 |
| Sunday Postsecrets 02-05-2010 |
10.01.2010 VERLEDEN Met mijn uitgever in de bibliotheek van Enschede - hij vroeg, ik antwoordde, er waren naar schatting zestig, zeventig of tachtig mensen. Na afloop een man van mijn leeftijd, hij vertelde dat we zes jaar bij elkaar in de klas hadden gezeten, lagere school, Amsterdam. Ik herkende hem, ik herinnerde me alles wat hij vertelde, de machine liep. Daarna een man en zijn vrouw met wie ik tegelijkertijd op het Spinoza Lyceum had gezeten, ook Amsterdam, hij twee klassen hoger, zij twee klassen lager. Ik had een vage herinnering. Vervolgens twee mannen die zich bekend maakten als oud-leerlingen, middelbare school Hengelo (O). Ik herinnerde me niets, ze moesten het verleden zelf boetseren, ik zag hoe ik ontstond onder hun handen. De jongste vertelde dat ik hem een twee had gegeven voor een boekbespreking. Ik schaamde me, dat had ik nooit mogen doen. A.L. Snijders / AFDH uitgevers Via: Enschedeaanzee Foto: Edstep
Dag Astrid,
BeantwoordenVerwijderenLeuke gedachte, maar weinig kans op succes vrees ik. Boeken die ik (gelezen en te licht bevonden) ergens achterlaat voorzie ik ook van een mailadres, maar ik heb er nog nooit zelfs maar een dankjewel aan over gehouden.
@AvA: Tja, misschien schept 'ergens achterlaten' net niet dezelfde band als samen lenen, lezen, terugbrengen en doorgeven. Of zijn Amerikanen en Nederlanders gewoon niet hetzelfde ;-) Als ik ooit een boek van je vind, ga ik je zeker mailen!
BeantwoordenVerwijderen