Doorgaan naar hoofdcontent

Kaalslag


Terwijl ik in die plaatselijke super bijklets met een vriend, probeert achter mij iemand zijn aandacht te trekken. De vriend wordt in redelijk Engels aangesproken door een bescheiden, zwarte man. Of hij misschien kan helpen met het vinden van het juiste scheerschuim. Ah, de echte mannendingen! Ik laat ze even.

De mooie, zwarte meneer legt uit wat hij zoekt. Maar dat klinkt een beetje vreemd, dus de vriend vraagt door. "I put it on my face and just wash it off with water. No razers. Evething gone." Pardon? Geen scheermesjes. Elektrisch dus. Nee, het is echt een soort crème. Gewoon opsmeren, afspoelen en weg. Uit Nigeria, maar de voorraad is bijna op. De vriend wijst lachend naar z'n korte kroeshaartjes. Bovenop ook? Alles weg? "Yes, everything, just water and gone."

Ik zie een verbaasde 20-jaar-scheermes-en-tondeuse-gedoe-voor-niks blik in de ogen van de vriend ontstaan. Nou, dat kennen we in Nederland niet hoor, zeg ik licht ontmoedigend. Maar we wijzen hem de weg naar de Etos, daar is meer keus en kennis. De vriend probeert nog steeds de gedachten en beelden in z'n hoofd weer uit de knoop te halen.
"Alles weg... Dat noemen ze toch napalm?"

Reacties

Populaire scribble

Waar verhalen verweven

Ik ben nu zo'n drie maanden werkzaam in opdracht van Willem. Hart voor levensvragen en heb al met vele zorgvragers kennis mogen maken. De variëteit aan ontmoetingen is groot. Met leeftijden tussen de 50 en 90 jaar. Sommigen te jong voor hun laatste levensfase of zelfs inmiddels al overleden, anderen oud en juist levensmoe. De één vindt mij een door een wonder gezonden engel, omdat ik zo goed kan luisteren en echt lijk te begrijpen. De ander laat na één gesprek weten dat dit niks voor haar is. Maar de overeenkomst tussen alle gevallen is een grote waarom -vraag die tussen ons in hangt. Waarom ik, waarom nu, waarom zo, waarom niet... Wat ik bijzonder vind, is de ontdekking dat ik in gesprekken vaak kan terugvallen op mijn eigen bronnen van inspiratie en verdieping: muziek en boeken. In de eerste woonkamer waar ik binnenstapte liep ik bijna een cello omver. Mevrouw speelde al haar hele leven, ondanks dat ze nu in een rolstoel zit. Ik kon haar zelfs aan een nieuwe lessenaar helpen, zo...