Doorgaan naar hoofdcontent

Slaaptrein


Mijn taak als dagvoorzitter van de landelijke Monitordag de Bibliotheek op school zit erop. Moe maar heel voldaan trein ik van Utrecht naar huis. Het is warm, het is spits. Maar ik zit en probeer wat te ontspannen. Dat valt nog niet mee.

Als we eindelijk Enschede binnenrijden is de trein al een stuk leger. Alleen de diehards blijven tot het eindpunt zitten op dit traject van West naar Oost. Dat weet de conducteur ook. Dus na het omroepen van alle verplichte weetjes over uitchecken, bagage en overstappen heeft hij nog een toetje voor ons.

"Mensen, het was een lange reis. Sommigen van u zijn misschien zelfs al in slaap gevallen. Mocht u toevallig zo'n slapende reiziger zien, wilt u dan zo vriendelijk zijn deze even wakker te maken? Enschede, eindpunt van deze trein."

Reacties

Populaire scribble

Vleugels

Je draait al een tijdje mee in het vak. Met wisselende periodes van vallen en opstaan, van groei en geworstel. Je hebt de laatste tijd het gevoel dat je op een plek terecht bent gekomen die bij je past. De inhoud, de verantwoordelijkheid, het netwerk, met de eigen kwaliteiten en mogelijkheden. Alle stukjes lijken steeds beter in elkaar te passen. Je schuurt hier en daar nog even wat, vooral met jezelf en je eigen levensgedoetjes... En dan komt daar ineens een belletje van de hoofdredacteur van hét vakblad dat ons bibliofielen bindt. Met de boodschap dat je vanuit meerdere hoeken van het land bent voorgedragen voor Beste Bibliothecaris van Nederland . En dat de jury ook vindt dat je op die nominatielijst niet mag ontbreken. Dan is daar ineens een gevoel van 'goh, echt waar, dus het is gewoon oké wat ik doe?'. Waardoor als vanzelf ook het laatste stukje op z'n plek schuift. Mede geholpen door alle lieve reacties sinds de shortlist online staat. De hele maand juni keek ...