Rust zacht

We hebben heel wat beleefd met die olijfboom. In vol ornaat kwam Boom zeven jaar geleden binnen, of eigenlijk, op het balkon. Boom verloor tot twee maal toe al z'n blad en zat ooit vol plakkerig spint. Krachtige korrels, supergif, een flinke snoeibeurt en liefdevolle verzorging gaven hem meerdere levens. Boom gaf er zelfs op het laatst olijven voor terug. Ja, onder zijn verzorgende handen deed hij het zeker beter dan onder de mijne.

Maar die vruchtbare krachtsinspanning was hem waarschijnlijk net te veel. De bladeren begonnen weer te vallen. En kwamen niet meer terug. De laatste keer dat ik Boom zag, was het een zielig geraamte in een belachelijk grote pot. Ja, het leven met Boom was nooit saai.

Daarom deed het zeer, maar was ik ook opgelucht toen ik onlangs de parkeergarage inreed en het gesnoeide geraamte, met de kluit in een vuilniszak, tegen de muur zag liggen. Wachtend op z'n nieuwe vriendin Auto, om haar te beschermen tegen de betonnen muur. 'Onze' olijfboom begint aan z'n nieuwe en laatste leven.

Bedankt voor de mooie jaren.