Doorgaan naar hoofdcontent

Fotootje fotootje aan de wand


Ter afsluiting van een feestelijk familieweekend in het sfeervolle Twente nestelen we ons in een eetgelegenheid in het hart van Ootmarsum. Ook zo'n sprookjesdorp. Bij zonnig weer dan...

Wachtend op de verse erwtensoep valt ons oog op de gezellige fotomuur. Lekker rommelig, lekker zwartwit, typische oudlandelijke taferelen. Op dat ene moderne stelletje rechts bovenin na dan, dat valt een beetje uit de toon.

Oh wacht, ze hangen er twee keer tussen, alleen is die tweede gekanteld, wat suf.
Hé verhip, daar hangen ze weer. En daar nog een keer...

We tellen uiteindelijk negen fotolijstjes waarvan de verkoopfoto nog vervangen moet worden. Gelukkig waren ze wel zo slim het beschermplastic er eerst af te halen.

Dus, heb je nog een leuke Twentse zwartwit foto liggen?
Help ze even en mail hem aan info@plaske.nl :-)

Reacties

Populaire scribble

Een licht hart

Ik ben nu drie weken aan het werk in mijn plaatselijke ziekenhuis als geestelijk verzorger. Ook al is het een kleine baan, ik kan nu al zeggen dat het even bijzonder als intensief is. Zoals ik bij GV-thuis gewend ben altijd weer een nieuwe woonkamer binnen te stappen, zo betreed ik nu de wereld van bijna identieke kamers. Inclusief slangetjes, piepjes en geuren. Maar de mensen en hun persoonlijke verhalen zijn zo divers als maar kan zijn. Natuurlijk is de rode draad dat er altijd fysiek iets niet in orde is, en soms zelfs levensbedreigend. Toch gaat het gesprek eigenlijk altijd over andere zaken. Zorgen over partner of kinderen. Emoties rondom de veranderingen in het leven. Of, zoals we zo neutraal mogelijk in het patiëntendossier vermelden: beloop en beleving opname . Meestal duurt een gesprek vijf tot tien minuten, maar een paar keer zit ik al wel een half uurtje naast het bed. En heel soms heeft een gesprek voor mij een gouden randje. Omdat we samen een kleine reis hebben gemaakt en...