Doorgaan naar hoofdcontent

Meebuigen met het lot


Leerjaar 2, Module 1. We zijn begonnen. En het is een zware start, ik kan niet anders zeggen. Druk met m'n werk en een dieper voelbare werkdruk. De ene enkel nog altijd gezwollen en stram. De andere voet nu met een gebutste nagel, omdat ik iets zwaars op m'n teen liet vallen. Wegens treingedoe voor het eerst met de auto naar school, blijkt halverwege dat ik flink moet omrijden omdat de snelweg 'dicht' is. En dan zijn de vakken van deze module ook nog eens pittig: grenservaringen en existentiefilosofie. Goedemorgen.

Kierkegaard leert ons over de angst voor de mogelijkheid van een vrije keuze en het settelen in leegheid om die angst te ontlopen. Nietzsche vertelt ons dat je pas werkelijk vrij bent als je de angst en wanhoop over de zinloosheid van je bestaan overwint. Terwijl ik de docent hoor praten over 'de duizeling van de vrijheid' en 'de liefde voor je levenslot', duizelt het mij vooral omdat ik nog geen houvast heb gevonden in deze filosofische draaimolen.

Die grenservaringen liggen dichter bij mijn belevingswereld. Ik heb zelf geen bewuste paragnostische ervaringen gehad, alhoewel... Maar enige synchroniciteit is mij echt niet vreemd. Het is vooral interessant om te horen welke wetenschappelijk onderzoeken er allemaal zijn gedaan naar dit soort exeptional human experiences, en vooral hoe vervolgens weer op de uitkomsten is gereageerd door sceptici. Meten is weten in de wetenschap, behalve als je het niet kunt verklaren.

Mijn eigen grenservaring speelt zich op dit moment vooral af tussen werk en studie, hoofd en hart, leven en geleefd worden. Waarbij gelijk mijn angst voor de mogelijkheid van een vrije keuze op de proef wordt gesteld. Als kers op de taart blijkt bij thuiskomst dat er iemand zijn eigen mogelijkheid van een vrije wil heeft gebruikt om de buigbare grenzen van mijn parkeerbeugel te onderzoeken. Krachten nog moeite zijn bespaard om zijn auto te kunnen settelen in de leegheid achter de grens van deze beugel.

Nou ja, ik geef toe, parkeerkaartjes zijn ook duizelingwekkend duur tegenwoordig.

Reacties

Populaire scribble

Uit de put

De mevrouw die ik bezoek is altijd wat emotioneel als ze praat over het wegvallen van de weinige mensen om haar heen die ze nog heeft. Maar ze vertelt dit keer ook over de leuke filmavond met een vriendin en dat ze zelfs weer had gelachen. 'Wat een stomme film!', mompelt ze nog half snotterend. Ik kan een schaterlach niet onderdrukken. Ze vertelt dat ze dacht veel hooglanden van Schotland te gaan zien, maar het bleek een film over een wedstrijd pap maken in een piepklein dorpje. Ja, daar kan ik ook wel om lachen en zie het helemaal voor me. Twee dames op leeftijd, in de bioscoop, bij een film waar ze iets anders van hadden verwacht, ginnegappend over de situatie. Heerlijk. Tegelijk geeft dit verhaal mij het kadootje om te praten over zoiets als een uit-de-put recept. We weten vaak goed welke ingrediënten ervoor zorgen dat we in-de-put raken, maar het is fijn als je ook een paar uit-de-put ingrediënten op je lijstje hebt staan. Die pap lijkt mij er wel zo eentje, want pap zal no...