Doorgaan naar hoofdcontent

De macht van het alfabet

"Je wordt geboren, en daarna blijf je twintig maanden lang niks bijzonders. Je bent geen lezer, geen schrijver, je bent een ‘baby in de groei’."

De eerste regels van een mooie blogpost van Bart Moeyaert op Villa Kakelbont. Een website van onze zuiderburen, waar heel wat wordt afgeblogd.
Elke maand een nieuwe schrijver, elke dag een nieuwe post.

Januari 2008 was 'de maand van Moeyaert'. Zijn laatste maand als stadsdichter van Antwerpen. Hij moest tussendoor ook nog een paar dagen naar Zürich om lezingen te geven op middelbare scholen. Dat levert mooie ervaringen op, over kinderen en lezen, over docenten en onderwijs, over Het Dode Ding Genaamd Boek en muzieknoten. Zoals altijd weet Moeyaert het treffend te beschrijven.

Ik zie ineens de scholen voor me waar ik zelf af en toe kom. Lange gangen, drukke mediatheken, veel computers, overal energie, hormonen en mobieltjes. De gezichten van de docenten staan over het algemeen op 'moe'. En dan probeer ik zoiets aan de man te brengen als 'informatievaardigheden' of nog erger een
'leesbevorderingsproject'. Heel soms komt er een schrijver op bezoek. Meestal weet ik van niks. We richten ons meer en meer op jongeren via nieuwe digitale diensten. Web 2.0, mediawijsheid, zorg dat je daar bent waar de klant is.

En toch... als ik zelf weer even de tijd heb genomen om boeken te lezen, als ik zo'n ervaring van een schrijver meebeleef. Dan weet ik dat we nooit mogen stoppen met elk kind in ieder geval de kans te geven om een lezer te worden.

Reacties

Een reactie posten

Populaire scribble

Spa met bubbels

Het is al een tijd te druk. Ik ben al een tijd te moe. M'n lichaam doet zeer op plekken waar het nooit eerder zeer deed. Maar volgens de dokter ben ik kerngezond. Het zal een combinatie van factoren zijn, waaronder die beruchte vrouwenfase. Tijd dus voor wat verwennerij. Op advies heb ik een aantal Floatbaden geboekt in een magnesium spa. Een uur drijven in warm magnesiumwater in een prikkelarme cabine. Het schijnt voor alles goed te zijn wat met lichaam en geest te maken heeft. Kom maar door! Na een liefdevolle uitleg gaat de deur van m'n privé kamer op slot en neem ik eerst een heerlijke douche. In de cabine is het toch echt wel zoeken naar de juiste houding. Wat leg ik onder m'n hoofd. Hoe voorkom ik dat er water in m'n oren loopt. Jeetje, dat zout prikt echt op kleine wondjes! Ja, zo lijkt het lekker te zijn. Hè prut, licht vergeten uit te doen. Toch maar die warme cabine weer uit en dan opnieuw m'n houding zoeken. Dat valt nog niet mee zeg, een uur ontspannen.