Doorgaan naar hoofdcontent

Nieuw avontuur: intervisie

De eerste module wordt na vijf lesdagen afgesloten met een dag studiebegeleiding: reflecteren op je leerproces, leren van elkaar via intervisie en toewerken naar een portfolio. Wij zijn inmiddels als klas al wel gewend aan elkaar, maar deze nieuwe studiebegeleider nog niet aan ons. En wij niet aan hem. Dat verloopt nog best wel een beetje... onwennig.

Oké, intervisie, dat doen we dus in groepjes. Je hebt de uitleg gelezen, dus maak maar groepjes. De bedoeling is om elkaar ook tussen de lessen door te ontmoeten, dus geografisch dicht bij elkaar is wel handig. Ja, het kan via zoom, maar liever fysiek. Oh, jullie weten niet waar iedereen woont? Er zijn eenlingen in het hoge noorden, verre oosten en diepe zuiden? Oké, handen voor Amsterdam? Handen voor Den Bosch? Waar woon jij? Eh... iemand anders? Toch maar via zoom?

Na een half uur onnodige chaos zitten we met z'n vijven op een rustig plekje. Zullen we een rondje doen om ieders casus te horen en er dan eentje kiezen?

    "Ik heb hier wel wat moeite mee hoor. Zo'n groepje laat ik liever organisch ontstaan, je wilt toch ook een beetje een klik hebben met elkaar. Waarom zo geforceerd op geografische ligging?"

    "En het is al best wel vroeg in het traject. Ik heb hier wat meer tijd voor nodig geloof ik, ik ben hier nog niet aan toe, het is al zoveel allemaal, ik kan dit er niet bij hebben."

    "Waarom moeten het aldoor dezelfde groepjes zijn eigenlijk. Juist op deze fysieke dagen is het een mooie gelegenheid ook andere mensen te spreken en niet alleen maar je vaste groepje."

    "Toch wel interessant dat je geraakt wordt door het misschien missen van een klik. Juist als geestelijk begeleider moeten we toch met iedereen en vrij van oordeel kunnen praten. Uiteindelijk leer je altijd wel iets van elkaar. Ik word juist geraakt, omdat ik denk dat niemand met mij in een groepje wil."

    "Oké, volgens mij hebben we een casus!"

Een dik uur later hebben we nut en noodzaak van intervisie met elkaar onderzocht. Er is ruimte gegeven voor niet meedoen. Weerstanden zijn uit de knoop gehaald. Er is stoom afgeblazen en impact gedeeld. Hier en daar is een hart onder de riem gestoken. Er is een tussentijdse zoomdatum geprikt en een appgroepje aangemaakt. De volgende dag verschijnt daar: "Ik ben weer helemaal opgeklaard. Dank voor jullie spirit!"

Intervisie geslaagd.

Reacties

Populaire scribble

Boekface

Er is weer eens een nieuwe rage aan mij voorbij gegaan. Maar hij is zo leuk, dat ik het artikel van Gijsbert van der Wal  (twitterpic) in de NRCnext van vandaag gewoon op m'n eigen manier even overdoe. Bent u al geboekfaced? Neerlandicus en boekenliefhebber Vera de Kort maakte ooit een foto van zichzelf met een boekcover voor haar gezicht. Tja, dat kan, als er een mooie portretfoto op die cover staat. Even goed mikken en het resultaat kan zelfs verbluffend zijn. Ze kwam op het idee er een online portrettengalerij van te maken, waar iedereen z'n eigen boekface naartoe kan zenden. En die is heel grappig om doorheen te scrollen. Even de pagina van grote broer  Facebook liken is dan natuurlijk ook een must. Ik vind het vooral interessant om te lezen dat Vera hier in de eerste plaats de letterkunde en de literaire fictie en non-fictie mee wil promoten. In de hoop dat de klassieke boekhandel blijft bestaan. Daarom worden boekfaces met e-books ook niet geplaatst. Het fysiek...