Astrids Scribbles

Ik ben dus een best wel gek boek aan het lezen. Over een best wel gek fenomeen: de whuffie factor. En bij dat woord zie ik gelijk die gekke pluizenbollen voor me, die je door de geanimeerde prenten van Levende Boeken leiden. Nu blijkt dat die pluizenbollen   fuffels heten, ga ik maar geen moeite meer doen om dat beeld bij te stellen. Het moet kennelijk zo zijn. Whuffie gaat dus over sociaal kapitaal.Whuffie is wat je als betaalmiddel overhoudt aan je reputatie. Je kunt het verdienen of verliezen door je positieve of negatieve acties, door je bijdragen aan de gemeenschap en door wat mensen van je denken. Je kunt je whuffie afmeten aan je interactie met gemeenschappen en individuen. Uiteindelijk is whuffie de som van je reputatie, je invloed, je verbindend en overbruggend kapitaal, je huidige en je potentiële toegang tot ideeën, talent en middelen, je opgespaarde gunsten en kwaliteiten. Kleine bedrijven, non-profitorganisaties, muzikanten, sprekers en zelfs auteurs gebruiken soc...

Speciaal voor @harmjob vandaag opnieuw een poëtisch rustpunt, maar met iets meer lentezon tussen de regels. Zo heel jij mij ik steel van je, niet veel van je, of zal ik zeggen dat ik leen. je mist het niet. jij plukt de dag daar waar jij ligt. je wijst de weg met kruim. je maakt het huis blij bij de deur, omhelst haast het adres. je veegt de aarde uit ons bed, zoekt mij onder het laken, ziet wie ik ben. voorspelt geluk baadt mij in rust. zo heel jij mij al jaren, geneest mij door te zijn. jij spreekt de taal die ik versta hoort de seizoenen in mijn stem, aan mijn adem wat ik denk. jij kent de kunst van nu en hier. vandaar dat ik je leen, nee spaar, of beter nog: bewaar. uit: Gedichten voor gelukkige mensen , 2008 Bart Moeyaert

Als je dus een cursus volgt die gaat over delen, en je houdt een twittershow die laat zien hoe je kunt delen, dan krijgt de winnaar van de bijbehorende prijsvraag dus een prijs... om te delen!

Ik weet niet hoe het u vergaat, maar ik vind het sinds kort knap onrustig op dit blog. Overal drukke foto's en videobeelden. Er klopt iets niet. Maar ja, dat heb ik toch echt zelf zo gecomponeerd... Daarom vandaag alleen een gedicht. Zonder boodschap, zonder poeha, met veel wit. Voor de toelichting en bijpassende foto klikt u op de link. Of u laat het. Dirigent Als de regen traag blijft vallen en het licht wordt als aan zee, sluit de ochtend naadloos op de avond aan. Dat klinkt als somberheid, maar niet per se. Je hoeft niet alles in mineur te zingen. Je doet de dingen met je beste been vooruit. Aan donker zit altijd een kant die glanst zoals de natte straat. Het heet ook hondenweer voor iets. Is het niet grappig dat je je evenwicht verliest bij het schudden van je vacht. Je weet dat oefenen niet bij het leven hoort. Alles is altijd voor echt. Je moet de straat op en verdrinken, je borstzak brandend van het kaartje voor een stoel dicht bij de dirigent. Hij wijst je met h...

Het zijn drukke tijden voor de projectleider Biebsearch Junior . Zoveel beleefd, zoveel te doen, zo weinig tijd om erover te bloggen. Zelfs de officiële site loopt achter, oh schaam... Een projectleider van niks, dat is wat het is. En waar is dat baasje dan zoal zo druk mee? Nou, eerst een afstemmingsoverleg tussen de VOB , de nieuwe partners van Schoolbieb.nl, de makers van Boek1Boek en de vertegenwoordigers van Biebsearch VO/ROC en Junior. Dan een directieoverleg in Biddinghuizen en in Lelystad; doen de scholen nú mee of stappen ze later in. Plus de informerende teampresentaties in Hengelo (nog één te gaan), Delden en Raalte/Broekland. Met gelukkig binnenstromende mailtjes van die scholen dat ze definitief mee willen doen en werkafspraken willen maken voor de lokale schoolplannen. En een vergadering met het projectteam, met onderzoeksbureau Cubiss over de evaluaties en met de ontwikkelaars van het bibliotheekconcept in de nieuwe Multifunctionele Accommodatie in Lelystad. Oh ja,...

De formule hebben we eerder gezien, maar deze keer komt het onderwerp wel heel dicht bij huis. Mooimooi. Via NRC.next

Scribbles wordt vandaag...

Ik weet niet welke tweet de aanleiding is geweest, maar sinds een paar dagen word ik gevolgd door soChicken . Een website van  Jelle Hermus  die onderdeel uitmaakt van soChickenStudios : een internetbureau dat zich richt op het verrijken van levens via interactieve multimedia. Meestal block ik dit soort ongevraagde volgers, maar pas nadat ik even de moeite heb genomen om te kijken wie mij dan zo nodig wil volgen. En ik moet toegeven, ik vind die soChicken echt wel heel grappig. Doet me wel een beetje denken aan Hoedoe.nl : korte artikelen met tips & trucs en veel praktische oefeningen voor 'een beter leven' in de breedste zin van het woord. Oké, er zit best wat reclame op, ook veel verwijzingen naar andere sites en artikelen en heel veel grappige boekentips, met natuurlijk direct een link naar Bol.com. Zo gaat dat, maar volgens mij geeft dat niet. Ik betrap mezelf erop dat ik maar blijf klikken, al die titels bevatten juist die woorden die me triggeren. Goed gedaan du...

We zijn dus heel druk bezig als bibliotheken om tegemoet te komen aan de wensen van die nieuwe generatie, die digital native. Zowel via scholen - want daar ziet het er zwart van - als voor onze 'gewone' klanten. Maar... wat wíllen die digital natives nu eigenlijk van ons? Nou, dit dus. En snel een beetje!