Doorgaan naar hoofdcontent

Wisseltrofee


Ik mag als officiële zingevings vrijwilliger aanschuiven bij de jaarlijkse algemene ledenvergadering van team Willem. Zo zit ik ineens in een net iets te krappe zaal vol Geestelijk Verzorgers. Door een speling van het lot kwam ik tegelijk aan met m'n mentor, vochten we om de laatste parkeerplaats en zaten we even later naast elkaar aan de thee. Een mooie gelegenheid om hem om raad te vragen over m'n eerste echte cliënt, want ik vond het allemaal best pittig. Volgens mij zit zij meer in de crisisfase dan in de aandachtfase en heeft ze nood aan een 'echte' geestelijk verzorger. "Bel me!", zegt hij gelijk. En hij wil de volgende keer ook wel mee. Kijk, daar heb ik wat  aan!

Voor ik het weet staat er ineens een Willem-quiz op de agenda. Een quiz? Ja, ik had me kennelijk moeten verdiepen in de mooie cijfers uit het jaarverslag van 2023. Oh jee, die was me even ontgaan. In een vrolijke petje-op-petje-af variant racen we door de prestaties van dit zinvolle netwerk. Hoeveel consulten zijn er geweest. Hoeveel individuele cliënten hebben we geholpen. Welke gespreksthema's staan er in de top 3. Hoe het kan weet ik niet, maar ik ga lekker. Ik gein al tegen m'n mentor dat die hoofdprijs echt wel met mij mee naar huis gaat vandaag. Maar helaas, vlak voor de allesbepalende benaderingsvraag ga ik moedig ten onder. M'n mentor is echter wél de held van de dag. Hij wint.

Maar dan blijkt het om een wisseltrofee te gaan. Dat was geen grap. Een roze bol komt uit een al wat doorleefde doos tevoorschijn. Dit jaar brandt de trofee bij hem. Ook hij moet even aan het idee wennen. "Dus ik moet hem volgend jaar weer inleveren?" Ja, dat moet. "Wel de doos goed bewaren dus", zeg ik met een grijns. Twee grote ogen kijken me verschrikt aan. "Dat gaat me toch nooit lukken." Jawel, je kunt het! Maar daar denkt hij duidelijk anders over. "Pas jij er maar op", mompelt hij en zet de doos bij m'n voeten.

Dus. Dat was een vruchtbare ochtend vol nieuwe ervaringen, nieuwe contacten en nieuwe foto's voor de website. En die bonustrofee doet inmiddels z'n stralende en zuiverende werk bij mij. Nu wel die doos goed opbergen dame...

Reacties

Populaire scribble

Vrouwendingen

Vakantie betekent op dit moment tentamens maken en voorbereidingen treffen voor m'n stage en scriptie. Maar er moet ook tijd zijn voor er even tussenuit én quality time met m'n middelbare school bestie. Zo treffen we elkaar bij een leuke Italiaan voor een quality lunch. En gossie wat valt er veel bij te praten. De ober komt voor een drankje, dat is nog wel snel geregeld. Als hij opnieuw komt voor de bestelling moeten we hem teleurstellen. We hebben de kaart nog niet eens aangeraakt. "Geef ons even wat tijd", zeg ik. "Vrouwenlunch, dit gaat duren." Hij vindt het allemaal prima en stelt ons lachend gerust. Hij heeft de tijd.  Als we uiteindelijk diep in onze heerlijke salade zijn verdwaald, komt de ober eens even checken. Of we nog iets willen drinken? "Hmm, mag ik misschien toch een koude witte?", vraag ik voorzichtig. Natuurlijk mag dat. "Ach ja, vrouwenlunch hè", zeg ik verontschuldigend. Na een paar knusse uren meld ik me bij de ober om