Astrids Scribbles

Mijn vaste kapster kent niet alleen m'n haar van alle kanten, maar inmiddels ook mij als mens. En ze kent haar collega's, dus deze keer laat ze het inzetten van de highlights in vertrouwen aan twee andere dames over terwijl ze naast ons een klant knipt en föhnt. Dat betekent wel dat ik sommige vanzelfsprekende gesprekken met wat achterstand begin. Dus als dame 1 me naar m'n vakantieplannen vraagt, overweeg ik even of en hoe ik de waarheid zal aanvliegen. Maar goed, uiteindelijk kan ieder onderwerp een leuk gesprek opleveren. Ik besluit in de arena te stappen. Voor het gemak laat ik toch die 'stilte' nog maar even achterweg als ik antwoord: "Ik ga op retraite." "Wat ga je doen?" "Retraite", probeer ik nog een keer. "Wát?", klinkt het inmiddels een beetje bezorgd. "RE - TRAI - TE", roep ik meermaals en steeds luider, in een poging boven het lawaai uit te komen. "Ik versta het echt niet", zegt ze, "weet j...

Ik heb in het midden van het land overleg met een vertegenwoordiger van de Nationale Onderwijs Gids . Namens de Bibliotheek op school gaan we bij hen alle relevante onderwijsberichten plaatsen en tweeten. We zitten bij elkaar om de mogelijkheden van ons abonnement te verkennen. Een ochtendje werken aan onze relatie dus. Het wordt een geanimeerd gesprek, ondanks het strakke pak. Als we al aan een tweede kop koffie toe zijn komen we terecht bij Mamazoekt , waar mogelijkheden liggen om de ouders van onze BoekStart campagne te bereiken. Mijn oog valt gelijk op de centraal geplaatste zoeknavigatie en omdat ik die zo grappig vind, lees ik het spontaan hardop voor. "Ik wil zwanger worden." Pardon?, klinkt het aan de overkant van de tafel. Ja, met deze relatie wordt het wel wat.

Ik had het beloofd: een samenvatting van Tara Hunts maffe whuffieboek en eens kijken hoe bibliotheken het er vanaf brengen en waar onze kansen liggen als het gaat om het vergaren van sociaal kapitaal. En belofte maakt schuld, het wordt tijd m’n whuffieproject te starten. De eerste marketingstrategie zegt: draai de megafoon om . Niet proberen klanten naar jou te laten luisteren en aandacht aan jou te schenken, maar luisteren naar hen en aandacht aan hen schenken. Anders mis je die mooie voordelen van luisteren: innovatie die door klanten wordt aangedragen, een relatie opbouwen, proactief problemen oplossen en klanten een goed gevoel geven, zodat ze anderen gaan vertellen wat voor goed gevoel je hun gegeven hebt. En al deze voordelen leveren weer meer whuffie op. Dat praten, dat kennen we wel. Via reclame, e-mailmarketing, zoekmachine-optimalisatie en PR. Voor luisteren moesten we het vroeger doen met fora, klantenpanels of discussiegroepen. Maar met de komst van web2.0 zijn de mo...

Ik heb me nu toch een gek boek cadeau gekregen... Geen nood Henny, ik ga het echt helemaal lezen, je verhaal erover was aanstekelijk enthousiast. Maar eerlijk is eerlijk, op basis van het bijbehorende filmpje zou ik het nooit gekocht hebben. De Whuffie Factor dus! Ofwel: de kracht van onlinecommunities voor persoonlijk en zakelijk succes. Onzichtbaar krediet, sociaal kapitaal. Je kunt het niet eten, niet voelen en je kunt het ook niet aan iemand zien. Je kunt het wel via anderen horen en erover lezen. Dat zit zo. Bij traditionele marketing stop je ergens geld in en hoop je dat er klanten op je af komen. In de social-media marketing geef je jouw kennis of product weg en bouw je hier krediet mee op. Onzichtbaar krediet. Door goed te doen voor anderen, zonder er direct iets voor terug te verwachten. Sociaal kapitaal. Whuffie. Zonder whuffie verlies je je connecties en zal elke aanbeveling die je doet worden gezien als spam, vergezeld van negatieve reacties en een verlies van socia...

