waar dat niet vanzelf spreekt. Je leert de hachelijke kunst om de balans te bewaren tussen het erkennen van het vreemde en het vasthouden aan de eigen morele opvattingen.

Uitdrukkingsvermogen of articulatie:
de gevormde mens is een lezer, hij houdt van literatuur, kijkt naar films en dans, luistert naar muziek et cetera. Een ontwikkeld mens is uitdrukkelijk géén passieve consument, maar iemand voor wie lezen, kijken en luisteren een manier van dieper ervaren is. Daarmee leer je ten overstaan van anderen uit te drukken hoe je iets geïnterpreteerd hebt, wat je begrepen hebt en hoe je iets begrepen hebt.

Zelfkennis:
hier gaat het erom dat je tot op zekere hoogte begrijpt wie je zelf bent en dat je je denken, voelen en willen enigszins doorziet. Opdat je niet zomaar een sociale identiteit klakkeloos overneemt. Je moet dus leren met een dubbele blik naar jezelf te kijken, met een kritisch zelfvertrouwen.

Het geluk van de poëtische ervaring:
het onophoudelijk knopen, losmaken en opnieuw knopen van je innerlijk net van betekenissen. Het leren onderscheid te maken tussen een beïnvloeding die je van jezelf vervreemdt en één die je vrijer maakt, omdat ze je dichter bij jezelf brengt.

Passie of poëtische woede:
dit gaat niet langer over actieve vorming, maar over een ‘openstaan voor’. Deze ervaring duidt op de vreugde dat je de wereld een beetje beter begrijpt; op de ervaring van iemand die eindelijk bevrijd is van een hardnekkig bijgeloof of een dwangmatige voorstelling.

Nou, dat klinkt toch mooi? Maar meneer Joep heeft ook nog een eigen kijk op de zelfontplooiing van Bieri. Het jezelf vormen en ontwikkelen betekent voor hem dat je innerlijke reikwijdte toeneemt. Dat je meer visie en daadkracht krijgt en een groter hart. En dat is de meest fantastisch ervaring die je als mens kunt opdoen.

Nou, dat lijkt me wel wat. Het is dan ook niet helemaal toevallig dat ik volgende week een inspirerend seminar bijwoon waar volgens mij een heleboel bildung voorbij gaat komen. Of waar ik in ieder geval wat plooien in mezelf ga gladstrijken. Ik ben alleen wel bang dat deze boekbrief dus nog even op m'n leestafel blijft liggen… Maar ach, die heb ik straks toch ook helemaal niet meer nodig!

Het minste woorden

2011-01-15T17:45:00.000+01:00

Dit
Van alles wat ik schreef
zijn dit het minste woorden.
En tel ze na, het zijn er
nog te veel: zelf houd ik van
mijn mond vol tanden,
het aaien van dit blad, de
woordenschat van mijn
twee handen, het stokken
van mijn adem als ik zeg
dat ik je hier niet kan
vertellen wie of wat ik
voor je ben, omdat papier
me in de weg zit, en ik
het juiste woord niet ken.

Door: Bart Moeyaert
Uit: Verzamel de liefde (2006)

Foto: Bagels

Vanavond is zo'n avond

2011-01-13T19:00:00.000+01:00

Het verleden rechtgezet

2011-01-10T18:24:00.000+01:00

10.01.2010 VERLEDEN
Met mijn uitgever in de bibliotheek van Enschede - hij vroeg, ik antwoordde, er waren naar schatting zestig, zeventig of tachtig mensen. Na afloop een man van mijn leeftijd, hij vertelde dat we zes jaar bij elkaar in de klas hadden gezeten, lagere school, Amsterdam. Ik herkende hem, ik herinnerde me alles wat hij vertelde, de machine liep. Daarna een man en zijn vrouw met wie ik tegelijkertijd op het Spinoza Lyceum had gezeten, ook Amsterdam, hij twee klassen hoger, zij twee klassen lager. Ik had een vage herinnering. Vervolgens twee mannen die zich bekend maakten als oud-leerlingen, middelbare school Hengelo (O). Ik herinnerde me niets, ze moesten het verleden zelf boetseren, ik zag hoe ik ontstond onder hun handen. De jongste vertelde dat ik hem een twee had gegeven voor een boekbespreking. Ik schaamde me, dat had ik nooit mogen doen.

