Doorgaan naar hoofdcontent

Timing


Een tijd geleden trakteerde ik mezelf op een gek boekje: Elke dag een vraag. Het doet wat het zegt. Het stelt je 365 vragen, een voor elke dag. Bijvoorbeeld 'Donker of licht?', 'Wat zie je als je in de spiegel kijkt?' of 'Van wie kreeg je voor het laatst bloemen en waarom?' Een klein reflecterend zen-momentje dus. En dat vijf jaar lang, om je eigen ontwikkeling te volgen. Vind ik wel grappig.

Deze zomervakantie begint voor mij met een inmiddels traditionele stilteweek. Niets is zo heilzaam als even niks hoeven zeggen. Ik kom weer los van alle patronen, maskers en rollen. En het contact met mezelf en de mensen om me heen is gelijk zoveel intenser. Maar goed, omdat de rol 'consciëntieus zijn' er met geen stilte uit te slaan is, gaat het dagboek met vragen mee.

Na de eerste volle stiltedag sluit ik af met mijn kleine zen-momentje voor het slapen gaan. Het boek stelt me de volgende vraag: 'Welke leugen heb je vandaag verteld?'

...

Reacties

Populaire scribble

Hallo engel Anna... met Astrid

Volgens mij ben ik best een spiritueel mens, maar die spiritualiteit laat zich niet echt vangen in een Boek, een Kerk of een Religie. Simpelweg omdat ik er niet mee ben opgegroeid. Dan moeten er andere wegen je pad kruisen om die deuren te openen. Zo had ik ooit een vriendje uit een 'Christelijk nest'. Uit nieuwsgierigheid ben ik eens begonnen in de Bijbel, hoofdstuk 1. Dat was niet echt de weg om vriendschap te sluiten met God, zo leerde ik al snel. Later heb ik als muzikant in vele kerken gespeeld, ook tijdens de nachtmissen met Kerstmis. Maar dan was ik in de eerste plaats aan het werk, wat weinig ruimte bood voor het openen van een lijntje naar boven. Dat ik mijn spirituele lijntje op een ander vlak heb ontwikkeld heeft ook te maken met het feit dat ik altijd iets benauwends voel als het om het leven volgens 'Gods woord' gaat. Alles lijkt daarin zo duidelijk Goed of Fout, terwijl er tegelijkertijd wordt gestrooid met ontelbare interpretaties. En dat is voor...