Doorgaan naar hoofdcontent

Afvalkunst

De wereld stuurt ons afval, wij sturen muziek terug.

Een kort verhaal over de kracht van muziek, creativiteit, fantasie en dromen. En over de kracht van samenwerken, doorzettingsvermogen en overleven. Een verhaal dat voor mij bewijst dat - ook al verliezen we alles door de grootste crisis, of hebben we al helemaal niks bij de geboorte - de mens altijd op zoek gaat of teruggrijpt naar de Kunst. In welke vorm dan ook, we kunnen niet zonder.



Volg deze volhouders ook op Facebook.

Reacties

Populaire scribble

Een licht hart

Ik ben nu drie weken aan het werk in mijn plaatselijke ziekenhuis als geestelijk verzorger. Ook al is het een kleine baan, ik kan nu al zeggen dat het even bijzonder als intensief is. Zoals ik bij GV-thuis gewend ben altijd weer een nieuwe woonkamer binnen te stappen, zo betreed ik nu de wereld van bijna identieke kamers. Inclusief slangetjes, piepjes en geuren. Maar de mensen en hun persoonlijke verhalen zijn zo divers als maar kan zijn. Natuurlijk is de rode draad dat er altijd fysiek iets niet in orde is, en soms zelfs levensbedreigend. Toch gaat het gesprek eigenlijk altijd over andere zaken. Zorgen over partner of kinderen. Emoties rondom de veranderingen in het leven. Of, zoals we zo neutraal mogelijk in het patiëntendossier vermelden: beloop en beleving opname . Meestal duurt een gesprek vijf tot tien minuten, maar een paar keer zit ik al wel een half uurtje naast het bed. En heel soms heeft een gesprek voor mij een gouden randje. Omdat we samen een kleine reis hebben gemaakt en...