A.L. Snijders / AFDH uitgevers

Via: Enschedeaanzee
Foto: Edstep

Alles staat haaks op alles

2011-01-09T21:32:00.008+01:00

Vanmiddag was ik op bezoek in bibliotheek Enschede voor de serie Dat spreekt boekdelen, waarin bekende Enschedeërs in gesprek gaan met hun favoriete schrijver. Dit keer was het podium voor uitgever Paul Abels, die zijn goudhaantje A.L. Snijders meenam. U weet wel, die van die Zeer Korte Verhalen, die onlangs die prestigieuze Constantijn Huygensprijs heeft gewonnen voor zijn gehele oeuvre. Ach, natuurlijk weet u dat, want deze man staat ineens volop in de belangstelling. Ik had mezelf vooraf nog afgevraagd wie van de aanwezigen meneer Snijders al zouden hebben gekend, gelezen en gewaardeerd vóórdat hij die prijs won. Maar, toen ik de ruim 60, vooral grijze toehoorders eens observeerde, had ik toch het idee hier tussen verstokte fans te zitten. Gelukkig maar.

Abels en Snijders kwamen zeker vijf minuten te laat gemoedelijk binnenlopen. Het bleek dat ze eerst even lekker soep hadden gegeten. Dat zette de toon voor een ontspannen middag. Abels vertelde eerst kort hoe hij Snijders ontdekte en leerde kennen. Heb ik nu goed begrepen dat hij zijn uitgeverij afdh heeft opgericht om de verhalen van Snijders te kúnnen uitgeven? Dat is toch wel bijzonder. Het is nog altijd een vrij kleine Enschedese uitgeverij, maar ze worden nu dus eindelijk beloond voor het feit dat hij inzag dat die Snijders wel wat in z’n mars had.

Het winnen van die prijs heeft natuurlijk veel deuren geopend. Zo is Snijders sinds 4 januari de eerste gemeenteschrijver van Lochem. Dat zet die gemeente toch maar mooi op de kaart! En natuurlijk hoorde er bij die huldiging tijdens de nieuwjaarsreceptie een smeuïge anekdote, wat ons zo weer een kwartier verder bracht in het interview. Maar Snijders staat nu wel mooi elke week met een ZKV in de Berkelbode, die met z’n huis-aan-huis verspreiding een oplage kent waar volgens eigen zeggen geen Volkskrant tegenop kan!

Er bekroop me deze middag soms toch ook een bevreemdend gevoel. Snijders is een aimabele man vol bizarre verhalen. Het interview dreef op humor, zelfspot, arrogantie, koketterie en rare waarheden. Ergens wist ik niet zo goed wat ik ermee moest. Worden we nu in het ooitje genomen? Is hij bewust bezig ons te vermaken, omdat hij weet dat dat is waar we ook eigenlijk op zitten te wachten? Halverwege het interview leek hij aan te voelen waar ik mee worstelde. Hij zei: “Ik schrijf altijd de waarheid op, ook als ik iets verzin.” En later: “Ik hou ervan als mensen het een beetje raar vinden wat ik doe.” Ja, goed gevoeld, het hoort allemaal bij het spel. Maar dat is oké, ik speel graag mee. Want tussen alle schijnbaar warrige verhalen door zegt hij soms een wonderschone zin waarvan je weet ‘ja, in de roos’.

Op verzoek van Abels stond hij nog even stil bij zijn uit het Taoïsme geleende motto: de weg is bestendig daadloos, nochtans blijft niets ongedaan. Wat zoveel wil zeggen als dat, ondanks dat de mens niet veel te betekenen heeft, toch alles gewoon gebeurt. Dus of ik me als individu nu wel of niet ergens druk om maak, alles gaat toch gewoon door. Een mooie gedachte. Hij leerde ons ook alvast de variant voor de tijd waarin we nu leven: de weg is bestendig, maar niet voor lang, want de vooruitgang. Dank, meneer Snijders.

Na afloop nam hij alle tijd voor handtekeningenjagers en oud-leerlingen. Zo ook voor mij en m’n vrienden van Enschedeaanzee en @edstep. We keuvelden nog wat over het favoriete boek van de één (waarvoor hij van die aimabele meneer Snijders ooit nog een onaardige onvoldoende had gekregen), over het verschil tussen een schrijfsel mailen of op internet zetten – wat weer een mooi metaforisch beeld van een blog opleverde – en over het bibliotheekwerk in deze tijd. En voor m’n gevoel over nog veel meer, maar ook dat zal wel een gevolg van het naspel zijn geweest. Geeft niet.

Meer lezen:
Een handige dromer, de laatste ZKV's in pocket editie
De tien geboden, Snijders in gesprek met Arjan Visser in Trouw (18 december 2010)
Mail afdh voor het ontvangen van de ZKV's in uw eigen maiolbox
De ZKV naar aanleiding van dit bibliotheekbezoek

Foto: Enschedeaanzee