Doorgaan naar hoofdcontent

De verkoop van een oorlog

Tegenlicht (VPRO) is een informatief programma met het doel om inzicht te verschaffen in de wijze waarop de samenleving zich vormt, zowel in ons land als daarbuiten, en de factoren en invloeden die daarbij een rol spelen. Op 17 maart vertoonden zij De verkoop van een oorlog, binnen een 4-delige cyclus over Irak. Wat je ziet is een staaltje ‘communicatietechnieken’ waar je stil van wordt. Is het echt zo erg gesteld in de wereld? Ja, dus. En ook deze documentaire is weer onderdeel van dat spel. Daarom besteden scholen én bibliotheken steeds meer aandacht aan mediawijsheid: weet wat je ziet en snap wat de maker graag wil dat jij ziet.

Gemist?
Ga er even voor zitten, klik hier en laat me over 50 minuten weten wat je er van vond.

De inhoud
22 maart 2003. De opmars naar Bagdad is drie dagen gaande. In het perscentrum van US Central Command verschijnt de Coalition of the Willing aan de zijde van opperbevelhebber generaal Tommy Franks. Het is de eerste persconferentie sinds het begin van de oorlog en naast een Brit, Australiër en Deen - landen die de inval militair steunen - staat daar ook luitenant kolonel Jan Blom... from the Netherlands. Hij had daar niet moeten staan. Vijf jaar na dato een deconstructie* van de communicatiestrategieën die de Amerikanen hanteerden om de internationale gemeenschap te overtuigen van de noodzaak van de oorlog in Irak. Het militaire apparaat, de internationale pers en zelfs de Coalition of the Willing, allemaal werden ze onderdeel van de beeldvorming, soms in de vorm van 'behang', figurant of als reclameslogan.
* methode waarbij teksten zo worden gelezen, dat niet alleen wat er staat bij de interpretatie wordt betrokken, maar ook wat er niet staat een rol kan spelen

Reacties

Populaire scribble

Met trots: de tweede groep!

In april zijn we gestart met een pilotgroep 23onderwijsdingen . Negen mediathecarissen beleefden de cursus op negen verschillende manieren. Voor de zomervakantie ging bijna iedereen over de finish . We hebben er van geleerd. Dat het best veel is, dat je feeling moet hebben met deze manier van leren, dat je redelijk computervaardig moet zijn om alle dingen te kunnen plaatsen en alle oefeningen te kunnen maken. En vooral ook dat er meer fysieke begeleiding gewenst is, als stok achter de deur, als steuntje in de rug. In het augustusnummer van Mediacoach verscheen mijn artikel over deze pilot, met de belangrijkste reacties uit de groep, met wat do's en don't voor bibliotheken en met de vernieuwde werkvorm die we hebben ingevoerd. Volgens mij hebben we zo de startende bibliotheken goede handvatten gegeven en is de cursus hierdoor nog beter geworden. Of dat zo is, ga ik de komende vier maanden ontdekken. Gister was de aftrap van de tweede groep deelnemers. Of eigenlijk ook een beet...