Doorgaan naar hoofdcontent

Drie


Als kind vertelde m'n moeder ooit over de overtuiging van een vriendin van de familie: 'een vliegtuigramp komt nooit alleen, maar altijd met drie achter elkaar'. Als er weer eens een vliegtuig was neergestort mocht haar echtgenoot dan ook een tijdje niet vliegen. Dat was - als Amerikaans zakenman - weleens lastig. Maar ze had vaak gelijk. En omdat m'n moeder het steeds herhaalde als er weer ergens een crash was geweest, zit deze statistiek inmiddels ook in mijn systeem.

Bij het neerstorten van de MH17 dacht ik nog 'dit was geen gewone crash, deze telt niet'. Helaas. Binnen een week stort er een vliegtuig neer in Taiwan en in Mali. Wat moeten er toch veel mensen afscheid nemen deze zomer. Of vluchten.

Ik ga wel een beetje triest de vakantie in, moet ik zeggen...
Labels:

Reacties

Een reactie posten

Populaire scribble

Vleugels

Je draait al een tijdje mee in het vak. Met wisselende periodes van vallen en opstaan, van groei en geworstel. Je hebt de laatste tijd het gevoel dat je op een plek terecht bent gekomen die bij je past. De inhoud, de verantwoordelijkheid, het netwerk, met de eigen kwaliteiten en mogelijkheden. Alle stukjes lijken steeds beter in elkaar te passen. Je schuurt hier en daar nog even wat, vooral met jezelf en je eigen levensgedoetjes... En dan komt daar ineens een belletje van de hoofdredacteur van hét vakblad dat ons bibliofielen bindt. Met de boodschap dat je vanuit meerdere hoeken van het land bent voorgedragen voor Beste Bibliothecaris van Nederland . En dat de jury ook vindt dat je op die nominatielijst niet mag ontbreken. Dan is daar ineens een gevoel van 'goh, echt waar, dus het is gewoon oké wat ik doe?'. Waardoor als vanzelf ook het laatste stukje op z'n plek schuift. Mede geholpen door alle lieve reacties sinds de shortlist online staat. De hele maand juni keek ...
2 reacties
Verder lezen »