Doorgaan naar hoofdcontent

Een scherp 2024


Er is in de afgelopen negen maanden een nieuwe liefde geboren. Langzaam, voorzichtig, met wat weeën en stuiptrekkingen in de draagtijd, maar het kijkt inmiddels verwachtingsvol de nieuwe wereld in. Die nieuwe liefde neemt natuurlijk ook nieuwe hobby's mee. Iets met veel outdoor en weinig comfort. Ik ben helemaal voor zelfredzaamheid, maar denk daarbij niet aan de bush. Grote Broer wel hoor, dus zo staat kerst ineens in het teken van een gedeelde passie voor... messen. En voor ik het weet zit ik in een foto-uitwisseling van hun hoe-overleef-ik-in-het-wild collectie. Boys will be boys.

Mijn manier van overleven gaat meer over stilzijn en voelen en aankijken. Zeker op zo'n laatste dag van het jaar. Veel om op terug te kijken en een lege kalender met nieuwe kansen voor me. Een mooi moment om m'n mystieke orakel te vragen welke stap er in 2024 gezet mag worden. Ik trek... jawel... Het Zwaard

Oké, op mijn manier sluit ik me dan maar even aan bij die mannen. En met deze boodschap op zak zou ik in 2024 - en in het wild - maar een beetje uit m'n buurt blijven.

Het Zwaard geeft de scherpte van geest, lichaam en Spirit weer. Naar boven gericht roept het de hemelse kracht aan. Wanneer het naar beneden wordt gericht, verankert het de hemelse kracht op Aarde. Het Zwaard kan worden gebruikt om te helen en als wapen. Gebruik het verstandig en dan zal het je kracht geven, dan kun je dingen aanpakken, kun je energetische banden uit het verleden lossnijden of verkeerde relaties verbreken. Gebruik het met woede en het zal snijden, steken en doden.

Je wordt uitgenodigd om je Zwaard te pakken en het te gebruiken. Je moet niet aarzelen, je tijd niet verspillen aan praatjes of het onvermijdelijke uit de weg gaan. Hemel en Aarde staan ​​op één lijn om je te steunen en een beroep te doen op je kracht, dus neem een besluit en reageer. Wees niet bang dat je anderen bezeert, grijp je Zwaard en gebruik het wijs!


Reacties

Populaire scribble

Uit de put

De mevrouw die ik bezoek is altijd wat emotioneel als ze praat over het wegvallen van de weinige mensen om haar heen die ze nog heeft. Maar ze vertelt dit keer ook over de leuke filmavond met een vriendin en dat ze zelfs weer had gelachen. 'Wat een stomme film!', mompelt ze nog half snotterend. Ik kan een schaterlach niet onderdrukken. Ze vertelt dat ze dacht veel hooglanden van Schotland te gaan zien, maar het bleek een film over een wedstrijd pap maken in een piepklein dorpje. Ja, daar kan ik ook wel om lachen en zie het helemaal voor me. Twee dames op leeftijd, in de bioscoop, bij een film waar ze iets anders van hadden verwacht, ginnegappend over de situatie. Heerlijk. Tegelijk geeft dit verhaal mij het kadootje om te praten over zoiets als een uit-de-put recept. We weten vaak goed welke ingrediënten ervoor zorgen dat we in-de-put raken, maar het is fijn als je ook een paar uit-de-put ingrediënten op je lijstje hebt staan. Die pap lijkt mij er wel zo eentje, want pap zal no...