Doorgaan naar hoofdcontent

Sesam, open u!


Na een retraite komt de buitenwereld altijd wat overweldigend binnen. De afzondering, de stilte, het emotionele proces maken je extra gevoelig, maar ook minder alert. Dat voel ik direct als ik na alle afscheidsknuffels in de auto stapt. M'n blik is zachter en reactievermogen een beetje vertraagd. Gelukkig hoeft er nooit zoveel onderweg, dus we nemen de tijd om al napratend naar huis te rijden.

De blaas functioneert echter nog prima. We stoppen bij zo'n wegrestaurant dat er overal hetzelfde uit ziet. Ondanks dat, duurt het verbazend lang voordat we de toiletten gevonden hebben. We lachen erom. Dan starten we die bekende handeling: 50 cent in de machine, door het draaipoortje, reçu meenemen, om bij het afrekenen van koffie of snack je geld weer terug te krijgen.

Maar er gebeurt dit keer niks als haar euro naar binnen valt. Stilte. Huh? "Out of order. No change", zien we ineens staan. Huh? En ons geld dan? Uiteindelijk vinden we de magische knop die de munt weer uitspuugt en m'n reisgenoot loopt ermee naar de bar. Wat gaat ze doen? Oh, wisselen. Ik blijf achter en merk dat ergens diep van binnen m'n hersens beginnen te werken. Er klopt iets niet. Op een plek als deze kan het toilet niet onbereikbaar zijn door een kapotte machine... En zelf geld moeten wisselen? Nee.

Op hetzelfde moment dat alle denkdraadjes weer verbonden zijn en ik precies weet hoe het zit, zie ik andere bezoekers blindelings door het openstaande kinderdeurtje lopen. Natuurlijk. Als de machine kapot is, staat de deur gewoon open. En als je net uit een retraite komt, dan zie je dat niet! We schateren erom.

Foto: L' embellie, René Magritte (1898-1967, België)

Reacties

Populaire scribble

Nederland Leest Grote Letters

Onlangs werd de titel voor de campagne Nederland Leest 2009 bekend gemaakt: Oeroeg van Hella Haasse. Vanaf eind oktober staan alle bibliotheken weer vol met die bekende pocketuitgave van deze debut-roman uit 1948. En iedereen denkt al na over activiteiten bij het thema, om weer zoveel mogelijk mensen in de bibliotheek en aan het lezen te krijgen. Want dat is toch het doel van deze campagne: heel Nederland leest hetzelfde boek en praat erover of doet er iets mee. Heel Nederland? Dus ook de mensen die - om welke reden dan ook - onze taal niet zo machtig zijn? Jazeker! Want vorig jaar konden bibliotheken ook een aantal exemplaren bestellen van een vereenvoudigde uitgave . Kortere zinnen, makkelijker woorden, grotere letter, eenvoudiger leesbaar. Mulisch voor beginners, zeg maar. Heel prettig voor die doelgroep laaggeletterden, die we zo graag met het lezen willen helpen. Maar hoe zit het dan met die ouderen, of slechtzienden, die afhankelijk zijn van onze collectie Groot Letterboeken ?