Doorgaan naar hoofdcontent

Waterpret


De Pinkstermaandag verloopt zo loom als het weer. We kruipen van ontbijt, via wat bloggen en andere huiselijkheden naar de koffie. Dan klopt het vraagstuk van de lunch en de middag op de deur. Wat te doen? Naar buiten, een park, met een stokbroodje en een halfje witte wijn. Ja lekker, maar dat broodje moet nog gekocht worden, het leukste park is best nog wel even lopen en wat zegt de buienradar? Oei, code rood, over een uur ofzo.

Het verlummelen van de ochtend maken we goed door snel wat knabbels, een dekentje, een plu én de koude witte in een rugzak te stoppen en naar een klein park in de buurt te lopen. Nog even dan. In de haast vergeten we mobiel (lees: buienradar) en horloge. We geven ons over en laten het smaken, de wijnroes slaat snel toe. Al genietend voelen we de benauwdheid stijgen en zien de lucht dichttrekken. We wachten op de wind. Die komt niet. Wel een eerste dikke druppel, gevolgd door twee en veel. En voor we het weten staan we onder de kleine plu tussen een grote groep bomen te schuilen. Het tafereel is bijna idyllisch zomers.

Tegen elkaar gedrukt, de stevige boom in de rug, de moedige plu op zoveel mogelijk punten vasthoudend. De wind woeit zich in snelle rukken door de boomtoppen en langs onze benen, de regen raast over het asfalt. Alles is grijs. Lachen gieren brullen. Wat een kabaal, wat een water. We zijn ineens klaar wakker. En genieten van het doorbreken van de sleur, van dit suffe avontuur. Van het leven.

Proost.

Reacties

Populaire scribble

Wisseltrofee

Ik mag als officiële zingevings vrijwilliger  aanschuiven bij de jaarlijkse algemene ledenvergadering van team Willem. Zo zit ik ineens in een net iets te krappe zaal vol Geestelijk Verzorgers. Door een speling van het lot kwam ik tegelijk aan met m'n mentor, vochten we om de laatste parkeerplaats en zaten we even later naast elkaar aan de thee. Een mooie gelegenheid om hem om raad te vragen over m'n eerste echte cliënt, want ik vond het allemaal best pittig. Volgens mij zit zij meer in de crisisfase dan in de aandachtfase en heeft ze nood aan een 'echte' geestelijk verzorger. "Bel me!", zegt hij gelijk. En hij wil de volgende keer ook wel mee. Kijk, daar heb ik wat  aan! Voor ik het weet staat er ineens een Willem-quiz op de agenda. Een quiz? Ja, ik had me kennelijk moeten verdiepen in de mooie cijfers uit het jaarverslag van 2023. Oh jee, die was me even ontgaan. In een vrolijke petje-op-petje-af variant racen we door de prestaties van dit zinvolle netwerk.