Doorgaan naar hoofdcontent

Pietpraat


Ik heb heel veel geleerd deze week. Ik leerde bijvoorbeeld dat er heel veel verschillende verhalen bestaan over de herkomst van - wie we nu kennen als - Sinterklaas en Zwarte Piet. Grappig, want ik heb daar tot nu toe eigenlijk nog nooit zo bij stilgestaan. Maar inderdaad, die zijn natuurlijk niet zomaar uit de lucht komen vallen. Doet me wel afvragen: wat is nu het wérkelijke verhaal?

Ik heb geleerd dat deze - in principe - kindvriendelijke en verbroederende traditie op dit moment alleen maar verliezers kent. Wat je er ook van vindt, of je er nu serieus over schrijft of iets roept op de sociale media, je bent of een racist of een zeurpiet. In beide gevallen schieten de argumenten alle kanten op en 'heb je er helemaal niks van gesnapt'.

Ik heb geleerd dat het makkelijk vergelijken en moddergooien is. Een obesitas Kerstman, dat kan echt niet meer toch? En moeten die rendieren niet beschermd worden? Of die elfjes op de Noordpool? Hoe jong zijn die eigenlijk? Enne... geloven in iemand die niet (meer) bestaat, daar feestjes en rituelen omheen bouwen, dat heet toch gewoon Religie? En daar mag je toch niks lelijks over zeggen, laat staan afschaffen?

Ik heb geleerd dat er vergelijkbare feestjes en tradities zijn waar je tot nu toe eigenlijk nooit iemand over hoorde. Zoals de figuur Hajji Firuz, een soort Perzische Zwarte Piet, die hoort bij een nieuwjaarsfeest dat kennelijk staat vermeld op de Lijst van Meesterwerken van het Orale en Immateriële Erfgoed van de Mensheid. En dat werd erkend door de Algemene Vergadering van de... Verenigde Naties.

Ik heb ook geleerd dat het kennelijk geen punt is dat je als voorzitter van een onderzoekscommissie je persoonlijke mening ventileert voordat het onderzoek is afgerond.

Maar om eerlijk te zijn, ik stoor me ook wel eens aan dat feestje hoor. Ik stoor me aan peternoten in september. Aan kerstversieringen in oktober. Aan het ontbreken van een evenredige toename van 'geluk' in relatie tot de omvang van het aantal kadootjes dat je krijgt. Of geeft. Ik stoor me ook best wel aan al dat excessieve en exclusieve eten van begin tot eind december. Tijdens als die verplichte familiebezoekjes. En daar dan weer stilletjes en eensgezind over klagen met elkaar. Gek genoeg lijkt iedereen het er wel over eens te zijn: het mag allemaal best wat minder, zeker in deze 'zware' tijden, maar ja, het is ook wel weer leuk, en gezellig, en ach, je mag toch één keer per jaar wel een beetje uit de ban springen. Dus afschaffen? Dat nooit.

Oh ja, ik heb nog meer geleerd deze week. Uit de kantlijn van de kranten.
Dat de kerncentrale van Fukushima opnieuw radioactief water heeft gelekt.
Dat er weer een schietpartij was op een school in de Amerikaanse staat Nevada.
Dat Frankrijk, Nederland en Mexico nu echt boos zijn over de afluisterpraktijken van de VS.
Dat Brunei de sharia weer invoert: zweepslagen voor alcoholgebruik en abortus, amputatie voor diefstal en dood door steniging voor overspel.
En er was nog iets. In Syrië geloof ik...
Zou de VN nog wat tijd over hebben?

Reacties

Populaire scribble

Wisseltrofee

Ik mag als officiële zingevings vrijwilliger  aanschuiven bij de jaarlijkse algemene ledenvergadering van team Willem. Zo zit ik ineens in een net iets te krappe zaal vol Geestelijk Verzorgers. Door een speling van het lot kwam ik tegelijk aan met m'n mentor, vochten we om de laatste parkeerplaats en zaten we even later naast elkaar aan de thee. Een mooie gelegenheid om hem om raad te vragen over m'n eerste echte cliënt, want ik vond het allemaal best pittig. Volgens mij zit zij meer in de crisisfase dan in de aandachtfase en heeft ze nood aan een 'echte' geestelijk verzorger. "Bel me!", zegt hij gelijk. En hij wil de volgende keer ook wel mee. Kijk, daar heb ik wat  aan! Voor ik het weet staat er ineens een Willem-quiz op de agenda. Een quiz? Ja, ik had me kennelijk moeten verdiepen in de mooie cijfers uit het jaarverslag van 2023. Oh jee, die was me even ontgaan. In een vrolijke petje-op-petje-af variant racen we door de prestaties van dit zinvolle netwerk.