Het waren twee rare dagen. In aansluiting op de ledenvergadering vond gister in Utrecht de uitreiking plaats van de Bibliotheek Innovatieprijs. U weet wel, daarvoor was Hengelo genomineerd . Een bijzondere dag dus. De bekendmaking van die nominatie was sneller dan de gebaande, officiële wegen de wereld in geslingerd (met dank aan web2.0), dus ik ging er vanuit dat dat met de prijsuitreiking ook wel zo zou gaan. Dat ik er zelf niet bij was, compenseerde ik dus met een open twitterkanaal. Grote kans dat ik de uitslag toch bijna real time zou horen. Het werd kwart voor twee... het werd twee uur... het bleef zo heel erg stil. Was het een complot? Was er een twitterstoring? Had men alle banden met de buitenwereld verbroken of verboden? Die winterchaos speelde zich toch vooral rond de spóórwegen af? Tuurlijk, het programma kon uitgelopen zijn, maar dat kun je toch óók even twitteren? Uiteindelijk kreeg ik na een uurtje ofzo - viavia - een verlossend mailtje. OB Amsterdam had met ha...

Ik blogde al eens over een onderzoek waaruit blijkt dat kinderen, die veel sms-afkortingen gebruiken, een betere leesvaardigheid ontwikkelen. Deze week blogde NRCnext over een hoogleraar, die aantoont dat internet goed is voor je schrijfvaardigheid. Zij noemt drie redenen waarom bloggen, twitteren, sms-en en chatten het schrijven bevordert. Mensen schrijven voor de lol. En iedereen mag meedoen, want je wordt op fora en blogs niet afgerekend op je schrijffouten. Schrijven op het web vereist retorische vaardigheden, want je (wisselende) publiek moet geprikkeld worden. Het nodigt uit tot creativiteit, denk aan twitterhaiku's , 160's , korte-verhalen-wedstrijden of schrijfblogs . Klinkt logisch. Maar de spelling dan? Die bleek niet slechter dan 20 jaar geleden. Sommigen vinden het zelfs heerlijk dat 'op internet het medium van schrift eindelijk uit de klauwen van de schoolmeesters bevrijd wordt. De samenleving laat spelling daar spontaan los.' Ben ik beter gaan schrijven...

Deze week verschenen er bijna gelijktijdig twee opmerkelijke berichten. In de nieuwsrubriek van Leesplein staat een bericht uit NU.nl, over een Brits onderzoek onder 88 (!) proefpersonen van 10-12 jaar, waaruit blijkt dat kinderen die veel afkortingen gebruiken bij het sms'en, gemiddeld genomen een betere leesvaardigheid ontwikkelen. Volgens de onderzoekers is het aannemelijk dat het regelmatig gebruik van sms-taal de resultaten bij leestoetsen bevordert, omdat de afkortingen in sms'jes vaak fonetisch zijn. En het schijnt algemeen bekend te zijn dat een goed fonetisch bewustzijn tot een betere leesvaardigheid leidt. Daarnaast is het spelen met taal in algemene zin bevorderlijk voor de prestaties op taalkundig gebied, dus het gebruik van sms-taal moet dan ook worden toegejuicht. Want de kinderen oefenen in hun vrije tijd met geschreven taal en ze vinden het nog leuk ook! Dus daar zit ik, met m'n projectsubsidies vol maatschappelijk verantwoorde argumenten over de verarming ...

