Doorgaan naar hoofdcontent

Scouting 2.0

Ik vraag me wel eens af hoeveel nieuwe digidingetjes er dagelijks voor de consument gelanceerd worden. Veelblogger Edwin houdt ons goed op de hoogte, maar toch, het is me teveel om bij te houden. Laat staan te (leren) gebruiken.

Voor één van zijn laatste nieuw-tjes maak ik een uitzondering: Scoutle.


Laat je eigen 'padvindertje' het internet afstruinen, op zoek naar bloggers met gelijkgestemde interesses. Als er een connectie is, zorgt hij voor een ontmoeting. Ofzo. Oh ja, en je kunt natuurlijk deel uitmaken van een 'gelijkgestemdennetwerk' en zelf zo'n netwerk opzetten.

Toch aardig. Ik ben wel nieuwsgierig naar schrijfsels van anderen en wat meer bezoekers krijgen dan mijn handvol trouwe lezers van nu, is ook best spannend. Dus, sinds vanavond loopt er een echte Scribbles Scout door het wereld wijde web, op zoek naar jou!

Het was wel even lastig om mezelf in een categorie en subcate-gorie te plaatsen. Ik kreeg het beklemmende gevoel in een hokje geforceerd te worden waar ik eigenlijk niet in wilde passen. Dat systeem kan volgens mij beter. Maar mijn keus liet al gelijk een paar bekende padvindertjes door m'n widget lopen, dus volgens mij zit ik wel goed. Nou ben ik benieuwd met welke nieuwe vriendjes m'n scout thuis komt.

Reacties

Populaire scribble

Draaglijke lichtheid

Tijdens mijn stage bij Willem. Hart voor levensvragen bezocht ik een echtpaar. Bijna hun hele leven samen, net met pensioen en ineens blijkt hij ongeneeslijk ziek. Door onze gedeelde bronnen uit het Hindoeïsme was er een snelle klik. Ik ben dankbaar dat ik toen heb kunnen helpen om de moeilijke vragen, die tussen hen in de lucht hingen, bespreekbaar te maken. Inmiddels is meneer overleden en zit ik voor de nazorg opnieuw bij haar aan de keukentafel. De rouw is groot na zoveel mooie en liefdevolle jaren samen. Met bewondering en ontroering luister ik naar haar verhalen over de laatste weken, haar helende proces van het verdriet doorleven en de fijne herinneringen bij het opruimen van hun spullen. Ondanks de tranen is er soms ook een moment van lichtheid en een open blik op de toekomst. 'Ik heb zelfs deze week nieuwe schoenen gekocht', zegt ze, 'Waldläufers, ken je die? Het enige merk waar ik nog goed op kan lopen.' Zeker! En ik steek trots een voet boven de tafel uit me...