Doorgaan naar hoofdcontent

Trots op Cultuur


Een paar keer per jaar valt hier het blad van de vakbond voor musici en acteurs door de brievenbus. Ondanks hun brede kunstenaarsdoelgroep richt de inhoud zicht toch vooral op pop- en jazzmusici. Waaruit ik opmaak dat zelfs bij de vakbond klassieke musici en acteurs op een tweede plaats komen te staan. Maar dat terzijde.

In het laatste nummer wordt een interessant item gewijd aan de komende kamerverkiezingen. Kunst, cultuur en intellectueel eigendom kregen daarbij de laatste jaren nauwelijks aandacht. Dit jaat lijken deze onderwerpen - en auteursrecht in het bijzonder - ineens meer in de belangstelling te staan dan ooit. Om haar leden te helpen bij het maken van een kunstminnende politieke keuze, heeft de vakbond acht partijprogramma's doorgespit en een samenvatting van de diverse standpunten gepubliceerd. Interessant.

Altijd terugkerende thema's zijn amateurkunsten, kunstonderwijs, subsidies en de publieke omroepen. Maar dit jaar gaat het ook opvallend veel over auteursrechten en het verbod op downloaden. De partijprogramma's verschillen daarover niet alleen qua inhoud, maar ook qua lengte. Vooral de meer rechtse partijen zijn vaak snel uitgepraat. Trots op Nederland spant de troon waar het gaat over het belang van kunst. Ik citeer:

Het kortse hoofdstuk over kunst, cultuur en media staat op naar van Trots op Nederland. Wij drukken het hier integraal af.

Cultuur
In Nederland hebben we drie cultuursectoren:
1. De media. Het publieke omroepbestel wordt teruggebracht naar één televisie- en één radiozender.
2. Orkesten en podiumkunsten. Gebruik maken van diverse kunstuitingen en podia is een zaak van de burgers en niet van de overheid. Cultuursubsidies schaffen we dan ook af.
3. Musea, monumenten en archieven. Dit is ons nationale erfgoed en wordt door de overheid in stand gehouden, maar wel met particulier initiatief. Er worden slechts aanvullende subsidies gegeven. Als er geen particulier initiatief is voor instandhouding dan gaat de overheid dat ook niet doen.

Waarvan akte.

Mochten mevrouw TON en de hare echt aan de macht komen, dan wordt er vanuit dit huishouden in ieder geval één werkloze aan de statistieken toegevoegd. En dan kom ik nog even bij u terug met de vraag of u alstublieft een petitie wilt ondertekenen waarin u het instandhouden van de bibliotheek binnen onze samenleving ondersteunt. In de hoop dat er ergens nog wat aanvullende subsidie bij mevrouw TON op de plank ligt.

Op basis van de samenvattingen een keuze maken is wat kort door de bocht. Wel blijkt dat GroenLinks en D66 de enige partijen zijn die invoering van zoiets als het auteurscontractenrecht voldoende prioriteit geeft om uberhaupt in haar verkiezingsprogramma op te nemen. Bij het al dan niet verbieden van downloaden kom ik de term e-book nog nergens tegen. Misschien is dat iets voor over vier jaar.

Een actueel en volledig overzicht van de partijstandpunten rondom kunst en een definitieve beoordeling daarvan door de vakbond is te vinden op hun website. Toch aardig om eens in de gaten te houden.

Foto

Reacties

  1. Ik ken het standpunt v.d PVV niet hierover maar zal in grote lijnen hetzelfde zijn als van mevr. TON. Het is strijden om de stem v.d onderbuik; alles wat geld kost en financiëel niets oplevert zijn linkse hobby's en dient te worden afgeschaft.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. @eazy: Het programma van de PVV was bij het drukken van het vakblad nog niet bekend, maar je hebt vermoedelijk gelijk.

    Via de tamtam is me trouwens verteld dat GroenLinks n.a.v. het artikel in De Pers over het uitgeleend zijn van e-books zowaar kamervragen hierover heeft gesteld, evenals over het leenrecht dat bibliotheken moeten afdragen op e-books. Een goeie zaak van 'ons' Femke.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire scribble

Een licht hart

Ik ben nu drie weken aan het werk in mijn plaatselijke ziekenhuis als geestelijk verzorger. Ook al is het een kleine baan, ik kan nu al zeggen dat het even bijzonder als intensief is. Zoals ik bij GV-thuis gewend ben altijd weer een nieuwe woonkamer binnen te stappen, zo betreed ik nu de wereld van bijna identieke kamers. Inclusief slangetjes, piepjes en geuren. Maar de mensen en hun persoonlijke verhalen zijn zo divers als maar kan zijn. Natuurlijk is de rode draad dat er altijd fysiek iets niet in orde is, en soms zelfs levensbedreigend. Toch gaat het gesprek eigenlijk altijd over andere zaken. Zorgen over partner of kinderen. Emoties rondom de veranderingen in het leven. Of, zoals we zo neutraal mogelijk in het patiëntendossier vermelden: beloop en beleving opname . Meestal duurt een gesprek vijf tot tien minuten, maar een paar keer zit ik al wel een half uurtje naast het bed. En heel soms heeft een gesprek voor mij een gouden randje. Omdat we samen een kleine reis hebben gemaakt en...