Doorgaan naar hoofdcontent

Verstopt en (bijna) vergeten


Ondanks dat het de heetste dag van het jaar lijkt te gaan worden, besluiten we het spontane plan voor een bucketlist wandeling door te zetten. Tijdens m'n studie ontdekte ik dat mijn grootouders eind jaren '20 als tieners de Sterkampen in Ommen hebben bezocht, waar Khrisnamurti zijn theosofische bijeenkomsten hield rondom kasteel Eerde van baron Philip van Pallandt. Er loopt nog altijd een wandelroute over 'het vergeten pad' waar deze 'beeldenstormer' en zijn toeschouwers vele lezingen en meditaties hebben beleefd. Tijd om in die voetsporen van m'n grootouders te stappen.

We starten met koffie daar waar we zeven uur later met een welverdiende ijsco eindigen: de stationsrestauratie van Ommen. Ik duik nog even snel het toilet in, is het plan. Maar als ik binnenkom en om me heen kijk, zie ik alleen ramen en een vrolijke muur. "Is hier misschien ook een toilet?", vraag ik bijna verontschuldigend. "Ja hoor, onder het poortje door", zegt de gastvrouw terwijl ze naar de muur achter me wijst. En dan zie ik ineens de deur.

"Oh", roep ik uit, 'hij zit verstopt!"
"Nee hoor, hij spoelt gewoon door", klinkt het bijna serieus.
Heel fijn als iemand lol heeft in z'n werk.


De wandeling was op vele vlakken een avontuur. Niet alleen vanwege de warmte, maar ook door een combinatie van geen richtwijzers, een weinig gedetailleerde plattegrond en een cryptische routebeschrijving. Op papier 12 kilometer, maar het werden er uiteindelijk minimaal 15. En alleen dankzij de uitvinding van GPS, anders waren we misschien niet eens thuisgekomen...

Het was mooi de oude huizen, kastelen, paden en herdenkingsmonumenten te zien. Hier en daar een informatiebord of citaat op een bankje. En uiteindelijk (de restanten van) het kleine amfitheater waar Krishnamurti bij een kampvuur zijn publiek toesprak. Helaas wordt de theosofische en spirituele sfeer, op de plek waar de bezoekers van de Sterkampen ooit logeerden, inmiddels overschreeuwd door een volgeboekte camping. Inclusief animatieteam. Maar goed, de geschiedenis is vastgelegd. Het pad is niet vergeten!



Reacties

Een reactie posten

Populaire scribble

Waar verhalen verweven

Ik ben nu zo'n drie maanden werkzaam in opdracht van Willem. Hart voor levensvragen en heb al met vele zorgvragers kennis mogen maken. De variëteit aan ontmoetingen is groot. Met leeftijden tussen de 50 en 90 jaar. Sommigen te jong voor hun laatste levensfase of zelfs inmiddels al overleden, anderen oud en juist levensmoe. De één vindt mij een door een wonder gezonden engel, omdat ik zo goed kan luisteren en echt lijk te begrijpen. De ander laat na één gesprek weten dat dit niks voor haar is. Maar de overeenkomst tussen alle gevallen is een grote waarom -vraag die tussen ons in hangt. Waarom ik, waarom nu, waarom zo, waarom niet... Wat ik bijzonder vind, is de ontdekking dat ik in gesprekken vaak kan terugvallen op mijn eigen bronnen van inspiratie en verdieping: muziek en boeken. In de eerste woonkamer waar ik binnenstapte liep ik bijna een cello omver. Mevrouw speelde al haar hele leven, ondanks dat ze nu in een rolstoel zit. Ik kon haar zelfs aan een nieuwe lessenaar helpen, zo...