Doorgaan naar hoofdcontent

Warme William Luistert


Zeg Astrid, gebeurt hier nog iets?
Nou, eerlijk is eerlijk, niet zoveel hè. Weinig (priori)tijd. Weinig inspiratie. Weinig behoefte m'n ins & outs de online wereld in te slingeren. Er is al zoveel ruis... zoveel afleiding... zoveel meningen...

Maar gebeurt er elders dan niks?
Nou, om eerlijk te zijn, best wel veel hoor. En sinds corona, sinds de Grote Stilstand, kwam die beweging pas echt op gang. Hoe heerlijk was het dus om weer even in te dalen in die oorverdovende retraite-stilte. Zonder ruis... zonder afleiding... zonder meningen...

En dan blijkt dat - in het vertrouwde klooster Rosario - de puzzelstukjes, die de laatste jaren flink door elkaar waren geschut, niet alleen langzaam in elkaar vallen, maar dat er ook een nieuwe beweging in gang gezet mag worden. Hoezo, waarom, waarheen, hoe dan? Dat weet ik ook nog niet precies, maar wie weet deel ik er hier wel graag wat over.

En die gezellige blauwe dikkerd?
Dat is Warme William, aangenaam. Hij zat op me te wachten, midden op het piepkleine marktplein van Bever; de thuisplaats van Rosario. William biedt een luisterend oor. Voor wie ergens mee zit. En er even over wil praten. Maar dat ook nog wel een beetje spannend vindt. 

Bever is echt een onzichtbaar en onooglijk plaatsje. Hoe William daar dus terecht is gekomen, weet ik nog niet. Maar dat we nu al dikke vrienden zijn, is zeker. Hij doet namelijk wat ik ook ga leren: écht naar je luisteren als het even niet zo goed met je gaat. In de opleiding waar ik mee start heet dat Geestelijk Begeleider, maar eigenlijk klinkt Warme William veel uitnodigender. 

Dus dat ik rond m'n vertrouwde stilteplek al een leuke collega heb ontmoet, geeft een interessante richting aan m'n nieuwe beweging. Ik zeg daarom hoopvol: wordt vervolgd...

Reacties

Populaire scribble

Blogkermis: over nut en noodzaak van kritisch lezen

Het is zover. De kermis is ingepakt, alle bezoekers zijn weer veilig thuisgekomen en Scribbles ruimt nog wat laatste puinresten weg. Bij de ingang van deze kermis stond een post over het gebruik van internet en 'klassieke' vakliteratuur als bron voor onderzoeksverslagen en werkstukken. En dat maakte dat het nogal druk werd bij de botsautootjes. Gezellig druk, dat wel. Volgens mij zijn we het over een aantal zaken snel eens: knippen-en-plakken is van alle tijden, internet is niet meer weg te denken en waarom zouden we dat ook willen, printmedia zijn niet per definitie betrouwbaarder, kritisch lezen moet je leren, ook ouderen vertrouwen soms blind op wat er op internet of in printmedia verschijnt. De reacties varieerden van conventioneel, origineel, vooruitstrevend tot ronduit verontwaardigd. Mijn inzet werd aan het eind zelfs vergeleken met de vroegere clichés over de bederfelijke invloed van strips. Ai, dat was natuurlijk niet de bedoeling geweest. En ik had toch echt het idee...