Doorgaan naar hoofdcontent

Bakkerspraat


Na het afrekenen van een paar verse broodjes bij de kleinste en beste bakkerij in de mooiste stad van Nederland, heb ik nog één snelle vraag aan de bakkersvrouw:
"Weet u ook waar ik hier in de buurt een krantje kan kopen?"

Eh... een krant... nou nee, eigenlijk weet ze dat niet. Maar ze heeft een collega.
"Zeg Marie, weet jij waar je een krant kunt kopen?", roept ze naar achteren.
Er ontstaat een levendige discussie op de vroege zaterdagmorgen.

Op het pleintje hier achter misschien?
Nee, daar zit niks.
Vroeger, in de St. Annastraat, daar zat nog een sigarenwinkel. Maar dat is nu een bakkerij, dus dat wordt niks.

Dan begint de meneer achter me zich ermee te bemoeien. Ik moet naar het station.
Centraal?
Nee, Randwyck.
Maar dat is heel ver!
Ja, maar wel mooi.

Aha.
De conclusie: gewoon maar naar het centrum lopen, dan kom je vanzelf wel wat tegen.
Ik besluit deze keer de krant online te kopen.

Reacties

Populaire scribble

Draaglijke lichtheid

Tijdens mijn stage bij Willem. Hart voor levensvragen bezocht ik een echtpaar. Bijna hun hele leven samen, net met pensioen en ineens blijkt hij ongeneeslijk ziek. Door onze gedeelde bronnen uit het Hindoeïsme was er een snelle klik. Ik ben dankbaar dat ik toen heb kunnen helpen om de moeilijke vragen, die tussen hen in de lucht hingen, bespreekbaar te maken. Inmiddels is meneer overleden en zit ik voor de nazorg opnieuw bij haar aan de keukentafel. De rouw is groot na zoveel mooie en liefdevolle jaren samen. Met bewondering en ontroering luister ik naar haar verhalen over de laatste weken, haar helende proces van het verdriet doorleven en de fijne herinneringen bij het opruimen van hun spullen. Ondanks de tranen is er soms ook een moment van lichtheid en een open blik op de toekomst. 'Ik heb zelfs deze week nieuwe schoenen gekocht', zegt ze, 'Waldläufers, ken je die? Het enige merk waar ik nog goed op kan lopen.' Zeker! En ik steek trots een voet boven de tafel uit me...