Het is zover. De kermis is ingepakt, alle bezoekers zijn weer veilig thuisgekomen en Scribbles ruimt nog wat laatste puinresten weg. Bij de ingang van deze kermis stond een post over het gebruik van internet en 'klassieke' vakliteratuur als bron voor onderzoeksverslagen en werkstukken. En dat maakte dat het nogal druk werd bij de botsautootjes. Gezellig druk, dat wel. Volgens mij zijn we het over een aantal zaken snel eens: knippen-en-plakken is van alle tijden, internet is niet meer weg te denken en waarom zouden we dat ook willen, printmedia zijn niet per definitie betrouwbaarder, kritisch lezen moet je leren, ook ouderen vertrouwen soms blind op wat er op internet of in printmedia verschijnt. De reacties varieerden van conventioneel, origineel, vooruitstrevend tot ronduit verontwaardigd. Mijn inzet werd aan het eind zelfs vergeleken met de vroegere clichés over de bederfelijke invloed van strips. Ai, dat was natuurlijk niet de bedoeling geweest. En ik had toch echt het idee...

Gister keek ik naar de jongste aflevering van Boeken op TV . Wim Brands sprak met filosoof Jos de Mul en hoogleraar ICT/antropologe Valerie Frissen over hun boek De draagbare lichtheid van het bestaan: het alledaagse gezicht van de informatiesamenleving . Ze beginnen over Obama. Hoe hij optimaal gebruik heeft gemaakt van de voor handen zijnde technologieën, hoe dit de vorm van de politiek heeft veranderd, hoe hij aansloot bij de belevingswereld van jongeren en hoe hij zelfs digibeten wist te verleiden tot deze gebruiksvriendelijke middelen. Dan gaat het over ons brein en hoe dat zich aanpast aan de omstandigheden (evolutie!). De introductie van nieuwe media zorgt altijd voor een reorganisatie van de hersenen. Jos vergelijkt het met de introductie van het schrift. Omdat we veranderden van jagers in agrariërs kregen we ook meer informatie te verwerken. En omdat ons geheugen vol was, moesten we een deel daarvan uitbesteden. Daarom; het schrift! Zo kregen de hersenen de kans om andere ding...

Vorige week verscheen in De Pers het artikel Eenzaam of sociaal slim? van Jojanneke van den Berge. Daarin vraagt de auteur zich af of door het toenemende chatten en krabbelen de eenzaamheid oprukt. Volgens een futuroloog (!) zitten we binnen 10 jaar massaal met de laptop of mobiel al chattend in het café en de trein en hangen kinderen hyvend in het klimrek. Ik geloof hem. De vraag is of dat iets doet met je real life contacten. Want Nederlanders hebben meer dan vroeger het gevoel minder real life vrienden te hebben, maar juist meer virtuele contacten te onderhouden. En dan worden er toch wel wat opvallende uitspraken gedaan. Een paar citaten: Deze nieuwe vormen van contact zijn een aanvulling op onze echte vriendschappen, geen vervanging. Toen de telefoon werd uitgevonden was men er ook al bang voor dat we in een sociaal isolement terecht zouden komen. Dat we wat minder vrienden krijgen, heeft met time management te maken. Je werkt, je gaat daarna boodschappen doen, eten maken, en j...

Klik voor groter

U dacht misschien 'wat ligt er nú op Astrids leestafel'? Sinds wanneer is de bibliotheek een plek voor zakelijk flirten ? Welnu, dat komt zo, ik kreeg een korte versie van dit boek gratis bij weer een ander boek, dat ik ook gratis kreeg. Vandaar. En omdat je een gegeven paard niet... Zodoende. Maar eigenlijk is het best een leuk boek. Het geeft 40 eenvoudige tips om je zakelijke gesprekken te laten sprankelen, om jezelf enthousiast op de kaart te zetten en om de ander te verleiden tot het aannemen van je boodschap. Best handig, als je nogal eens met klanten (of collega's) om tafel zit om een product te verkopen! Het begint met een eye-opener: informatieoverdracht geschiedt voor 7% door inhoud, 38% door de intonatie van je stem en voor 55% door non-verbale signalen. Opmerkelijk. Niet alleen door die kennelijk marginale bijdrage van de inhoud van je boodschap, maar ook omdat ik dacht dat intonatie een onderdeel was van non-verbale communicatie. Maar dat terzijde. Behalve ...