Doorgaan naar hoofdcontent

Gepasseerd



Stille zaterdag, ergens op de A1. Ergens voor ons gaat iets mis. Eerst veel remlichten, dan stofwolken opstuivend zand vanuit de berm en tot slot gaan er alarmlichten aan. Als wij passeren staan de auto's die het zagen gebeuren er al omheen. Eén voertuig staat met de motorkap recht tegen de vangrail, een tweede wijst nog naar voren maar zit ook onder het zand. De blikschade lijkt gelukkig mee te vallen. Achter ons begint het verkeer nu echt vaart te minderen, daar gaat vast een file ontstaan.

We bellen direct 112. Ambulancedienst.
"Er is een ongeluk gebeurd op de A1. Hectometerpaaltje 41,0 links."
"Tussen Amersfoort en Amsterdam?"
"Klopt. Het lijkt een noodstop, mogelijk zitten er mensen klem."
"U weet het niet zeker?"
"Nee, ik ben een passant. Ik heb niet gezien wat er precies is gebeurd."
"Oh, en u dacht: ik ben onderweg, ik rij maar gewoon door?"
...
"Nou, er stonden al vier auto's omheen..."

Aangezien de melding nog niet binnen was gekomen denk ik dat we met direct bellen meer hebben bijgedragen aan hulpverlening dan ook stoppen en mogelijk in de weg lopen en een nog grotere file of onveilige situatie veroorzaken.

Hopelijk is iedereen met de schrik vrijgekomen.

Reacties

Populaire scribble

Waar verhalen verweven

Ik ben nu zo'n drie maanden werkzaam in opdracht van Willem. Hart voor levensvragen en heb al met vele zorgvragers kennis mogen maken. De variëteit aan ontmoetingen is groot. Met leeftijden tussen de 50 en 90 jaar. Sommigen te jong voor hun laatste levensfase of zelfs inmiddels al overleden, anderen oud en juist levensmoe. De één vindt mij een door een wonder gezonden engel, omdat ik zo goed kan luisteren en echt lijk te begrijpen. De ander laat na één gesprek weten dat dit niks voor haar is. Maar de overeenkomst tussen alle gevallen is een grote waarom -vraag die tussen ons in hangt. Waarom ik, waarom nu, waarom zo, waarom niet... Wat ik bijzonder vind, is de ontdekking dat ik in gesprekken vaak kan terugvallen op mijn eigen bronnen van inspiratie en verdieping: muziek en boeken. In de eerste woonkamer waar ik binnenstapte liep ik bijna een cello omver. Mevrouw speelde al haar hele leven, ondanks dat ze nu in een rolstoel zit. Ik kon haar zelfs aan een nieuwe lessenaar helpen, zo...