Nieuwe cliënt. Nieuwe woonkamer. Nieuwe kenmerken. Nieuw verhaal. Wat altijd min of meer hetzelfde is, is het zoeken naar de gezamenlijke zitplek en het korte ritueel rondom de koffie of thee. In deze eerste minuten van elkaar aftasten valt mijn oog gelijk op een bijzondere tatoeage. Fantastisch, dat gaat sowieso een haakje geven voor een vraag of opmerking!
Ik weet dat tatoeages altijd iets vertellen. Deze manier van je lichaam versieren is al zo oud als de mensheid en heeft doorheen de tijd verschillende functies gehad. Natuurlijk is er ook een tijd geweest van de bekende 'plakplaatjes', maar de laatste decennia is de tatoeagecultuur zichtbaar geëxplodeerd. Betere kwaliteit, kunstzinniger ontwerpen én diepere verhalen. Of, zoals Roy Clermons schrijft in het Tijdschrift Geestelijke Verzorging (jrg.27-113): "Een tatoeage is een
symbolische uitdrukking van
wat na aan het hart ligt."
Op het moment dat ik interesse toon voor de tatoeage komt er inderdaad een mooi verhaal. Over de 3D inspiratiebron, het zelf ontwerpen van een 'platgeslagen' versie en over de symbolische waarde. Ik vind het een mooi inkijkje in haar identiteit: hoe ze dat wat belangrijk is omzet in iets blijvends. Ik kan er vanuit mijn eigen reflectie zelfs een 'waarde' aan toevoegen die ze zelf nog niet zo had gezien.
Dit soort verhalende of narratieve identiteit is vaak het uitgangspunt in een gesprek. Clermons wijst erop hoe 'tattoo narratives' aanleiding kunnen zijn om die narratieve identiteit op basis van de tatoeage samen te gebruiken in het zoeken naar zin en betekenis, of in het kader van zorg voor de ziel. Dus, kom je iemand tegen met een tatoeages, wees eens nieuwsgierig. Er komt vast een mooi verhaal!
Reacties
Een reactie posten