De veerkracht van een yogi

Het zit er weer op: een weekje 'van de wereld' en 'in hogere sferen' bij YogaTerschelling. Gelukkig hield het mooie eiland ons met beide benen op de grond, want die heb je met al dat fietsen en strandwandelen echt wel nodig. Net als een flinke fles zonnebrandcrème trouwens!

Het waren bijzondere dagen. Ik had een paar fysieke en mentale vragen en opdrachten in m'n koffertje meegenomen. Sommige dingen heb ik achtergelaten, zodat er voldoende ruimte was om nieuwe dingen mee naar huis te nemen. Fysiek was het best pittig: vroeg op, vier sessies op een dag en tussendoor het eiland verkennen. Of een tukje doen, want inzakmomenten waren gelukkig toegestaan. Mentaal gebeurde er natuurlijk ook van alles, als reactie op de yoga en op alle groepsprocessen. Soms leer je daar nog het meest van. Over deze groep niets dan lof: mooie mensen, die elkaar alle ruimte gaven om al dan niet deel te nemen, in elke mogelijke samenstelling. En een groep die mij bewust en onbewust heeft geholpen toen ik even in een dal zat. Ook voor alle docenten en voor de koks een dikke pluim. Het was in alle opzichten een voedzame week!

Ik hoopte op Terschelling weer in contact te komen met de elementen. Volgens mij is dat heel aardig gelukt. De krachtige aarde, het stromende water, de zuiverende lucht en het warme vuur heb ik allemaal mogen voelen. Ondanks de aanwezigheid van alle (jonge) toeristen heb ik geen dronken yogi's gezien, maar bovenstaande foto bewijst in ieder geval wel dat de dieren van dit eiland al behoorlijk geïnspireerd zijn.

De 'mantra' van deze week en van alle lessen heb ik ook mee naar huis genomen: je openstellen voor dat wat is, alles mag er zijn. Een mooie intentie om het nieuwe seizoen en alle ervaringen die nog voorbij gaan komen mee tegemoet te treden.

Om Shanti