Doorgaan naar hoofdcontent

Ontwikkeling


De - vernieuwde - Academie voor Geesteswetenschappen bestond in februari vijf jaar. Het jubileumfeestje was even uitgesteld, maar gister werd er geproost. Een ochtend vol creatieve ont-moeting en 's middag een workshop stembevrijding onder de bezielde leiding van Jan Kortie. Gezellig.

Bij binnenkomst mocht je gelijk aan de bak. Op de foto met een zelfgekozen handgebaar voor de bezoekerscollage, vergezeld met vele excuses over de slechte kwaliteit van de Polaroids. Het is ook maar voor de fun. Als Polaroid-kind ken ik het proces, maar ben toch verrast als er een volkomen witte foto uit het apparaat komt. Zo wit heb ik ze nog nooit gezien.

'Ik ben nog helemaal blanco', mompel ik verdrietig. 'Ja, ontwikkelen doen we hier!', klinkt het achter me. De metaforen liggen gewoon op straat, zalig.

Reacties

Populaire scribble

Donkere dagen

De laatste dagen van het jaar. Die periode waarin ik niet meer weet welke dag het is en iedereen probeer te zien die belangrijk voor me is. En die periode waarin ik - tegen beter weten in - het voorbije jaar een beetje opruim en hoopvolle plannen maak voor het nieuwe. Kortom, ik voel me wat melancholisch. We slaan straks toch maar weer een bladzijde om met elkaar. Op deze koude ochtend heb ik mijn laatste huisbezoek van dit jaar in een verpleeghuis om de hoek. Mevrouw is goed te pas en blij dat ze wat te kletsen heeft. De kerstdagen waren wel stil geweest. Maar gelukkig is er dan altijd de muziek, daar luistert ze graag naar. Ik vraag naar de laatste cd die nog in de speler zit. 'Country', zegt ze, 'want die teksten zijn zo mooi, die gaan zo diep'. Ze vertelt dat ze eigenlijk via haar man de country muziek heeft leren kennen. En dat ze er zo van kan genieten om het aan iemand anders te laten horen. Nou, kom maar door hoor! Zo klinken even later die typische gitaarklanke...