Doorgaan naar hoofdcontent

Chorus Line

M'n levenslust weekkaartje vraagt me na te denken over waar ik blij van word. Een goed moment inderdaad, dank je wel. Behalve dat ik dan gelijk denk aan alle schoonheid in de wereld (ja, die is er nog steeds), zie ik ook de kinderlijke onschuld voor me. Dat helemaal jezelf zijn (omdat je nog niet weet dat het ook anders kan of moet of verwacht wordt) en de dingen zien zoals ze werkelijk zijn (omdat je nog geen verhalen in je hoofd hebt die alle andere opties van de werkelijkheid laten zien). Wat volgens mij echt is voorbehouden aan kinderen. En waarvan het zo jammer is dat we daar in de loop van ons leven weer naar op zoek moeten, omdat we die pure kern een beetje zijn kwijtgeraakt.

Een mooi voorbeeld daarvan kwam deze week in de tijdlijn van m'n Facebook voorbij. In de categorie 'express yourself' is hier een staaltje girl power waar wij als volwassenen een puntje aan kunnen zuigen. Enjoy!

Reacties

Populaire scribble

Het verleden rechtgezet

10.01.2010 VERLEDEN Met mijn uitgever in de bibliotheek van Enschede - hij vroeg, ik antwoordde, er waren naar schatting zestig, zeventig of tachtig mensen. Na afloop een man van mijn leeftijd, hij vertelde dat we zes jaar bij elkaar in de klas hadden gezeten, lagere school, Amsterdam. Ik herkende hem, ik herinnerde me alles wat hij vertelde, de machine liep. Daarna een man en zijn vrouw met wie ik tegelijkertijd op het Spinoza Lyceum had gezeten, ook Amsterdam, hij twee klassen hoger, zij twee klassen lager. Ik had een vage herinnering. Vervolgens twee mannen die zich bekend maakten als oud-leerlingen, middelbare school Hengelo (O). Ik herinnerde me niets, ze moesten het verleden zelf boetseren, ik zag hoe ik ontstond onder hun handen. De jongste vertelde dat ik hem een twee had gegeven voor een boekbespreking. Ik schaamde me, dat had ik nooit mogen doen. A.L. Snijders / AFDH uitgevers Via: Enschedeaanzee Foto: Edstep