Doorgaan naar hoofdcontent

Volgzaam


In het kader van nieuwe dingen doen, nieuwe mensen ontmoeten en meer bewegen ben ik dit jaar onder andere op avontuur gegaan bij onze plaatselijke Latin dansstudio. Vorige week was de laatste les van Salsa voor beginners. We klimmen nu een niveau op en gaan nog meer pasjes en combinaties leren. Soms duizelt het me van al het voetenwerk, de draaiingen, de pasjesnamen en de verschillende danspartners. Maar bovenal: het is leuk.

Salsamuziek zorgt direct voor een happy feeling, ik heb gevoel voor ritme, ik kan best bewegen en de belangrijkste doelen zijn bereikt: nieuwe mensen leren kennen en even helemaal offline, uit m'n hoofd. Ja, het was een goed plan, dus ik salsa nog lekker even door.

Vooral omdat het me confronteert met mijn allergrootste les. We dansen namelijk in duo's en daar zijn de rollen heel duidelijk: er is een leider (jawel, de man) en een volger (de mooie dame). Bij het aanleren van een pasje is het vaak nog een beetje ieder voor zich en maak je er samen het beste van. Maar als we vrij mogen bewegen heeft die man een belangrijke rol: leiden. Door hele subtiele bewegingen met vinger, hand, arm of bovenlichaam geeft hij de vrouw richting en maakt hij duidelijk wat de volgende combinatie gaat zijn. En de vrouw, die ontspant, voelt aan en volgt.

Afijn, je voelt hem al aankomen. Eerst was het een medecursist die me met een 'niet leiden, laat mij m'n werk doen' letterlijk op m'n plek zette. Bij de laatste les kwam mocht ik met de docent dansen. Heel leerzaam. Het duurde niet lang of ook hij hield me staande met een 'Niet leiden!' Dat was echt slikken zeg. Ik realiseerde me ineens dat ik echt meer te leren heb dan de pasjes. En voorzichtig kreeg ik het volgen een beetje onder de knie. De sleutel? Ontspannen, vertrouwen en meebewegen.

Dus. Niet alles gaat over duwen en trekken of zelfdoen. Soms mag het zacht.

Reacties

Populaire scribble

Update ding Web2.0 widgets

Ergens richting de eindstreep van de cursus moesten we grasduinen in typische web 2.0 toepassingen. Waarna iedereen vervolgens z'n weblog opleukte met de meest wonderlijke widgets. Zo ook Scribbles. Maar ja, dat gaat na een tijdje wel vervelen, dus de meesten heb ik inmiddels al verwijderd. Vanaf nu plaats ik alleen nog maar frutsels in m'n zijbalk die werkelijk iets toevoegen. Terecht wijst Eck er in deze tweede cursusronde op dat de meeste van de websites die we moesten bekijken eigenlijk helemaal niet zo 2.0 zijn. Maar waaraan herken je dan zo'n typische Web 2.0 toepassing? Enkele dingen die volgens Eck meteen in het oog moeten springen: bizarre naamgeving (Zaabiz, Jalipo, Yokld, Mployd, Flickr, Mappr…) of laat je verrassen! aanmeldbox om de site binnen te komen of om lid te worden van de gemeenschap profielen om te laten zien wie je bent RSS reageermogelijkheid op berichten anderen toelaten tot jouw kennissenkring kleurgebruik: fris, pastel, kleurovergangen naa...