Doorgaan naar hoofdcontent

Synchroniciteit


Tijdens mijn weekendje Yoga & Ayurveda in (best-wel-ver-weg) Domburg, komen we onder het eten te praten over stilte-retraites. Dat zorgt altijd voor wat ongemakkelijke hilariteit, zelfs in zo'n groep als deze. "Helemaal niet praten? Zóveel mediteren? Is dat nog leuk?" Nou, dat hangt een beetje af van welke vorm je kiest.

Als kleine deskundige vertel ik dus over mijn ervaringen met een milde midweek met Kris en Tijn Touber en het strakkere programma van Centrum Zijnsoriëntatie. Ik vertel over het eeuwige-liefdespaar Kristijn, en hoe zij samen op een bijzondere manier fijne, 'begeleide' stiltes bieden. En ik deel mijn eigen vreugde die ik voelde tijdens de week in het Vlaamse klooster Rosario. Waar het stevige programma, in combinatie met de unieke plek en fantastische keuken, me veel goeds brachten. Genoeg om er dit jaar (kan-niet-wachten) weer naar terug te gaan. Nou, de groep was nog niet echt om, maar het klonk in elk geval beter dan tien uur mediteren op een dag.

Na het eten lig ik even (in-stilte) op bed en check heel non-yogi m'n mail. Ik heb twee berichten.

Een nieuwsbrief van Kris en Tijn, die begint met:
Beste vrienden en bekenden, dit is de laatste nieuwsbrief van Kristijn. Na tien jaar te hebben samengewoond en samengewerkt, hebben we besloten onze eigen wegen te gaan. We doen dat in liefde en vanuit nieuwsgierigheid naar wat het leven voor nieuwe avonturen zal brengen.
Nou moe...

En een nieuwsbrief van Centrum Zijnsoriëntatie, met het volgende verzoek:
Het komt wat ons betreft nog te veel voor dat mensen voor het eerst op de website van het Centrum komen en verzuchten: “Ik wist niet dat dit bestond. Had ik dat maar eerder geweten.” Als Centrum willen wij heel graag bekend zijn bij de mensen voor wie wij iets kunnen betekenen. Dat zijn er waarschijnlijk veel meer dan die we vandaag de dag bereiken en mijn vraag aan jou is of je ons wilt helpen zodat die mensen ons vinden.
Dus.

Hoe alles samenkomt in één maaltijd en één blogje. Volg de linkjes als je meer wilt weten of zoek me online op. Als je nog op zoek was naar een teken? Dit is het. Het moest zo zijn.

Reacties

Populaire scribble

Een licht hart

Ik ben nu drie weken aan het werk in mijn plaatselijke ziekenhuis als geestelijk verzorger. Ook al is het een kleine baan, ik kan nu al zeggen dat het even bijzonder als intensief is. Zoals ik bij GV-thuis gewend ben altijd weer een nieuwe woonkamer binnen te stappen, zo betreed ik nu de wereld van bijna identieke kamers. Inclusief slangetjes, piepjes en geuren. Maar de mensen en hun persoonlijke verhalen zijn zo divers als maar kan zijn. Natuurlijk is de rode draad dat er altijd fysiek iets niet in orde is, en soms zelfs levensbedreigend. Toch gaat het gesprek eigenlijk altijd over andere zaken. Zorgen over partner of kinderen. Emoties rondom de veranderingen in het leven. Of, zoals we zo neutraal mogelijk in het patiëntendossier vermelden: beloop en beleving opname . Meestal duurt een gesprek vijf tot tien minuten, maar een paar keer zit ik al wel een half uurtje naast het bed. En heel soms heeft een gesprek voor mij een gouden randje. Omdat we samen een kleine reis hebben gemaakt en...