Doorgaan naar hoofdcontent

Hoe overleef ik...



Tijdens de Week van de Mediawijsheid - met als thema Feit, fake of filter? - schrijft Rob Wijnberg een column op de Correspondent over de nepnieuws-discussie. Dat zou er immers toe hebben geleid dat een verkeerd geïnformeerd electoraat op Donald Trump heeft gestemd. Waarop hij stelt dat 'echt nieuws' minstens zo misleidend is en dat nieuws zelfs de meest ongezonde, ziekmakende en verslavende drug van de moderne tijd is. Hij doet ook een mooie suggestie:

Stel je eens voor: vanaf 1 januari 2017 tot aan de verkiezingen doen we onze tv uit, onze radio op zacht, de krant in de kattenbak en nu.nl op mute. Drie maanden lang volgt heel Nederland geen nieuws: laten we het een detox noemen. Geen non-debatten over non-issues, geen non-beloftes over non-breekpunten, geen non-verschillen in non-peilingen. Niks.

In het volle uur per dag dat we daarmee besparen, acht volle werkdagen in drie maanden, lezen we vijf goede boeken, bladeren we de verschillende partijprogramma’s door en knopen we tien gesprekken aan met willekeurige onbekenden. Dan, op 15 maart, brengen we met het hoofd en uit het hart onze stem uit. Zonder enig idee wie er voor- of achterstaat, zonder enig idee wie met wie ruzie heeft, zonder enig idee wie wie uitsluit.

Díe verkiezingsuitslag: die zou pas nieuws zijn.

Ik vind zo'n 'nieuwsdetox' echt een heel inspirerend en ontspannend idee. Ook dáár blijkt trouwens al een website voor te zijn! Wilde er dus ook per direct mee beginnen, maar op dag 1 heb ik al meermalen gezondigd. Heel confronterend hoe verslaafd ik inderdaad bent aan die malle gewoonte om informatie op te willen zuigen, alsof ik inplug op een infuus.

Maar hoe overleven we dan wél deze mediamanie en pestpolitiek?

Reacties

Populaire scribble

Hallo engel Anna... met Astrid

Volgens mij ben ik best een spiritueel mens, maar die spiritualiteit laat zich niet echt vangen in een Boek, een Kerk of een Religie. Simpelweg omdat ik er niet mee ben opgegroeid. Dan moeten er andere wegen je pad kruisen om die deuren te openen. Zo had ik ooit een vriendje uit een 'Christelijk nest'. Uit nieuwsgierigheid ben ik eens begonnen in de Bijbel, hoofdstuk 1. Dat was niet echt de weg om vriendschap te sluiten met God, zo leerde ik al snel. Later heb ik als muzikant in vele kerken gespeeld, ook tijdens de nachtmissen met Kerstmis. Maar dan was ik in de eerste plaats aan het werk, wat weinig ruimte bood voor het openen van een lijntje naar boven. Dat ik mijn spirituele lijntje op een ander vlak heb ontwikkeld heeft ook te maken met het feit dat ik altijd iets benauwends voel als het om het leven volgens 'Gods woord' gaat. Alles lijkt daarin zo duidelijk Goed of Fout, terwijl er tegelijkertijd wordt gestrooid met ontelbare interpretaties. En dat is voor...