Luchtig element

Ik ploeter deze laatste studieweken alleen nog aan een scriptie, waarbij ik verbinding probeer te leggen tussen de oerelementen bij betekenisvol contact met mensen met dementie. Het maakt dat ik meer leer over dementie, dat ik mezelf uitnodig om uit het 'hoofdkantoor' van de taal en analyse te stappen en dat ik zelf ook weer meer in contact kom met die elementen. In beweging, in voeding, in bewustzijn.

Op de ochtend dat ik naar school moet bedenk ik dat het mooi is om ter ondersteuning een soort altaartje te maken met een symbool voor elk element. Ik pak eerst de prachtige kaars die ik van m'n biebcollega's kreeg, Vuur is voorzien. Ik geef een glimmende schelp een tweede leven als het element Water. En versteend hout is een perfect symbool voor Aarde. Maar wat doe ik nu met Lucht? Meestal gebruik je daar een veer voor, maar waar haal ik die vandaan? Ik besluit dan maar een wierookstokje op te steken. Altaar klaar!

Snel loop ik naar de trein, om halverwege bijna te struikelen over... een veertje. Dat meen je niet. Zo'n duidelijk geschenk kan ik niet laten liggen natuurlijk. Trots laat ik aan klasgenoten het veertje zien en vertel over m'n altaar en de bijzondere synchroniciteit. Na de pauze komt één van hen naar me toe en geeft me een statige veer. 'Gevonden, tijdens de wandeling door de volkstuintjes, die schreeuwde gewoon om een plek in je altaartje.' Dus.

Nadat ik de wierook heb vervangen door grote en kleine veer, vertrek ik weer heel vroeg voor de Grote Dag van m'n nieuwe baan; het jaarlijkse symposium en de ledenvergadering. We hebben er hard aan gewerkt en dat wordt gezien. De bezoekers hebben er een waardevolle dag aan en ik geniet van een vertrouwde rol binnen m'n nieuwe werkveld. Voordat de ledenvergadering begint, installeer ik me in de kapel om te notuleren. Waar ik bijna opnieuw struikel. Niet over alle snoeren, maar over... een veer. Op het tapijt, middenin een kapel. Dat meen je toch niet.

Afijn, de boodschap is duidelijk, één veertje is niet genoeg tegenover zoveel aarde, water en vuur. Gelukkig is alles nu in balans. Hoef ik alleen nog maar even die scriptie te schrijven.