Doorgaan naar hoofdcontent

02.02.2020



het vuurvliegje

Het vuurvliegje wou dat hij groot en ontzagwekkend was.
Hij zat thuis voor zijn raam en keek naar de zon,
die tussen het struikgewas door zijn kamer in scheen.
Nooit meer dat verschrikkelijke je achter mijn naam,
dacht hij. Dag vuurvliegje...
Ik zeg toch ook niet dag miertje, dag neushoorntje?
Hij wou dat hij onstuimig was, onrustbarend, overdonderend,
tomeloos en nog veel meer.

Als ik eens het vuurmonster was... dacht hij.
Het verzengende vuurmonster.
Ik zou uit zijn, onopvallend mijn eigen leven leiden, misschien zelfs medelijden wekken, en dan, op een dag, op een verjaardag, als iedereen taart had gegeten, achteroverleunde, zijn ogen dichtdeed en niet aan mij dacht, dan ging ik opeens aan.

En niet met een klein vlammetje, maar met een vuurzee!
Ze zouden verbijsterd zijn! En daarna zou nooit meer iemand mij het vuurvliegje noemen. Nooit. De vuurzeevlieg, zo zou ik heten!
Dat klonk nog beter dan het vuurzeemonster, meende hij.
Hij probeerde zijn ogen te laten vlammen, maar hij wist
dat ze maar een flauwe gloed verspreidden. Nog wel, dacht hij.
Hij ging aan zijn tafel zitten en schreef een brief:


Geachte dieren,

Ik heet voortaan anders.
Ik bén voortaan anders.
U zult vreemd opkijken als u mij tegenkomt.
Terugdeinzen is wel het minste wat u zult doen.
En ook zult moeten doen!
Als u jarig bent kan ik geheel vrijblijvend
voor een vrolijke vuurzee zorgen.
En ik bedoel een vuurzee, niet een vuurzeetje!
Ik hoor van u.
En u van mij.

De vuurzeevlieg
(voorheen het vuurvliegje)

De wind greep de brief en stuurde hem naar alle dieren.
Die avond zat hij voor het raam. Dat was weer eens onberaden van mij, die brief, dacht hij. Waarom ben ik ook altijd zo verongelijkt? Ik geef toch licht en wie geeft er nog meer licht?
Ja, de zon. Maar die telt niet. En de gloeiworm. Maar die gloeit, dat noem ik geen licht geven. Verder niemand, helemaal niemand! Ze mochten het willen. De olifant, de walvis...
Hij schudde zijn hoofd, zodat zijn hele vensterbank verlicht werd. Antwoord van de dieren kreeg hij niet, want zij hadden al eerder gelijksoortige brieven van hem gekregen.


Uit: De vuurzeevlieg / Toon Tellegen, Carll Cneut (ill.) - Querido (2019)

Reacties

Populaire scribble

Scribbles in een nieuw jasje

Jaja, u ziet het goed. Het zachte grijs-groene TicTac template heeft, na een lange en trouwe liefde, plaats gemaakt voor een nieuw gezicht. Andere kleurstelling, beetje strakker, twee zijbalken en een hele batterij buttons voor m'n sociale en digitale netwerken. Wel zo professioneel, al zeg ik het zelf. Dus ik heb me ook maar gelijk aangemeld bij LinkedIn . (Aan de inhoud wordt gewerkt!) Na lang zoeken, wat gemopper en veel testen vond ik dit winnende template uiteindelijk op BTemplates , waar nog meer pareltjes tussen staan. Hier en daar zitten wat Spaanse en Engelse accenten, die ik er niet uit krijg. Tenzij iemand de html-code voor me wil uitpluizen, want ik kom het echt niet tegen. Nieuw is ook de mogelijkheid om de berichten op de homepage kort te houden en via Read more... bij de volledige post te komen. Ik heb nog eventjes de code van internet geplukt om die afbreking ook werkelijk in te voegen, want dat gaat natuurlijk niet vanzelf. Maar daar draait Scribbles inmiddels haa...