Doorgaan naar hoofdcontent

Vrouwendag


Op de dag dat de wereld stilstaat bij de gelijke rechten van de vrouw, ben ik getuige van een ander recht dat ons vrouwen sterk maakt: het recht om over je eigen geld te beschikken. De achtjarige jonge vrouw weet dat ze vandaag dat lang verwachte kadootje voor mama gaat kopen. Onderweg praten we over grote geldzaken. Ze heeft niet alleen haar portemonnee met wat losse munten mee, maar ook de bankpas van haar zakgeldrekening. Alles brandt in haar jas.

Voordat er überhaupt een kado is gevonden, heeft ze al besloten dat ze deze keer zal gaan pinnen. Want anders is haar portemonnee gelijk zo leeg. Natuurlijk. Of we wel even willen helpen, want pinnen heeft ze nog nooit gedaan. Natuurlijk. Bij de kassa leiden we haar door dit mooie moment heen. De pincode komt er vanwege een zelfbedacht ezelsbruggetje moeiteloos uit. Ook de verkoper deelt in dit bijzondere moment, hij glundert misschien nog wel het meest.

Onderweg naar de auto feliciteer ik haar met deze gedenkwaardige eerste keer. "En je went er snel genoeg aan", grap ik nog. Na een bedachtzame stilte verantwoordt ze zich nog even voor haar keuze: "Ach ja, het moest er toch een keer van komen."

Reacties

Populaire scribble

Draaglijke lichtheid

Tijdens mijn stage bij Willem. Hart voor levensvragen bezocht ik een echtpaar. Bijna hun hele leven samen, net met pensioen en ineens blijkt hij ongeneeslijk ziek. Door onze gedeelde bronnen uit het Hindoeïsme was er een snelle klik. Ik ben dankbaar dat ik toen heb kunnen helpen om de moeilijke vragen, die tussen hen in de lucht hingen, bespreekbaar te maken. Inmiddels is meneer overleden en zit ik voor de nazorg opnieuw bij haar aan de keukentafel. De rouw is groot na zoveel mooie en liefdevolle jaren samen. Met bewondering en ontroering luister ik naar haar verhalen over de laatste weken, haar helende proces van het verdriet doorleven en de fijne herinneringen bij het opruimen van hun spullen. Ondanks de tranen is er soms ook een moment van lichtheid en een open blik op de toekomst. 'Ik heb zelfs deze week nieuwe schoenen gekocht', zegt ze, 'Waldläufers, ken je die? Het enige merk waar ik nog goed op kan lopen.' Zeker! En ik steek trots een voet boven de tafel uit me...