Doorgaan naar hoofdcontent

Vriendschap



Het water rimpelt wrikkeloos
doorheen de tijd.

Hoe dieper je luistert,
hoe meer je ziet.

Zuiver water kent geen bodem
en er tintelt altijd

iets aan de oppervlakte.
Het is de stilte zelf,

terwijl het voortdurend borrelt.
’t Is fijn en kwetsbaar

als kristal wanneer twee mensen
op dezelfde golf zitten.


Door: Katelijn Vijncke
Uit: Broze werkelijkheid (2003)

Foto

Reacties

  1. hoi katelijn

    ik snap het niet. kun je uitleg geven aub?

    vind het wél mooi maar...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. @Anoniem: Ik ben niet Katelijn, maar heb het gedicht alleen van haar overgenomen en op mijn blog geplaatst. En tja, het uitleggen van een gedicht is altijd een beetje tricky. Zeker als het niet je eigen woorden zijn. Ik zou ze gewoon over je heen laten stromen en voelen waar het je van binnen raakt. Voel je niks? Ook goed. Zoiets.

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire scribble

Van inzicht naar ontdekking

Bent u een trouwe lezer? En een oplettende? Dan hebt u vast wel gemerkt dat hier niet alleen de header iedere week verandert, maar dat er ook telkens iets nieuws te 'leren' valt. Of nou ja, leren, dat ik bepaalde inzichten met u deel, die u de ene keer wel en de andere keer misschien niet raken. Vond u ze mooi? Of herkenbaar? Die inzichten bedenk ik natuurlijk niet zelf. Die komen uit een kaartendoosje . Elke week trok ik een nieuwe kaart en, volgens de wet van de synchroniciteit, was dat psychologische inzicht op dat moment van belang in mijn bewustwordingsproces. Tja, vaak was dat inderdaad wel pijnlijk waar. En de laatste kaart van de stapel vatte dit inzichtjaar misschien wel mooi samen: al mijn behoeften mogen gevoeld worden. Volgens de 'gebruiksaanwijzing' dagen deze inzichten uit om contact te maken met ontkende en niet-geleefde delen van jezelf. En komen ze het meest tot hun recht als je een verlangen hebt om eerlijk te willen kijken naar de onbewuste over...