Je draait al een tijdje mee in het vak. Met wisselende periodes van vallen en opstaan, van groei en geworstel. Je hebt de laatste tijd het gevoel dat je op een plek terecht bent gekomen die bij je past. De inhoud, de verantwoordelijkheid, het netwerk, met de eigen kwaliteiten en mogelijkheden. Alle stukjes lijken steeds beter in elkaar te passen. Je schuurt hier en daar nog even wat, vooral met jezelf en je eigen levensgedoetjes... En dan komt daar ineens een belletje van de hoofdredacteur van hét vakblad dat ons bibliofielen bindt. Met de boodschap dat je vanuit meerdere hoeken van het land bent voorgedragen voor Beste Bibliothecaris van Nederland . En dat de jury ook vindt dat je op die nominatielijst niet mag ontbreken. Dan is daar ineens een gevoel van 'goh, echt waar, dus het is gewoon oké wat ik doe?'. Waardoor als vanzelf ook het laatste stukje op z'n plek schuift. Mede geholpen door alle lieve reacties sinds de shortlist online staat. De hele maand juni keek ...
beschrijf jezelf en herlees een ander
Geestig! Doet me denken aan dat filmpje van twee Zweedse monniken die het boek bestuderen als iets nieuws. Deze dus: http://www.youtube.com/watch?v=0Cd7Bsp3dDo
BeantwoordenVerwijderen@Natalie: Ja, die blijft ook altijd leuk. Er zijn natuurlijk meer van dat soort filmpjes, maar deze was nieuw voor me. En juist zo geinig omdat het van de moderne tijd uitgaat. Voor een zondagse glimlach!
BeantwoordenVerwijderenHij is leuk!
BeantwoordenVerwijderenHoewel ik zelf zelden boeken koop heb ik gisteravond wel een gesigneerd exemplaar van "Het paradijs" gekocht bij Bart. En de cd!
Heb jij nog te goed he?
Het was geweldig.
@sofie: Oh, je bent me voor! Ja, 3 november in Enschede, we hebben een date ;-) (dat wil zeggen, ik zit gewoon ergens in de zaal en ga daarna keurig in de rij voor een exemplaar!) Dat zijn nog heel veel nachtjes slapen...
BeantwoordenVerwijderen