Doorgaan naar hoofdcontent

Betrapt


Ik doe een boodschap bij de plaatselijke kantoorboekhandel. Na het afrekenen vindt de gebruikelijke dialoog plaats:
"Wilt u de kassabon?"
"Ja graag."

Met een heel ongebruikelijk vervolg...
"Ja, dat dacht ik al wel te zien."

Ik schiet in de lach.
"Nou, dat hebt u dan heel goed ingeschat. Ik wist niet dat je dát zelfs aan me kon zien!"

Wat me achterlaat met een wat onbehagelijk gevoel.
Was dat nou een soort compliment?
Labels:

Reacties

Een reactie posten

Populaire scribble

Uit de put

De mevrouw die ik bezoek is altijd wat emotioneel als ze praat over het wegvallen van de weinige mensen om haar heen die ze nog heeft. Maar ze vertelt dit keer ook over de leuke filmavond met een vriendin en dat ze zelfs weer had gelachen. 'Wat een stomme film!', mompelt ze nog half snotterend. Ik kan een schaterlach niet onderdrukken. Ze vertelt dat ze dacht veel hooglanden van Schotland te gaan zien, maar het bleek een film over een wedstrijd pap maken in een piepklein dorpje. Ja, daar kan ik ook wel om lachen en zie het helemaal voor me. Twee dames op leeftijd, in de bioscoop, bij een film waar ze iets anders van hadden verwacht, ginnegappend over de situatie. Heerlijk. Tegelijk geeft dit verhaal mij het kadootje om te praten over zoiets als een uit-de-put recept. We weten vaak goed welke ingrediënten ervoor zorgen dat we in-de-put raken, maar het is fijn als je ook een paar uit-de-put ingrediënten op je lijstje hebt staan. Die pap lijkt mij er wel zo eentje, want pap zal no...
Een reactie posten
Verder lezen »