Doorgaan naar hoofdcontent

Volhouder



Eindelijk, na heel vaak proberen op allerlei verschillende momenten van de dag, treft de anonieme beller me thuis aan. Het moet echt heel noodzakelijk zijn om mij te spreken. Ik weet dat er een verkoopgesprek gaat volgen als ik de telefoon opneem. En vermoedelijk met...

"Goedenavond, u spreekt met KPN, heb ik het genoegen te mevrouw Van Dam aan de lijn te hebben?"

"Eh, ja."

"Dat is heel fijn, mevrouw Van Dam. Ik bel u, omdat ik u een mooie aanbieding mag doen. Het blijkt namelijke dat u een verouderd abonnement bij ons heeft, voor Internet en Bellen. Klopt dat?"

"Eh, ja."

"Kijk, en nu hebben we een vernieuwd abonnement waar ook digitale televisie bij in zit. Hebt u misschien vijf minuten de tijd om samen eens te bekijken wat dit abonnement u kan opleveren, mevrouw Van Dam?"

"Ja hoor, maar hebt u dan misschien een televisie voor me?"

"Oh... u hebt geen televisie?"

"Inderdaad."

"Maar hebt u dan misschien wel een tablet of laptop of pc thuis, mevrouw Van Dam?"

"Ja, die heb ik wel."

"Kijk, want u kunt ook heel goed via bijvoorbeeld de laptop digitale televisie kijken, mevrouw Van Dam."

"Tja, dat is mooi. Maar ik heb geen televisie, omdat ik geen televisie hoef te kijken. Dus waarom zou ik dat dan via de laptop doen?"

"Eh ja, dat is ook wel zo... Nou, mag ik u dan in elk geval hartelijk bedanken voor dit gesprek en dan wens ik u nog een fijne avond, mevrouw Van Dam."


Gossie, zo makkelijk hebben ze het me nog nooit gemaakt...


Foto: Willemien de Ridder

Reacties

Populaire scribble

Waar verhalen verweven

Ik ben nu zo'n drie maanden werkzaam in opdracht van Willem. Hart voor levensvragen en heb al met vele zorgvragers kennis mogen maken. De variëteit aan ontmoetingen is groot. Met leeftijden tussen de 50 en 90 jaar. Sommigen te jong voor hun laatste levensfase of zelfs inmiddels al overleden, anderen oud en juist levensmoe. De één vindt mij een door een wonder gezonden engel, omdat ik zo goed kan luisteren en echt lijk te begrijpen. De ander laat na één gesprek weten dat dit niks voor haar is. Maar de overeenkomst tussen alle gevallen is een grote waarom -vraag die tussen ons in hangt. Waarom ik, waarom nu, waarom zo, waarom niet... Wat ik bijzonder vind, is de ontdekking dat ik in gesprekken vaak kan terugvallen op mijn eigen bronnen van inspiratie en verdieping: muziek en boeken. In de eerste woonkamer waar ik binnenstapte liep ik bijna een cello omver. Mevrouw speelde al haar hele leven, ondanks dat ze nu in een rolstoel zit. Ik kon haar zelfs aan een nieuwe lessenaar helpen, zo...