Doorgaan naar hoofdcontent

Horen, zien en... delen


Je weet het: via apps en internet deel je persoonlijke informatie met bedrijven die je niet kent en waarvan je niet weet wat ze ermee doen. Je weet ook dat je meestal te snel (en ongelezen) de algemene voorwaarden accepteert van zulke apps, waarschijnlijk omdat je ze zonder die acceptatie niet eens kunt gebruiken. De pijnlijke waarheid van deze tijd, maar ach, je hebt toch niks te verbergen.


Wat ik nog niet wist: elke app die ik met mijn akkoord toegang geef tot de microfoon en camera van m'n smartphone, die heeft dus ook letterlijk toegang tot mijn microfoon en camera. Dus als ik over straat loop en Facebook gebruik, dan kunnen 'zij' meeluisteren via de microfoon en meekijken via de camera. En dat wordt allemaal opgeslagen, bewaard en vaak verkocht aan andere bedrijven. Gewoon legaal. Data zijn de nieuwe olie.

Meer weten? Kijk dan eerst eens naar onderstaande documentaire. En daarna raad ik u aan die smartphone eens te pakken voor en kleine test.
- Ga naar Instellingen
- Kijk onder Privacy
- Open de Microfoon en check de lijst met apps die nu allemaal kunnen meeluisteren.
Niet leuk? Even uitzetten dus!
- En check dat ook bij Camera, Contacten, Agenda, Email, Foto's, Locatievoorziening...

Nou ja, u snapt wel.
Fijne zondag.

http://www.2doc.nl/documentaires/series/3doc/2016/addicted-to-my-phone.html

Reacties

Populaire scribble

Het verleden rechtgezet

10.01.2010 VERLEDEN Met mijn uitgever in de bibliotheek van Enschede - hij vroeg, ik antwoordde, er waren naar schatting zestig, zeventig of tachtig mensen. Na afloop een man van mijn leeftijd, hij vertelde dat we zes jaar bij elkaar in de klas hadden gezeten, lagere school, Amsterdam. Ik herkende hem, ik herinnerde me alles wat hij vertelde, de machine liep. Daarna een man en zijn vrouw met wie ik tegelijkertijd op het Spinoza Lyceum had gezeten, ook Amsterdam, hij twee klassen hoger, zij twee klassen lager. Ik had een vage herinnering. Vervolgens twee mannen die zich bekend maakten als oud-leerlingen, middelbare school Hengelo (O). Ik herinnerde me niets, ze moesten het verleden zelf boetseren, ik zag hoe ik ontstond onder hun handen. De jongste vertelde dat ik hem een twee had gegeven voor een boekbespreking. Ik schaamde me, dat had ik nooit mogen doen. A.L. Snijders / AFDH uitgevers Via: Enschedeaanzee Foto: Edstep