Doorgaan naar hoofdcontent

Volgzaam


In het kader van nieuwe dingen doen, nieuwe mensen ontmoeten en meer bewegen ben ik dit jaar onder andere op avontuur gegaan bij onze plaatselijke Latin dansstudio. Vorige week was de laatste les van Salsa voor beginners. We klimmen nu een niveau op en gaan nog meer pasjes en combinaties leren. Soms duizelt het me van al het voetenwerk, de draaiingen, de pasjesnamen en de verschillende danspartners. Maar bovenal: het is leuk.

Salsamuziek zorgt direct voor een happy feeling, ik heb gevoel voor ritme, ik kan best bewegen en de belangrijkste doelen zijn bereikt: nieuwe mensen leren kennen en even helemaal offline, uit m'n hoofd. Ja, het was een goed plan, dus ik salsa nog lekker even door.

Vooral omdat het me confronteert met mijn allergrootste les. We dansen namelijk in duo's en daar zijn de rollen heel duidelijk: er is een leider (jawel, de man) en een volger (de mooie dame). Bij het aanleren van een pasje is het vaak nog een beetje ieder voor zich en maak je er samen het beste van. Maar als we vrij mogen bewegen heeft die man een belangrijke rol: leiden. Door hele subtiele bewegingen met vinger, hand, arm of bovenlichaam geeft hij de vrouw richting en maakt hij duidelijk wat de volgende combinatie gaat zijn. En de vrouw, die ontspant, voelt aan en volgt.

Afijn, je voelt hem al aankomen. Eerst was het een medecursist die me met een 'niet leiden, laat mij m'n werk doen' letterlijk op m'n plek zette. Bij de laatste les kwam mocht ik met de docent dansen. Heel leerzaam. Het duurde niet lang of ook hij hield me staande met een 'Niet leiden!' Dat was echt slikken zeg. Ik realiseerde me ineens dat ik echt meer te leren heb dan de pasjes. En voorzichtig kreeg ik het volgen een beetje onder de knie. De sleutel? Ontspannen, vertrouwen en meebewegen.

Dus. Niet alles gaat over duwen en trekken of zelfdoen. Soms mag het zacht.

Reacties

Populaire scribble

Blogkermis: over nut en noodzaak van kritisch lezen

Het is zover. De kermis is ingepakt, alle bezoekers zijn weer veilig thuisgekomen en Scribbles ruimt nog wat laatste puinresten weg. Bij de ingang van deze kermis stond een post over het gebruik van internet en 'klassieke' vakliteratuur als bron voor onderzoeksverslagen en werkstukken. En dat maakte dat het nogal druk werd bij de botsautootjes. Gezellig druk, dat wel. Volgens mij zijn we het over een aantal zaken snel eens: knippen-en-plakken is van alle tijden, internet is niet meer weg te denken en waarom zouden we dat ook willen, printmedia zijn niet per definitie betrouwbaarder, kritisch lezen moet je leren, ook ouderen vertrouwen soms blind op wat er op internet of in printmedia verschijnt. De reacties varieerden van conventioneel, origineel, vooruitstrevend tot ronduit verontwaardigd. Mijn inzet werd aan het eind zelfs vergeleken met de vroegere clichés over de bederfelijke invloed van strips. Ai, dat was natuurlijk niet de bedoeling geweest. En ik had toch echt het idee...