Doorgaan naar hoofdcontent

Als mediteren niet werkt...


Begin deze maand meldde ik een (virtuele) rustperiode en hield een pleidooi voor meer zingeving en geluk. Deze week publiceerde ik op onze projectsite over de eerste ondertekeningen van Biebsearch junior en ervaringen van verschillende scholen. Half november ga ik (als alles goed gaat) melden dat de samenwerking met Boek1boek is gerealiseerd, dat de portal en catalogus online zijn, dat de eerste klassen hun zelfbestelde boeken in de klas afgeleverd hebben gekregen en dat 2500 leerlingen in het bezit zijn van een nieuwe bibliotheekpas. (Dan weet u dat vast.)

Maar eerst ga ik een weekje uitwaaien, traditiegetrouw in het zuiden van ons land. Of waarschijnlijk veel winkeltje-in-museumpje-uit, want het schijnt een herfstige week te worden. Geen punt. We logeren dit keer 'op stand' in Aqui-Maastricht, met dakterras voor mocht die zon toch doorbreken en op loopafstand van alles wat deze stad interessant maakt. Mocht u me zoeken, probeer Selexyz Dominicanen. Grote kans dat ik ergens tussen de kasten en kerkmuren te vinden ben!

Amen

Reacties

  1. Heel veel plezier daar in het Zuiden en groetjes van Sofietje.
    Zij wil ook graag op Biebsearch.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Een prachtig vooruitzicht, daar niet van, maar ik denk wel meteen: waarom niet meteen 4 weken naar iets heel zonnigs en zoets, in het kader van het even losraken van alles?

    Of is dat gewoon niet jullie ding?

    Hoe dan ook veel plezier. Vrij zijn is sowieso heerlijk.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. @Sofie: Dank, en ik zal kijken wat ik voor sofietje kan doen ;-)

    @Edwin: 4 weken... even geen tijd voor nu! Zonnig en zoet... inderdaad niet echt ons 'ding'. Losraken van alles... dat is volgens mij niet gebonden aan tijd en plaats, dat moet je echt helemaal zelf doen. En daar ga ik lekker m'n best voor doen!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Het werd tijd voor jezelf ja!
    Veel vakantieplezier.

    groetjes, Jouke

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire scribble

Verboden vrucht

Het is weer genieten van de monastieke weelde van Rosario. Natuurlijk doet de stilte en de groep haar werk, maar zonder deze plek en haar smakelijke tuin zou de retraite niet hetzelfde zijn. Tijdens de eerste maaltijd op het terras had ik hem al gespot: een hele mooie volle dikke rode rijpe vijg. Verstopt onder een blad tegen de kloostermuur. Maar niet voor wie daar recht onder zit. Als niemand kijkt probeer ik haar te plukken. Helaas. De stoel is te laag en ik te klein. Toch is ze voor mij, ik voel het. Als de langste man van de groep een keer op het terras zit te schrijven, tik ik op z’n schouder en wijs naar mijn schat. Hij weet gelijk wat er van hem wordt verwacht! Nog even probeert hij te doen alsof ook hij er niet bij kan, maar daar trapt deze dame niet in. En ik heb het mes al in m’n ongeduldige handen. Dan volgen twee minuten van puur genot. Het zoete sappige vruchtvlees smaakt precies zoals we hadden verwacht. Beter zelfs. We kunnen een zacht kreuntje niet onderdrukken. D...