Astrids Scribbles

Ik had er al over gelezen, maar er was nog geen klik. Toen ik er iemand over hoorde, was er nieuwsgierigheid. En nu heb dan in één keer de hele eerste week aan afleveringen zelf gezien. We hebben er een mooie nieuwe serie op onze eigen publieke omroep bij, jongens: In Therapie . Een gedurfde serie, dat is wat het is. Mooie formule (6 weken lang elke werkdag een vast personage 'op de bank' bij de therapeut), mooie karakters (herkenbaar, maar net niet cliché), geweldig gespeeld (maar ja, dit is dan ook wel een droomcast), mooie teksten (lekker veel, lekker lang, lekker langs elkaar heen). Tja, voor iemand als ik, die wel van de psyche van de mens houd, die graag naar sterke dialogen luistert, die actie en romantiek best kan missen, is dit natuurlijk smullen. De slagroom op de pudding zit hem voor mij in de koppeling die de makers hebben gezocht met web 2.0. Alle personages zijn online te volgen op Twitter , Facebook , LinkedIn of Hyves . En onderstaande gadget kun je lekke...

Kort geleden besteedde Webgrrl hier en hier aandacht aan het online leven van al je profielen na je dood, dat doorgaat totdat iemand ze uit de lucht haalt. Sommige mensen weten (helaas) wanneer het zover is en besluiten web2.0 te gebruiken om hun verhaal met de wereld te delen. Mike's OntmaagdingsBlog is daar een indrukwekkend voorbeeld van. In zo'n geval regel je natuurlijk ook dat iemand die 2.0-monumenten onderhoudt. Voor de meesten van ons zal dit afscheid echter wat onverwachter komen. Webgrrl gaf in haar posts een mooi inkijkje in wat dit soort profielsites zelf geregeld hebben of aan diensten aanbieden op dit gebied. Maar zij riep natuurlijk ook op om na te denken over je eigen digitale testament: wat wil ik zelf dat er met mijn 'digitale erfenis' gebeurt na mijn overlijden en hoe ga ik dat regelen. Is het antwoord op die eerste vraag al best lastig (wat wil ik wel en niet bewaren en voor hoe lang, en zouden vrienden het fijn vinden om mijn profielen nog t...

Het is weer zover: zomervakantie. Dat betekent voor mij vrije tijd, opruimen, nieuwe ronde, nieuwe kansen, nieuw begin, andere wegen. Allemaal tijd om mezelf en dat wat ik doe weer eens onder de loep te nemen, en waar nodig een ander jasje aan te meten. Na een fijne start van dit weblog in Bloggers Tic Tac ben ik een jaar geleden - in zo'n zelfde opruimerige zomervakantie - overgestapt naar een gedownload Template-blue . En laat ik daar nu zo langzamerhand wel een beetje op zijn uitgekeken. Kennelijk hebben mijn templates een beperkte houdbaarheidsdatum. Nu Blogger z'n eigen sjabloonontwerper heeft via DraftBlogger ben ik me daar maar eens helemaal op gaan uitleven. En dat was nog best even puzzelen en uitproberen zeg. Dingen die me niet interesseren blijk ik te kunnen wijzigen, sommige dingen die ik graag wil aanpassen blijken geblokkeerd. Een compromis-template dus. Met al het goede van de vorige en hopelijk ook voldoende nieuw moois. Opdat ik er weer een jaartje tege...

Als ik een bloem was, zou ik dan nu bloeien? Of zou ik een bijzondere bloem zijn, een onvoorstelbare bloem, een bloem die niet kan kiezen tussen bloeien en niet bloeien, en die over de rand van een vaas voorover leunt om te zien of zijn afgrond een bodem heeft? Of zou ik alleen maar kunnen bloeien, moeten bloeien, rood en gedachteloos, op een ongerepte schoorsteenmantel, ergens tussen schaamte en geluk? En als ik een bloem was, zou ik dan weten wanneer ik moest verwelken? Nu nog niet? Toon Tellegen Uit: Beroemde scherven (Querido, 1982)

Het zit er weer op: een weekje 'van de wereld' en 'in hogere sferen' bij YogaTerschelling . Gelukkig hield het mooie eiland ons met beide benen op de grond, want die heb je met al dat fietsen en strandwandelen echt wel nodig. Net als een flinke fles zonnebrandcrème trouwens! Het waren bijzondere dagen. Ik had een paar fysieke en mentale vragen en opdrachten in m'n koffertje meegenomen. Sommige dingen heb ik achtergelaten, zodat er voldoende ruimte was om nieuwe dingen mee naar huis te nemen. Fysiek was het best pittig: vroeg op, vier sessies op een dag en tussendoor het eiland verkennen. Of een tukje doen, want inzakmomenten waren gelukkig toegestaan. Mentaal gebeurde er natuurlijk ook van alles, als reactie op de yoga en op alle groepsprocessen. Soms leer je daar nog het meest van. Over deze groep niets dan lof: mooie mensen, die elkaar alle ruimte gaven om al dan niet deel te nemen, in elke mogelijke samenstelling. En een groep die mij bewust en onbewust heeft ...

ons schip lag in west-west-terschelling niet ver van een vrij stijle helling in prachtige steil ging ik onder zeil maar ik struikelde over de spelling Door: Pieter Pen Foto: Marieke Berkhout

Mijn zomervakantie speelt zich ook dit jaar weer grotendeels rund-um-hause af. Ik zwerf dan misschien graag door steden als Berlijn en Antwerpen en zoek in de herfst trouw de heuvels van Zuid-Limburg op, in de zomer is me dat allemaal te warm of te druk. En ik moet nog iets anders bekennen: ik kom echt nergens zo tot rust als rommelend in en om m'n eigen appartement. Betere vakantiehuisjes vind je nergens. Maar ik heb ook een nieuwe hobby, u weet wel , en ik vond het ook wel eens tijd worden voor een beetje avontuur. Mijn eerste kennismaking met een yoga-retreat was slechts vier dagen kort en een half uurtje rijden ver. Wauw. Nou ja, een mens mag toch voorzichtig beginnen, niet waar? Het heeft me echter wel besmet met een yogavirus, dus ik ben op zoek gegaan naar een iets langere en iets verdere yogavakantie. Om te ontdekken wat dat met m'n lijf en geest doet. Het voor dit moment perfecte aanbod vond ik bij YogaTerschelling : mooie omgeving, sfeervolle locatie en een ...

In de kooi van dag en nacht, de kooi van de boodschappen, blikjes bier, de betere baan. In de kooi van het fotoalbum, van de liefde. In de kunstkooi, in de kooi van het weten: Sta op, grijp de tralies, haal de diepste adem en scheur je hart uiteen. Door: Anna Enquist Foto