Ik kan het allemaal niet meer aan.
Pasen valt vroeg.
De winter komt laat.
De lente lijkt zoek.
En de zomertijd staat voor de deur.
Allemaal in hetzelfde weekend.
Dat is toch teveel voor de eenvoudige mens?
een nieuw begin in een wereld vol verhalen met de blik gericht naar buiten wordt ook het binnenste niet geschuwd de lach schuilt in de kleinste hoekjes en aan leermomenten geen gebrek er is immers genoeg te beleven tussen denken en doen dus in een tijd vol beweging is het goed om te weten dat een rustpunt huist in mijn domein astrid
Reacties
Een reactie posten