Doorgaan naar hoofdcontent

Fruitmand

Op die enorme onderwijsbeurs scoor ik één klein weggevertje van een educatieve uitgeverij. Ze noemen het hun appeltjes. Een rood stoffen bolletje, met iets van een groen blaadje eraan en een groen koordje dat voor een steeltje door kan gaan. Als je alles binnenstebuiten uitvouwt heb je ineens een handig tasje. U kent ze wel!

Ik zeg: 'maar dit zijn tomaten!' Hij vindt het prima. Ik ook, want ik weet een collega die wel iets heeft met tomaten. Het bolletje gaat mee. Als grapje voor de collega en als weggevertje voor op de algemene liefhebberstafel in de koffiekamer. Het ziet er grappig uit.

De verwarring is compleet als iemand ineens vraagt: 'Wat is dat eigenlijk voor aardbei?'
Je maakt zo snel fouten.

Reacties

Populaire scribble

Vleugels

Je draait al een tijdje mee in het vak. Met wisselende periodes van vallen en opstaan, van groei en geworstel. Je hebt de laatste tijd het gevoel dat je op een plek terecht bent gekomen die bij je past. De inhoud, de verantwoordelijkheid, het netwerk, met de eigen kwaliteiten en mogelijkheden. Alle stukjes lijken steeds beter in elkaar te passen. Je schuurt hier en daar nog even wat, vooral met jezelf en je eigen levensgedoetjes... En dan komt daar ineens een belletje van de hoofdredacteur van hét vakblad dat ons bibliofielen bindt. Met de boodschap dat je vanuit meerdere hoeken van het land bent voorgedragen voor Beste Bibliothecaris van Nederland . En dat de jury ook vindt dat je op die nominatielijst niet mag ontbreken. Dan is daar ineens een gevoel van 'goh, echt waar, dus het is gewoon oké wat ik doe?'. Waardoor als vanzelf ook het laatste stukje op z'n plek schuift. Mede geholpen door alle lieve reacties sinds de shortlist online staat. De hele maand juni keek ...