Doorgaan naar hoofdcontent

Nooit alleen



Gisteren - paginabreed in de nrcnext - trok eerste deze grote foto en daarna het kleine bericht ernaast mijn aandacht:

Alleen op de wereld

Een onderzoeksstation voor wetenschappers? Nee, dit is een Chileens dorpje genaamd Villa Las Estrellas op Antartica, waar ongeveer honderd mensen wonen. Het is een van de twee dorpen die op het continent rond de Zuidpool zijn te vinden. Het maakt deel uit van een militaire basis op King George Island.

Er staan veertien huizen, een basisschool en een kleuterschool. Verder is er één supermarkt. Als een bewoner ziek is, is er één dokter en één verpleegster die in het ziekenhuisje rechts op de foto kunnen helpen.

Eigenlijk is het leven in Villa Las Estrellas best luxe want naast de basisvoorzieningen zijn er ook een gymzaal, een sauna en een bibliotheek.

Punt gemaakt.
Niemand kan zonder de bibliotheek!

Foto: Vanderlei Almeida / AFP

Reacties

Populaire scribble

Waar verhalen verweven

Ik ben nu zo'n drie maanden werkzaam in opdracht van Willem. Hart voor levensvragen en heb al met vele zorgvragers kennis mogen maken. De variëteit aan ontmoetingen is groot. Met leeftijden tussen de 50 en 90 jaar. Sommigen te jong voor hun laatste levensfase of zelfs inmiddels al overleden, anderen oud en juist levensmoe. De één vindt mij een door een wonder gezonden engel, omdat ik zo goed kan luisteren en echt lijk te begrijpen. De ander laat na één gesprek weten dat dit niks voor haar is. Maar de overeenkomst tussen alle gevallen is een grote waarom -vraag die tussen ons in hangt. Waarom ik, waarom nu, waarom zo, waarom niet... Wat ik bijzonder vind, is de ontdekking dat ik in gesprekken vaak kan terugvallen op mijn eigen bronnen van inspiratie en verdieping: muziek en boeken. In de eerste woonkamer waar ik binnenstapte liep ik bijna een cello omver. Mevrouw speelde al haar hele leven, ondanks dat ze nu in een rolstoel zit. Ik kon haar zelfs aan een nieuwe lessenaar helpen, zo...