Doorgaan naar hoofdcontent

Hoe overleef ik...



Tijdens de Week van de Mediawijsheid - met als thema Feit, fake of filter? - schrijft Rob Wijnberg een column op de Correspondent over de nepnieuws-discussie. Dat zou er immers toe hebben geleid dat een verkeerd geïnformeerd electoraat op Donald Trump heeft gestemd. Waarop hij stelt dat 'echt nieuws' minstens zo misleidend is en dat nieuws zelfs de meest ongezonde, ziekmakende en verslavende drug van de moderne tijd is. Hij doet ook een mooie suggestie:

Stel je eens voor: vanaf 1 januari 2017 tot aan de verkiezingen doen we onze tv uit, onze radio op zacht, de krant in de kattenbak en nu.nl op mute. Drie maanden lang volgt heel Nederland geen nieuws: laten we het een detox noemen. Geen non-debatten over non-issues, geen non-beloftes over non-breekpunten, geen non-verschillen in non-peilingen. Niks.

In het volle uur per dag dat we daarmee besparen, acht volle werkdagen in drie maanden, lezen we vijf goede boeken, bladeren we de verschillende partijprogramma’s door en knopen we tien gesprekken aan met willekeurige onbekenden. Dan, op 15 maart, brengen we met het hoofd en uit het hart onze stem uit. Zonder enig idee wie er voor- of achterstaat, zonder enig idee wie met wie ruzie heeft, zonder enig idee wie wie uitsluit.

Díe verkiezingsuitslag: die zou pas nieuws zijn.

Ik vind zo'n 'nieuwsdetox' echt een heel inspirerend en ontspannend idee. Ook dáár blijkt trouwens al een website voor te zijn! Wilde er dus ook per direct mee beginnen, maar op dag 1 heb ik al meermalen gezondigd. Heel confronterend hoe verslaafd ik inderdaad bent aan die malle gewoonte om informatie op te willen zuigen, alsof ik inplug op een infuus.

Maar hoe overleven we dan wél deze mediamanie en pestpolitiek?

Reacties

Populaire scribble

Volgzaam

In het kader van nieuwe dingen doen, nieuwe mensen ontmoeten en meer bewegen ben ik dit jaar onder andere op avontuur gegaan bij onze plaatselijke Latin dansstudio. Vorige week was de laatste les van Salsa voor beginners. We klimmen nu een niveau op en gaan nog meer pasjes en combinaties leren. Soms duizelt het me van al het voetenwerk, de draaiingen, de pasjesnamen en de verschillende danspartners. Maar bovenal: het is leuk. Salsamuziek zorgt direct voor een happy feeling , ik heb gevoel voor ritme, ik kan best bewegen en de belangrijkste doelen zijn bereikt: nieuwe mensen leren kennen en even helemaal offline, uit m'n hoofd. Ja, het was een goed plan, dus ik salsa nog lekker even door. Vooral omdat het me confronteert met mijn allergrootste les. We dansen namelijk in duo's en daar zijn de rollen heel duidelijk: er is een leider (jawel, de man) en een volger (de mooie dame). Bij het aanleren van een pasje is het vaak nog een beetje ieder voor zich en maak je er samen het beste...