Tijdens mijn stage bij Willem. Hart voor levensvragen bezocht ik een echtpaar. Bijna hun hele leven samen, net met pensioen en ineens blijkt hij ongeneeslijk ziek. Door onze gedeelde bronnen uit het Hindoeïsme was er een snelle klik. Ik ben dankbaar dat ik toen heb kunnen helpen om de moeilijke vragen, die tussen hen in de lucht hingen, bespreekbaar te maken. Inmiddels is meneer overleden en zit ik voor de nazorg opnieuw bij haar aan de keukentafel. De rouw is groot na zoveel mooie en liefdevolle jaren samen. Met bewondering en ontroering luister ik naar haar verhalen over de laatste weken, haar helende proces van het verdriet doorleven en de fijne herinneringen bij het opruimen van hun spullen. Ondanks de tranen is er soms ook een moment van lichtheid en een open blik op de toekomst. 'Ik heb zelfs deze week nieuwe schoenen gekocht', zegt ze, 'Waldläufers, ken je die? Het enige merk waar ik nog goed op kan lopen.' Zeker! En ik steek trots een voet boven de tafel uit me...
beschrijf jezelf en herlees een ander
Geestig! Doet me denken aan dat filmpje van twee Zweedse monniken die het boek bestuderen als iets nieuws. Deze dus: http://www.youtube.com/watch?v=0Cd7Bsp3dDo
BeantwoordenVerwijderen@Natalie: Ja, die blijft ook altijd leuk. Er zijn natuurlijk meer van dat soort filmpjes, maar deze was nieuw voor me. En juist zo geinig omdat het van de moderne tijd uitgaat. Voor een zondagse glimlach!
BeantwoordenVerwijderenHij is leuk!
BeantwoordenVerwijderenHoewel ik zelf zelden boeken koop heb ik gisteravond wel een gesigneerd exemplaar van "Het paradijs" gekocht bij Bart. En de cd!
Heb jij nog te goed he?
Het was geweldig.
@sofie: Oh, je bent me voor! Ja, 3 november in Enschede, we hebben een date ;-) (dat wil zeggen, ik zit gewoon ergens in de zaal en ga daarna keurig in de rij voor een exemplaar!) Dat zijn nog heel veel nachtjes slapen...
BeantwoordenVerwijderen